sobota, 29 lutego 2020

Nie w moim stylu - różowy warkoczowy oversizowy

Jak da się zauważyć nie jestem fanką pastelowych kolorów ani wielgachnych swetrów. Ale podobno każdy lubi czasami zmiany... Sama nie wiem dlaczego jakiś czas temu naszła mnie ochota na oversizowy sweter warkoczowy w kolorze brudny róż, taki zupełnie inny od tych zazwyczaj przeze mnie dzierganych (kolorystycznie i konstrukcyjnie). Poniważ chęć posiadania takowego udziergu nie odpuszczała przez miesiąc (tyle mniej więcej zajęło mi dokończenie poprzednich swetrów) uległam i kupiłam włóczkę w zupełnie nie moim kolorze. A że zakupy robiłam online, motki bardziej niż brudnoróżowe są pstrągoworóżowe (ale to już szczegół nie robiący różnicy).



Plan był taki, że jeśli uznam że to na mnie nie wygląda, to pójdzie do ludzi. Jednak zanim coś mogło pójść gdziekolwiek, trzeba było motkom nadać formę noszalną. Przejrzałam pinesta, ravelry, rosyjskie strony i poza ogólną koncepcją nie znalazłam nic co by spowodowało reakcję "chcę to". Zaczęłam więc kombinować z przeplatankami ze strony avercheva.ru jednak wciąż nie byłam zadowolona. Ostatecznie zmieniłam jeden z wzorów zwiększając proporcjonalnie ilość oczek i rzędów. Ale po zrobieniu około 20cm swetra uznałam, że wybrany motyw za bardzo ściąga całość i nie wygląda to dobrze. Musiałam spruć i  jeszcze pokombinować. Ostatecznie ilość oczek na warkocze została zwiększona dwukrotnie, a ilość rzędów co które krzyżuje się oczka potrojona w stosunku do oryginału. I tak powstał korpus, od dołu z użyciem rzędów skróconych by wydłużyć tył.
200 oczek z których połowę zajmowała przeplatanka musiałam na wysokości pach jakoś podzielić, tu też nie uniknęłam drobnego prucia by dostosować szerokość warkoczowego przodu do tyłu dzierganego francuzem,  stanęło na 120 do 80. Odtąd należało tylko dziergać na płasko do góry przód i tył poczym zszyć ramiona... Tylko że okazało się zupełnie niespodziewanie że jeśli chcę mieć luźne rękawy i sweter a nie tunikę czy sukienkę to muszę część dzierganą na okrągło skrócić o jakieś 10 a może i 15cm... I to nie było jeszcze ostatnie prucie tego udziergu ;) Jak już unicestwiłam kilkadziesiąt okrążeń, a kolejne kilkadziesiąt rzędów przerobiłam musiałam zastanowić się jak ukształtować ramiona obu części rzędami skróconymi, tak żeby do siebie pasowały mimo znacznej różnicy ilości oczek przodu i tyłu (chciałam mieć opadające ramiona chociaż znacznie łatwiej byłoby pozostać przy linii prostej). Zastosowałam  z powodzeniem proporcję, jeszcze tylko podkrój golfu i można by szyć, ale zamiast tego pozamykałam oczka przodu i tyłu razem, kolejny raz pamiętając że na każde 3 przodu przypadają 2 tyłu.
Zostały tylko rękawy, miało być z górki, nabrałam oczka na oba na krawędziach, rozplanowałam proste warkocze zrobiłam, przymierzałam i sprułam. Za wąskie, stanowczo za wąskie! Nabrałam oczka jeszcze raz z każdych 2 nabierając 3 (w wąskiej wersji z 3 były 4), ponownie zrobiłam, przymierzałam, było ok. A później było pranie i jeszcze jedno, ostatnie prucie, skracające. I jest jak jest. Fason i warkocze nawet ok, do koloru nadal przekonana nie jestem. Czy będę nosić nie wiem, ta niby zima jest tak ciepła że nie daje okazji...
Aktualnie, nie wiem po co, chyba żeby się nie nudzić, dziergam kolejny warkoczowy golf, tym razem błękitny, reglan od góry z celtyckim wzorem w którym nic nie zmieniałam ;)
Tymczasem zdjęcia na ścienne i na ludziowe w różu pstrągowym ;)










Technicznie: pomysł mój, druty 5, włóczka Himalaya Everyday kolor 70062 (obłazi mniej niż bordo), zużycie około 460g na oversizowe warkoczowe 38.
A gdyby ktoś szukał wzoru tej przeplatanki, którą  nieco pozmieniałam i powiększyłam, to schemat wersji pierwotnej jest tutaj

To tyle tym razem. Pozdrawiam, do następnego przeczytania ;)

Ostatnio mi się płyta Dari Zawiało zapętliła, polecam

niedziela, 2 lutego 2020

Elsa jak płatek śniegu

Lubię zimę, śnieg i mróz. A obecnie mam wrażenie że nastała jakaś dziwna pora roku w której szarówka listopadowa płynnie przechodzi w tą marcową, a później od kwietnia do października mamy mniej lub bardziej upalne lato... Nie będę się jednak rozwodzić nad ociepleniem klimatu i jego skutkami, jest wiele źródeł poświęconych temu smutnemu faktowi.
Z tęsknoty za śniegiem wydziergałam sobie sweter którego karczek był inspirowany płatkiem śniegu i szronem na szybach... Pierwotny wzór znalazłam w książce z japońskimi wzorami (tej bez okładki) ale jak to ja trochę go zmieniłam, coś wrzuciłam, po zrobieniu pierwszej wersji sprułam i przestawiłam kolejność poszczególnych sekcji oraz zwiększyłam ilość oczek na golf, bez zwiększania ilości motywów, wyszło moim zdaniem całkiem nieźle, chociaż po pierwszym praniu całość się nieco wyciągnęła i przez to karczek oraz rękawy są trochę za długie (mogłam suszyć na płasko, albo chociaż odwirować...).








Technicznie: pomysł mój, druty 4.5, włóczka Himalaya Everyday Bebe Lux kolor 70416, zużycie trzy i pół motka na rozmiar 36/38.
Jeśli zaś chodzi o konstrukcję to całość była dziergana od dołu (144 oczka czyli 6x24) ściągacz z oczek przekręconych (dwa lewe jedno prawe) przechodzi w "kryształki lodu" z oczek owijanych, których pasy ciągną się po bokach (zaznaczam boki w swetrach robionych bezszwowo gdyż zauważyłam że dzięki temu lepiej się układają i mają mniejsze tendencje do skręcania). Taliowania brak, za to tył nieco dłuższy od przodu (lubię jak jest mi ciepło zimą w tą część ciała ;)). Na podkroje dodałam po 8 oczek na każdym boku a na rękawy 50, zamknęłam kilka razy oczka tak jak w reglanie do 240 oczek a potem już mniej lub bardziej w zgodzie ze wzorem dziergałam karczek. Na golfie jest 90 oczek. Rękawy są zwężane do 48 oczek na mankietach. To tyle szczegółów ku pamięci, żeby mieć rozeznanie przy kolejnym dzierganiu z tej włóczki ;) gdyż Bebe Lux jest bardzo sympatyczna w  przerabianiu i użytkowaniu, miękka, sprężysta, wydajna, nie obłazi, na razie się nie mechaci, a fakt że sweter "urósł" to bardziej wina mojego sposobu suszenia i użycia drutów nieco większych niż sugerowane niż samej włóczki.

Pozdrawiam zimowo znad herbatki z imbirem i pomarańczą, wciąż tęskniąc za prawdziwą zimą ;) do następnego przeczytania

czwartek, 16 stycznia 2020

Szybki sweter gwiazdkowy

Prawie zapomniałam już jak bardzo lubię grube druty. Wystarczy tydzień i schodzi z nich sweter, a na cienkich się dłubie z miesiąc albo dłużej ;)
Ten konkretny udzierg został zainspirowany zdjęciem z pinesta. Spodobał mi się karczek z warkoczy przypominających gwiazdki więc postanowiłam go rozrysować. A że akurat miałam zachomikowane 4 motki grubszego bordowego akrylu decyzja o produkcji była szybka. 
Dopiero gdy korpusik czy też z angielska body, wraz z przeplatankami, było gotowe skojarzyłam że już gdzieś wcześniej widziałam ten wzór. Pogrzebałam w necie i okazało się że stworzyłam sobie wariację na temat cabled yoke pullover Norah Gaughan.
Jednakże z wzoru i jego wyliczeń nie korzystałam, mój sweter różni się ściągaczami wychodzącymi z warkocza, warkocze na karczku też nie są identyczne jak w linkowanym oryginale, na ramionach dodatkowo golfik jest zwężany już po zakończeniu przeplatanki gwiazdkowej (dzięki czemu lepiej leży), a całość tworzona była od środka, czyli dziergania zarówno w górę jak i w dół, dodatkowo tył jest zaokrąglony rzędami skróconymi i dłuższy od przodu.











Co do wyliczeń, na korpusie są 132 oczka, dodane po 5 z każdej strony na podkrój pachy, a na karczku jest ich 192 (16x12), rękaw na dole to 36 oczek, mały golf czy też stójka 80. Druty rozmiar 6 i 5 na golfik i mankiety. Włóczka Himalaya Everyday kolor 70007, zużyte dokładnie 300gram czyli motki trzy z czterech na rozmiar 36/38, fason prosty bez taliowania.
I jeszcze odnośnie samej włóczki, pierwszy raz miałam kontakt z tym akrylem i jest mięciutki bardzo milutki i przyjemny w kontakcie ze skórą ale wbrew nazwie anty-pilling lekko się mechaci zwłaszcza na mankietach i pod pachami. Jednak tym co mnie w nim najbardziej zaskoczyło było to że w czasie przerabiania włóczka obłazi! Wszędzie miałam pełno bordowych kłaczków, we włosach, na ubraniu i na narzucie kanapy... a po pierwszym moczeniu woda w misce była buraczkowa nie od barwnika ale od głubionych włosków... Cóż mam jeszcze jeden kolor tej włóczki w zapasach zobaczymy jak się będzie zachowywał. Nie mniej jednak był to mój pierwszy liniący się akryl w życiu ;)
Pozdrawiam cieplutko i do przeczytania ;)

sobota, 4 stycznia 2020

Driada

Włóczka się czasami musi odleżeć. Bywa że pierwotny pomysł na sweter, dobrze wyglądający na papierze, w realizacji okazuje się kompletnie nie trafiony. Zdarza się też taki splot życiowych wydarzeń, który powoduje schowanie motków do pudeł i zapomnienie o nich na długo.
Farbowane na wiosenne zielenie merino od Inter-foxu pierwotnie miało być przeznaczone na brioszkowy sweter typu ombre. Ale... po pierwsze próby z brioszką perłową i tą przypominającą plaster miodu nie wypadły wizualnie tak jak zakładałam, a po drugie po doświadczeniach z fioletem wiedziałam że 400 gram włóczki wystarczy "na styk". Dlatego, chcąc uniknąć pasków i żmudnych wyliczeń, zdecydowałam się zrezygnować z ombre i wymieszać oba odcienie w taki sposób by było to jak najmniej widoczne. Padło na podwójny ryż z "lampasami" wzoru na bazie oczek przekręconych z przodu i na rękawach plus udawane szwy również z oczek przekręconych, sweter jest dwustronny. Przez wzgląd na kolor, fakturę ryżu i to że użyty wzór kojarzy mi się celtycko z listkami czy zawijasami, całość nazwana została driadą ;)
Zdjęcia być może powinny być wykonane w lesie, jednak przez dwa miesiące nie udało się zgrać czasu wolnego i odpowiedniej pogody tak więc jeśli coś ma być pokazane nim zostanie znoszone to wracamy na opatrzoną ścianę do wersji bezgłowej ;) 








Konstrukcyjnie po raz kolejny wymieszałam wariację c-metod z reglanem. Dziergałam od góry od golfu na 86 oczek, używając kilka razy rzędów skróconych by go nieco zaokrąglić z przodu. Oczka na ramiona dodawane od podziału 15-31-15-25 do 15-73-15-67, na rękawy 35-73-35-67, i na reglan 45-83-45-77, po każdej stronie dodane 6 oczek na podkroje. Ostatecznie korpus to 168 oczek, rękawy po 49. Taliowania brak, prosty fason lekkiego oversize (na szersze nie starczyło włóczki).
Mimo że każdego odcienia zieleni miałam po 4 motki, to ciemniejszego zabrakło tuż przed dolnym ściągaczem (rękawy robiłam przed korpusem) jest on więc jaśniejszy od całości swetra ale "tak miało być" ;) 
Technicznie: pomysł mój, druty 4.5 i 4 na ściągacze, włóczka merino z Inter-foxu dwa odcienie zieleni przeze mnie farbowane, 400g wykorzystane do ostatnich metrów na rozmiar 36/38.

O to tyle na dziś. Dosiego 2020 by nam było lepiej niż było ;)
Do napisania, pozdrawiam



czwartek, 17 października 2019

Pocięta wiosenna diva na jesiennym tle

W ramach wykorzystywania zalegających motków sięgnęłam po takie, które wegetowały od kilku lat i już kiedyś były swetrem (kołowcem który uległ zniszczeniu po niespodziewanym ataku podstępnego wielkiego i zardzewiałego gwoździa), a potem nie miałam na nie pomysłu. Ponieważ włóczka i tak była częściowo spruta i pocięta nic nie stało na przeszkodzie żeby ją jeszcze trochę poszatkować ;). 
Wymyślił mi się popularny, od jakiegoś czasu, sweter z łagodnymi przejściami odcieni, ale zamiast wykorzystać kilka różnych kolorów sięgnęłam po tę cieniowaną włóczkę. I zrobiłam to tym chętniej że już kilka razy z divy od alize dziergałam, więc mogłam wykorzystać stare wyliczenia, mimo że zmieniłam minimalnie rozmiar drutów.
Sam w sobie sweterek jest możliwie prosty, bez taliowania. Uznałam, że przy tej kolorystyce nie potrzeba dodatkowych udziwnień, tym bardziej że korpus dziergałam operując siedmioma kłębuszkami jednocześnie, a każdy rękaw to kłębuszki trzy (a robiłam oba naraz), więc plątanina zapewniona. Jedyną ozdobą są  atrapy szwów z lewych oczek po bokach oraz  owijane oczka na górnej krawędzi ściągaczy mankietów i dołu, oraz na całym ściągaczu górnym. Sweterek robiłam od dołu, bezszwowo, wariacją metody C, z zamykaniem oczek na ramionach w jednym rzędzie/okrążeniu z użyciem rzędów skróconych, ale bez podkroju dekoltu przez co przód i tył  są identyczne.
Wyszło, mimo plątaniny nitek, moim zdaniem nieźle. A jedyny problem to fakt że całość ma tendencję do wyraźnego skrętu, co widać zwłaszcza na rękawach przypominających w zwisie świderki (jednakże jak to u mnie bywa są wąskie i dają się naciągnąć oraz prostować naludziowo, jeśli tylko się tą świderkowatość zauważy ;) ).

Czas na zdjęcia w jesiennej scenerii. Przepraszam za głupie miny (które są już normą, a serio nie jestem taką zołzą pokrzywioną i nadętą na żywo), tym razem moje zmarszczone brwi to efekt fotek pod słońce i wiatru w twarz, poza tym nie lubię pozować i tyle ;p













Techniczne: druty 3.25 i 3 na ściągacze, włóczka Alize Diva Batik kolor 1767, zużycie około 250gram (a może mniej) na rozmiar 36.

Pozdrawiam kolorowo i jesienne, korzystajcie ze słońca i barw w około nim nastanie szarówka. 
Do następnego przeczytania ;)
Tak mi się jakoś skojarzyło i lubię Grechutę...


piątek, 13 września 2019

Kolejny czarny sweter

Takiego jeszcze nie miałam ;) Dziergany niemalże tak samo jak Jurata, konstrukcja identyczna, niewielka różnica w wyliczeniach i detalach (tym razem rękawy nie są zbyt wąskie) całość prosta bez taliowania.  Wzór fal wzięty z japońskiej książki, mieszanka warkoczy i "saneczek". Poza ozdobnym karczkiem po bokach ciągnięte są pojedyńcze paski "saneczek" jako atrapy szwów i jako detale występują też na wszystkich ściągaczach.
Nie będę się tym razem rozpisywać na temat wyliczeń i procesu powstawania, gdyż sweterek dziergałam późną wiosną i szczegółów już nie pamiętam, ale po zrobieniu wzorzystego szalika, reszta robiła się szybko (typowa robótka do oglądania seriali).
Ponieważ sweter jest czarny, ilości detali, nie robi, moim zdaniem, wrażenia barokowej przesady (czego się obawiałam), za to na zdjęciach wcale nie jest łatwe do uchwycenia, zwłaszcza przy deficycie czasu. Dlatego fotki naludziowe są jakie są, robione szybko telefonem na wycieczce rowerowej, gdzieś w polu, korzystając z pięknego końca lata,  tak by wykorzystać światło słoneczne przy temperaturze 28 stopni (co po mnie widać), na tle ściany niestety czerń się zlewała więc przepraszam za swój wygląd ;)










Techniczne: druty 3.75 i 3.5 na ściągacze, włóczka Himalaya Mercan około 330g na rozmiar 36/38

Pozdrawiam słonecznie, miłego końca lata i do następnego przeczytania ;)