Pokazywanie postów oznaczonych etykietą krótki rękaw. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą krótki rękaw. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 26 kwietnia 2018

Koronkowa robota

Nie wiem czy już zauważyliście ale fanką cieniutkich drucików nie jestem (najchętniej nie schodziła bym poniżej rozmiaru 4.5). Nie mniej jednak zdarza mi się od czasu do czasu coś na wykałaczkach dwójkach popełnić, ponieważ wychodzę z założenia że letnie dzianiny mają być cieniutkie, lekkie, zwiewne i przewiewne, lecz niekoniecznie od razu dziurawe (chociaż takie też lubię). Generalnie nie tyle mnie sam rozmiar drutów irytuje co fakt że bambusy w tym rozmiarze się nieustająco i bez określonego powodu łamią, a sama dziergana rzecz przybywa w tempie iście ślimaczym i wymaga przerabiania milionów oczek. Co nie oznacza jednak, że nie można sobie samego procesu takowego dziergania jeszcze bardziej (masochistycznie) skomplikować :) No bo po cóż innego wybrałabym jako surowiec nitkę bawełnianą która się rozwarstwia (zwłaszcza gdy się ostrych metalowych drutów użyje bo się wszystkie inne połamało), a do tego dołożyła sobie pierwszy od niepamiętnych czasów wzór ażurowo warkoczowy, którego zapamiętać mimo kilkunastu powtórzeń motywu nie jestem w stanie? Przynajmniej z efektu tej dziewiarskiej udręki jestem zadowolona... no prawie ;)



A było to tak... Najpierw napadł mnie ten wzór, myślałam od jesieni w czym by go tu wykorzystać, jednak szybko doszłam do wniosku że najlepiej sprawdzi się przy cieniutkich włóczkach i drutach, czyli musiał poczekać na wiosnę. Potem zamiast wiosny, w ciągu tygodnia z zimy stało się lato, więc rzuciłam w kąt dziergany sweterek przejściowy (z którego i tak nie byłam zadowolona) i wyciągnęłam pudło z cieniutką bawełną. Ten chabrowy motek się do mnie uśmiechnął pierwszy więc wypadło na niego. I tu wszystko potoczyło się już gładko, wzór i kolor zagrały, próbki jak zwykle nie było ponieważ już z tej nitki dziergałam (o tą bluzeczkę) i wiedziałam że w obwodzie mam mieć około 200 oczek, czyli wystarczyło rozplanować resztę tak żeby to zagrało. 
Tu mała dygresja. Jak wiecie próbek z zasady nie robię, jeśli znam włóczkę to sprawdzam czy gdzieś mam zapisane ile oczek potrzebowałam w poprzedniej rzeczy na obwód, i ta informacja wystarcza mi do wszystkich pozostały wyliczeń niezależnie od tego jakiej konstrukcji użyję. Jeśli włóczki nie znam to przyjmuję orientacyjne ilości oczek, na podstawie kilkunastu lat dziewiarskich doświadczeń, na obwód dla danej wielkości drutów. Ta metoda sprawdza się u mnie w jakiś 80% wyliczeń, a w 20% następuje prucie gdy obwód okazuje się za mały lub rzadziej za duży lub też coś mnie uciska pod pachami bo wysokość nie współgra z szerokością. Koniec dygresji. 
W tej konkretnej bluzeczce zdecydowałam się na konstrukcje contiguous, zmienioną o tyle że zamiast dodawać oczka wokół jednego czy dwóch oczek środkowych, dodawałam je wokół pasa wybranego wzoru. Dodatkowo zdekomponowałam, czy też rozłożyłam na składniki, ten mój wybrany wzorek. W całości jest tylko na rękawach, na plecach jest wariacja części środkowej, czyli listki ażurowo warkoczowe w szpic z ząbkami, zamiast bocznych szwów również listki tym razem pojedyncze, a na dole i jako króciutkie rękawki ten sam wzór lecz wycięty o jedną stronę warkocza, czyli bordiura ze zmienną ilością oczek tworząca  dzięki temu zabiegowi iluzję falowania. Czy ja już wspominałam że lubię komplikować? ;) 
Mimo całych tych kombinacji dziergało się całkiem miło i ani razu nie pruło. No dobra jeżeli mam być uczciwa to, dziergało się w miarę miło, jednak przy tej wielkości czy też raczej małości oczkach nie zawsze wkuwałam się w nie, zdarzyło się też w nitkę, i nie prułam całości ale kilka oczek spuściłam przez kilkanaście rzędów i poprawiałam co nieco żeby te ząbki na plecach we wzorze uzyskać ;) Ale spodobało mi się na tyle że wiem że zrobię jeszcze jeden taki top jak tylko skończę to co mam właśnie na drutach (znów rozmiar 2) tylko tym razem będzie z bambusa i wtedy postaram się wzór tyle o ile, w miarę możliwości rozpisać. 
Acha nie wiem czy widać ale dekolt (kształtowany niemieckimi rzędami skróconymi, przy tej wielkości oczek najlepsza moim zdaniem metoda) wykończyłam pikotkami szydełkowymi, taki nieobrobiony jakoś mi wizualnie nie współgrał z całą tą koronkową i eteryczną resztą :)

To teraz zdjęcia naludziowe. A zanim to znów znów dygresja. Bardzo chciałam mieć fotki tej konkretnej bluzki w plenerze, tym bardziej że weekend był upalny, a ja go spędzałam w uroczych okolicznościach przyrody (naćpana lekami na alergię). Jednak gdy robiłam te dwa zdjęcia powyżej w sobotni poranek, na przodzie od gałązki bzu wyjętej z wazonika, zrobiła się mokra plama, która po wyschnięciu miała inny kolor niż całość topu, więc go drugi raz moczyłam i do schnięcia zostawiłam przez co szansa na weekendowe ładne zdjęcia przepadła. Potem ciężko było zgrać się czasowo z "fotografem" więc korzystając z wolnej chwili pojechałam rowerem do mojego parku i wykorzystując dwukołowiec, torbę i sweter okrywający jako statyw, sama siebie obfotografowałam komórką na samowyzwalaczu. Żeby było zabawniej chwilę później rozpętała się potężna ulewa (dobrze że do domu miałam blisko to nie zmokłam zbytnio) a temperatura w trakcie robienia tych zdjęć wynosiła około 13 stopni i mocno wiało, tak więc sorki wielkie że mam minę jakbym była obrażona na wszechświat, nigdy nie chciałam być modelką i nie twierdziłam że mam do tego predyspozycje. Poczułam się też na tyle zniechęcona do prób zrobienia ładnych zdjęć, że więcej fotek tej bluzeczki już nie planuję i wrzucę tu to co mam, takie jakie jest, bez obcinania głowy. Nawet ściany tym razem nie będzie.











Technicznie: 
Pomysł mój (na ravelry nazwałam ten top Elleniale od imienia bogini/czarodziejki z cyklu powieści o Wilczej Dolinie Marty Krajewskiej który w trakcje jej dziergania czytałam - polecam)
Druty rozmiar 2
Włóczka Midara Amber (660m/100g), kolor 620, zużyte jakieś 98g na rozmiar S (mogłam zrobić jeszcze jeden motyw z boku i wyrobić motek do końca, ale nie wiedziałam ile nitki mi bordiury wykończeniowe pochłoną, a dodatkowo nie chciałam robić tej bluzeczki zbyt długiej pamiętając o tym jak mi się tamta poprzednia w użytkowaniu wyciągnęła więc chwilowo jest troszkę przykrótka).

I to tyle tym razem. Pozdrawiam i pięknego długiego weekendu Wam życzę. Do następnego razu ;)



czwartek, 14 września 2017

Ara z resztek niebieskości

Chyba każda dziewiarka ma u siebie w pudełkach małe kłębuszki, resztki włóczek z którymi nie wiadomo co zrobić, gdyż nawet na szaliczek czy skarpetki jest ich za mało. Jakiś czas temu przeglądając moje zasoby włóczkowe, rozlokowane w różnych dziwnych zakamarkach mieszkania, natknęłam się własnie na takie pozostałości motkowe. Wybrałam wszelkie niebieskości pasujące grubością i kompletnie nie planowo, wydziergałam, na zakończenie sezonu, letnią bluzkę bokiem.


Początkowo zamierzałam użyć tego wzoru, jednakże może przez wzgląd na inną włóczkę lub druty, mimo że wybrałam najmniejszy rozmiar miałam wrażenie iż produkuję płachtę na całkiem sporego słonia, a że słonia żywego nie posiadam to ostatecznie wzór był tylko bardzo luźną inspiracją i całość, choć spapugowana, jest jak zwykle po mojemu ;)

Najpierw robiłam części środkowe przodu i tyłu. Na obie nabierałam na szydełkowy łańcuszek po 106 oczek Na przodzie robiłam coś w rodzaju podkroju dekoltu przerabiając 16 razy po dwa razem z jednej strony 5 oczek od brzegu, później 48 rzędów bez kombinowania i 16 razy oczko dodane jako wkute 5 oczek od tego samego brzegu w co drugim rzędzie. Z tyłu odjęłam na podkrój tylko jedno oczko i tylko jedno dodałam, i tył jest węższy od przodu o jakieś 4 rzędy (bałam się że mi się motek skończy). Zarówno przód jak i tył przerabiałam czymś w rodzaju mozaiki, chciałam w ten sposób rozmyć nieco kolorowe pasy farbowania. Wzorek był prosty co 3 oczko było przekładane bez przerabiania z nitką z po lewej stronie przez dwa rzędy, w co drugim rzędzie, z tym że raz zaczynałam od oczka trzeciego a raz od piątego. Po zrobieniu przodu i tyłu dorabiałam boki już dżersejem, i znów sugerując się nieco wzorem kształtowałam ramiona odejmując 10 razy po jednym oczku 11 oczek od górnej krawędzi, 4 rzędy na prosto i zamykałam od dolnej krawędzi, 52 oczka, 4 oczka, 3 oczka, 2 oczka, 4 razy po 1 oczku i 4 rzędy ostatnie rękawka zwykłym ściągaczem. Wszystkie 4 boczne części były robione identycznie, z tym że aby uniknąć szycia po zrobieniu całego przodu gdy robiłam tył przy zamykaniu jego oczek przeciągałam je przez zamknięte oczka na krawędziach przodu i dopiero je zamykałam po lewej stronie (niestety być możne przez to bluzeczka przejawia niekontrolowane tendencje do skręcania :/ ), więc całość mimo że robiona w częściach jest jednak bezszwowa. W ramach wykończenia włóczki dorobiłam jeszcze dolny i górny ściągacz, na który oczka nabrałam na krawędziach otworów, i przy okazji nieco zmniejszyłam dekolt tak żeby jednak z ramion się nie zsuwał ;) 

Całość papugowatej (i przez wzgląd na inspirację jak i na kolor który mi się z arami modrymi kojarzy) bluzki mimo że znacznie mniejsza niż w oryginalnym wzorze jak widać nadal oversize, sądzę że osoba nosząca 40/42 by się w nią spokojnie zmieściła, po bokach jest dużo luzu.




Technicznie: pomysł mój ale inspirowany wzorem linkowanym powyżej, druty 4, włóczki to niecały motek Divy Alize kolor niebieski 245 na boki, jakieś 2/3 motka Divy Batik Alize kolor 4537 (z którego wycięłam majtkowy róż) na przód i 50 gramowy moteczek niebieskiej 08 bawełny Altin Basak Myra na plecy.

A teraz uwaga będą obiecane w poprzednim poście zdjęcia plenerowe. Oglądacie na własne ryzyko. Modelka ze mnie, jak już wiecie, wybitnie kiepska (na dodatek okularów maskujących zapomniałam), a że jednocześnie sama robiłam zdjęcia telefonem, (tzn. telefon był na samowyzwalaczu ale ja go pilnowałam żeby się w zielone odmęty nie stoczył i nie utonął, oraz próbowałam przy tym nie mieć zeza, idiotycznej miny i sylwetki pogiętej reumatyczne, a i używałam roweru, torby oraz kurtki jako statywu mega niestabilnego żeby było jeszcze prościej), więc wyszło jak wyszło, ale jest i żeby się nie zmarnowało wrzucam... jakby co ostrzegałam ;) 
Dla złagodzenia traumatycznych doznań wzrokowych plener znalazłam uspokajająco zieloniutki, mogący w porywach udawać dżungle amazońską i to niecałe 5 minut spacerkiem od domu ;) Można śmiało podziwiać zieleń a na ten element nie pasujący kolorystycznie zwyczajnie nie zwracać uwagi, bo bluzkę i tak lepiej widać na zdjęciach  ścianowych bezgłowych :D a w plenerze się tylko się jej tendencje skrętne uaktywniły...







To jeszcze tapety kojące dla oczu wrzucę ;)




Pozdrawiam, pięknego kolorowego babiego lata życząc, nawet jesli pogoda postanowi inaczej ;)


Piosenka ze specjalną dedykacją dla tego, który widząc te fotki nazwał mnie "panną z bagien"  i dla wszystkich "panien z bagien" też :D


poniedziałek, 3 lipca 2017

Len i japońskie koronki

Sztywny, cieniutki, konopny sznurek oraz ażurowy wzór tworzący misterną przeplatankę oczek, połączenie dość egzotyczne, ale jak wiecie, nie lubię oczywistych rozwiązań. Naczytałam się że do lnianych włóczek, ze względu na kłopot z uzyskaniem równych oczek, pasują najprostsze konstrukcje ubraniowe i dżersej, a jeśli koronki to w formie chusty którą można naciągać i blokować. I jak zwykle zrobiłam po swojemu, mając już pewne wcześniejsze doświadczenie z lnem i ażurami, pomęczyłam się nieco z cieniutkimi drutami by uzyskać taką oto bluzeczkę w stylu romantyczno-hipisowsko-folkowym ;)


Przy przeglądaniu mojej ulubionej biblioteki wzorów różnorakich wpadł mi w oko taki oto ażur, który tylko troszeczkę zmieniłam w części środkowej i rozłożyłam na czynniki składowe wykorzystując jego elementy w przeróżnych konfiguracjach. Jednocześnie okazało się że tego samego ażurowego wzoru  (tylko bez zmian środka) użyła Marzena z bloga Wełniane Myśli w swojej przepięknej Majuli. Tak więc niewątpliwie wzór ma w sobie to coś ;)

Bluzeczkę zaczęłam robić od środka, od tego jaśniejszego ażurowego pasa, do którego wykorzystałam pozostałości nitki użytej przed dwoma laty do zrobienia tego bolerka i tej bokserki. Ten pas, dokładnie 8 powtórzeń wzoru, był mi niezbędny do tego żebym nie musiała wyliczać oczek potrzebnych na obwód. Gdy już go miałam nabrałam jego na krawędzi oczka na górę i dół bez robienia jakichkolwiek próbek ;) Na górze do nabieranych oczek dodałam jedno dodatkowe po każdych (pierwotnie trzech lecz to było za luźno i sprułam) czterech nabieranych bezpośrednio z oczek łańcuszka na krawędzi, a na dole po każdych dwóch by był bardziej rozkloszowany. Na górze były więc w sumie 154 oczka, do których dodałam jeszcze w bocznych klinach po 10 z każdej strony, i następnie zamknęłam po 12 na podkroje, dodając w zamian po 50 na rękawki i zaczęłam używając wariacji na temat wzoru kształtować ozdobny okrągły karczek. Ponieważ liczba oczek na drutach (250) była podzielna przez 10 to jest tam tyle równomiernie rozłożonych powtórzeń  mniej ażurowej części motywu i co 5 okrążenie trzy środkowe oczka tym motywie są przerabiane jako trzy razem, lub jest okrążenie dodatkowych dwóch razem bez narzutów, w zależności od tego co wynika z motywu, dzięki czemu góra się zwęża jednorazowo o 20 oczek. Jednakże utrata 100 oczek okazała się zbyt mała dlatego na wykończeniu oprócz ściegu francuskiego użyta został sekwencja narzut dwa razem dająca dziurki w które można było wciągnąć i-cordowy sznureczek z jaśniejszego lnu, pozwalający uzyskać efekt marszczenia oraz zapobiegający  niekontrolowanemu spadaniu bluzeczki z ramion. 





Dół z racji ograniczonej ilości niebieskiego sznurka i 200 oczek obwodu musiał być nieco dziurawy, dlatego do dżerseju dodałam wstawki (osiem przypadających na środki motywów w jaśniejszym pasie) z środkowej części ażurowego wzoru uzyskując efekt bardzo lekkiego plisowania, nadający całości jeszcze bardziej folkowego charakteru. Wykończyłam także francuzem z sekwencją dziurek.
Niebieskiej nitki zostało się akurat tyle żeby dorobić do krawędzi paski udające mini ażurowe rękawki z użyciem sekwencji oczek wykorzystanych już do "plisowania" dołu. Lecz niestety zabrakło mi jaśniejszej nitki do wykończenia całości, i-cordowy sznurek ściągający górę pożarł wszystko a i tak jest króciutki. 
Uzyskany efekt miesiąca walki z bolącym nadgarstkiem i drutami cieńszymi od patyczków do szaszłyków, uważam za zadowalający, oczka po moczeniu w gorącej wodzie się wyrównały chociaż ich nie naciągam, a nitka lekko farbując zmiękła. Bluzeczka przyda się niewątpliwie jeśli upały wrócą. Jest lekka, przewiewna, mniej prześwitująca niż wskazują na to zdjęcia ;) i całkowicie naturalna.




Technicznie: Pomysł mój własny z wykorzystaniem minimalnie zmienionego i rozczłonkowanego ażuru podanego we wpisie, włóczka 100% len Midara Linas kolor 520 niebieski całe 100g i kolor 415 morski resztka pewnie jakieś 10-15g, druty tragicznie cienkie 2.5.

Pozdrawiam udanych, pełnych wypoczynku i spokojnych pogodowo urlopów i wakacji życząc ;)


środa, 10 maja 2017

Potrójnie niebieski

Za oknem nadal szaro i zimno, dlatego postanowiłam sobie trochę błękitów kojarzących się z wakacyjnym upalnym niebem przerobić. A że miałam tylko trzy bawełniane 50 gramowe motki, każdy w innym odcieniu, to wystarczyło na taką zwyczajną koszulkę czy też t-shirt. 


Ponieważ nie chciałam zwykłych gradientowych pasków w poziomie to całość zamiast szybkiego dziergania na okrągło była robiona nieco wolniej na płasko, od góry, dwuetapowo ale bezszwowo ;) 
Najpierw musiałam sobie całość rozliczyć. Jak wiadomo próbek nie robię, a z tą bawełną jeszcze nie miałam do czynienia, więc przyjęłam orientacyjnie że w obwód z 140-150 oczek z rozciągliwego materiału na drutach 3.5 powinnam swój korpus wcisnąć ;) A że potrzebna mi była liczba podzielna przez 6 (żeby wyglądało jak 3 paski z przodu i z tyłu) to padło na 144. Z racji ograniczonej ilości surowca przerobowego musiałam dziergać od góry, tym samym czekały mnie kolejne przeliczenia ażeby ustalić ile oczek i w jakim kolorze mam nabrać, a gdy już to ustaliłam musiałam jeszcze tylko uwzględnić rzędy skrócone które będą kształtować dekolt, spruć początek ze trzy razy i już poszło z górki ;) 
Ostatecznie na tzw. prowizoryczny łańcuszek nabrałam 60 oczek stanowiących 2/3 przodu i cały tył podział to (7-10-1)-24-(1-10-7). Na ramionach są użyte dwa razy rzędy skrócone w celu podniesienia tyłu, reszta to najzwyklejszy reglan, w którym oczka są dodawane jako oczka wkute. Po dojściu do stanu (22-46-20)-24-(20-46-22) przełożyłam oczka na rękawki na osobne żyłki a do korpusu dodałam po 6 oczek z każdej strony na podkrój. Całość jest lekko taliowana 4 razy odjęłam po 2 oczka z każdej strony a później 6 razy dodałam po dwa oczka na każdym boku. Rękawki są króciutkie z racji ograniczeń surowcowych to tylko 2 okrążenia koloru pierwotnego, 6 okrążeń turkusu i 4 okrążenia oraz i-cord na 3 oczkach kontrastowego wykończenia. Mogłam je zostawić jednokolorowe, to jednak wydawało mi się zbyt oczywiste ;) 
Gdy już miałam gotowe 5/6 koszulki przyszedł czas na decyzje co z przodem a konkretnie jak go zrobić żeby nie szyć i żeby całość wyglądała w miarę estetycznie (na  jakieś mega perfekcji mi nie zależało). Mogłabym się pobawić w robienie przodu osobno i fantazyjne łączenie przeplatanym i-cordem ale... nie chciało mi się liczyć rzędów w tym co już było gotowe, dlatego postawiłam na sposób z tzw. nitką techniczną. Odpowiednim kolorem z każdego boku nabierałam stopniowo oczka wbijając się pod oczka łańcuszka na krawędzi (tak żeby łańcuszek był na wierzchu) i przerabiałam je razem z ostatnim oczkiem w każdym rzędzie tego panelu, pierwsze oczko przekładając bez przerabiania. I dzięki temu nie musiałam niczego liczyć :)

O tu widać jak wygląda takie łączenie w trakcie produkcji


A tu jest widoczne łączenie nitek różnych kolorów z tyłu i z przodu po obu stronach w gotowej koszulce

Początek (26 a nie 24 oczka) nabrałam znów na szydełkowy łańcuszek i rzędami skróconymi uformowałam niewielki dekolt. A później już prosto do samego dołu, który wykończyłam jednym okrążeniem turkusu i i-cordem na trzech oczkach. Dziurę na głowę, po spruciu łańcuszków i zebraniu oczek, też wykończyłam i-cordem, lecz tym razem już bez jednego okrążenia w jego docelowym kolorze, ponieważ istniała uzasadniona obawa że mi dosłownie centymetrów turkusu zabraknie, ale na szczęście całe ich 17 zostało! I dlatego całość ma taką a nie inną długość (myślałam że się bardziej wyciągnie po kąpieli, ale przynajmniej koślawe oczka się ładnie wyrównały).

Ogólnie z eksperymentu z pionowym gradientem jestem zadowolona, mam tylko nadzieję że się moja koszulka lokalnym kibicom z żadną drużyną odwiecznych adwersarzy nie skojarzy, ponieważ wszelkie podobieństwo może być jedynie przypadkowe, zwyczajnie lubię niebieski.



Technicznie: pomysł mój, druty 3.5, trzy 50g/170m motki 100% bawełny May Baumwollegarn w kolorach 1167 błękitny, 1169 turkusowy, 1170 niebieski, z czego zostało po około 5 gram błękitu i niebieskiego, rozmiar 36. Sama włóczka całkiem przyjemna, nie rozwarstwia się przy przerabianiu nie sypie zbytnio i nie farbuje chociaż bym się o to farbowanie nie pogniewała gdyby się tonacja niebieskości wyrównała :) Jak na mój gust mogłaby troszkę jeszcze zmięknąć i się rozciągnąć, zwłaszcza na długości i w obwodach po kolejnych kontaktach z wodą (bo jak widać na mnie jest troszkę ta koszulka przyciasna i przykrótka niestety) w dotyku bowiem bardziej przypomina len niż bawełnę.

Pozdrawiam cieplutko niebieściutko ;)

"Kolorystycznie" mi tu pasuje (chociaż takiej muzyki nie słucham) i mam do tego kawałka sentyment, bo ta piosenka była wszędzie w wakacje po mojej maturze, więc ze specjalną dedykacją dla tegorocznych abiturientów, żeby nie byli blue ;)




środa, 12 kwietnia 2017

Herbatka z miłorząbiu

... czyli bawełniana bluzeczka na lato w kształcie litery T  z ażurowym motywem kojarzącym się kształtem z liśćmi ginko biloba (dobrymi na pamięć i koncentrację) ;)


Kolejny raz kupiłam włóczkę ze względu na kolor, chociaż w rzeczywistości okazał się nieco inny niż na monitorze. To coś pomiędzy szmaragdem a petrolem lecz bliżej ciemno turkusowej zieleni, w każdym razie nasunął mi morskie skojarzenia, a skoro morze to i fale, zaczęłam więc szukać ażuru, który mi będzie się z tym kolorem komponował. Trafiłam na ten wzór i chociaż to liście a nie fale, uznałam, że to jest to czego szukałam. Nie była bym jednak sobą gdybym go nieco nie przerobiła, dodając lustrzane odbicie, wywalając lewe oczka a w zamian wstawiając siatkę między panelami liści. Kombinowałam z formą,  i z reglanem, i z C metod ale wciąż wychodziło nie tak jak chciałam. Postanowiłam zatem, że góra bluzki będzie dziergana na płasko a wtedy dodane przeze mnie siatkowe oczka między motywami listków ażuru będą układać się faliście. I choć miałam dość dziergania szalików to jednak zdecydowałam się zaadaptować pokazywaną ostatnio konstrukcję do stworzenia częściowo ażurowej letniej bluzeczki (temperatury przez kilka pierwszych dni kwietnia pozwalały przepuszczać że się może przydać niebawem lecz gdy ją kończyłam planując zdjęcia między krzakami kwitnących forsycji nagle, złośliwie, obniżyła się o kilkanaście stopni a na dodatek zaczęło wiać i padać).
Bluzeczka jest robiona od szalika z dziurą w środku, tym razem krótkiego i ażurowego. Części po obu stronach pęknięcia są swoimi lustrzanymi odbiciami. Szerokość szaliczka to 56 oczek, długość prawie 7 powtórzeń motywu, w tym długość części robionej łącznie to jedno powtórzenie wzoru z każdej strony czyli 24 rzędy. Całość to niedokładne powtórzenie ilości motywów z tego prostego powodu, że ząbki na brzegach nie wychodziły przy pełnym powtórzeniu symetrycznie na obu rękawkach i trzeba było to dopasować. Góra tym razem nie jest wykończana i-cordową plecionką. Nabrałam oczka na falistej krawędzi szalika i je zamknęłam na trzech wypustkach od każdego z brzegów tworząc maleńkie pętelki z łańcuszka trzech oczek, po drugiej stronie zrobiłam tak samo z tym że pętelki zostały przez siebie przełożone i wtedy okazało się że głowa to mi się nie zmieści, a co więcej nawet gdybym przypadkiem głowy nie posiadała to i z przeciśnięciem szyi mógłby być problem i musiałabym ją poważnie odchudzić ;) Dlatego też  łańcuszki z oczek przy środkowych łączeniach zostały wydłużony z 3 do 25 oczek co dobrze zrobiło całości, przód nieco obniżył się w stosunku do tyłu, a dekolt już nie poddusza.
Korpus został dorobiony do dziury, na okrągło. Po bokach postanowiłam dodać ażurowe panele z lustrzanych obić wzoru ponieważ obawiałam się że mi włóczki zabraknie a jak wiadomo wszelkie dziury sprzyjają zwiększeniu wydajności materiału ;) Długość korpusu to 3,5 powtórzenia motywu plus wykończenie, na więcej nie starczyło włóczki, na szczęście w trakcie suszenia "w zwisie" się wyciągnęło. Całość jest lekko taliowana od 124 oczek nabranych na krawędziach do 116 a następnie poszerzana przy ażurowych bokach do 140 oczek na dole, przez co boki są nieznacznie dłuższe. Zakończone robione moimi ulubionymi poziomymi łańcuszkami i półłańcuszkami razy trzy.






Pomysł mój, druty 4, włóczka YarnArt Jeans, kolor 63, zużycie 3 motki czyli 150g.

Pozdrawiam serdecznie przed świątecznie ;)
Życzę spokojnego i radosnego czasu świątecznego :)


ps. gdyby ktoś chciał sobie stół czy koszyczek ozdobić to znalazłam przepis na ręcznie robionego króliczka uroczego

piątek, 1 lipca 2016

Czarnymi kłaczkami sypiący, kronką kwitnący, bambus

Poprzednim razem pisałam o tym jak miło mi się dziergało z bambusa od YarnArtu, tylko mi zapach czerwonego barwnika przeszkadzał. Tym razem irytowało mnie sypanie kłaczkami bezwonnego czarnego Bamboo. Nie wiem co gorsze. Mam świadomość że bawełna obłazi, zwłaszcza po tym gotyckim doświadczeniu z Venus od Nako, ale żeby bambus mnie atakował?! I to jeszcze już po praniu! Niefajnie. Mam jeszcze srebrne Bamboo odłożone, ciekawe czym ono mnie zaskoczy.
W każdym razie jakoś dałam sobie radę z tym kurzem włóczkowym i wyprodukowałam ażurowy topik "kwitnący nocą". Wrzuciłabym posta o tej bluzeczce już kilka dni temu ale nastąpił cały ciąg nieprzewidzianych okoliczności i buntu sprzętowego, eh...
Tak więc (wiem że nie zaczyna się zdania od więc, moja licealna polonistka powtarzała to do znudzenia) top powstał, przymierzyłam i stwierdziłam że toto jest stanowczo za małe (mimo 144 oczek w obwodzie tak jak w czerwonej różyczce), może na 13-latkę ale nie na mnie, biust mi ściska pije pod pachami i ogólnie do prucia. Jednakże postanowiłam najpierw obłażący bambusek wyprać, wierząc że nawet jesli się nie rozciągnie to sypać przestanie. Udało się zwiększenie rozmiaru, jest dopasowanie bardziej S niż M, ale już mnie nie upija i nie spłaszcza, jednakże obłazi nadal, trzeba się kąpać nawet po przymiarkach do zdjęcia. Cóż zrobić, mówi się trudno, podoba mi się i tak, subiektywnie uważam że to jeden z moich najładniejszych wyrobów.



Bluzeczka jest, jak widać, cała ażurowa, wzór na ażur niby ten sam co ostatnio, ale robiony tym razem od dołu, wywołał skojarzenie nie z różami tylko z jaśminem lub surfiniami. Jedyna modyfikacja do ażuru, którą wprowadziłam, to krzyżowanie oczek pod pierwszymi dwoma narzutami, żeby te dziury się nie powiększały nadmiernie. Tym razem wypróbowałam także modyfikację metody na C ze zbieraniem oczek w obrębie rzędów skróconych na ramionach, wyszło bardzo fajnie chyba nawet bardziej mi się podoba efekt niż ten w robieniu od góry, na pewno w tą stronę robi się tą metodą wygodniej.
Nie wiem czy coś widać ale rozjaśniłam zdjęcie na ile się dało.


Rządy skrócone na łączeniu, w modyfikacji metody C, dziergając od dołu, robiłam tak że najpierw dodałam oczka na rękawy (40) później zbierałam oczka tak jak przy reglanie przerabiając po 2 razem przy markerach w co drugim rzędzie ale tylko od strony rękawa, gdy zostały mi tylko dwa oczka między markerami zaczęłam łączyć przód i tył rzędami skróconymi (tu uwaga ja miałam markery w miejscach powtórzeń motywów ażurowych więc wiedziałam do którego miejsca mam mieć łączenie, jesli ktoś by robił dżersejem to trzeba sobie wcześniej zaznaczyć ilość oczek którą chcemy zawrzeć w łączeniu po obu stronach oczek centralnych, tak aby nie musieć liczyć każdego odwracania robótki i zachować symetrię na obu ramionach). Łączenie robiłam następująco, za oczkami centralnymi przerabiałam dwa razem i kolejne oczko owijałam, zamiast odwracać robótkę zmieniałam kierunek dziergania przerabiałam oczko prawe, dwa centralne, dwa razem i owijałam, wracałam do pierwotnego kierunku, prawe, dwa centralne, i dwa razem w tym to z podniesioną owijką, następne owinięte i zmiana kierunku i tak do skutku (czyli u mnie zebrałam po 14 oczek z każdej strony w "szew"). Bardzo łatwe i w przeciwieństwie do dziergania od góry nic się nie ściąga tylko powstają "zszyte" ramiona. Ale pęknięcie na plecach i tak zastosowałam, profilaktycznie lecz okazało się że miałam dobry pomysł, bez niego chyba by mi się biust nie zmieścił nawet po praniu topu. Pęknięcie połączone 12 oczkami łańcuszka przerobionego dwoma rzędami słupków szydełkowych (ćwiczę obsługę szydełka).



Sam top to całkowicie mój pomysł, jak już wspominałam robiony od dołu, nabrane 144 oczka czyli 8 powtórzeń motywu, pierwsze 2 rzędy to mój ulubiony łańcuszek poziomy, później poszerzony pod pachami po 6 oczek z każdej strony dodane w środku motywu  3x po 2 oczka w co 6 rzędzie, i zamknięte na podkrój, na rękawy nabrane 40 oczek i znów pierwsze 2 rzędy to łańcuszek poziomy, pękniecie z tyłu i ma tą samą długość co cześć rękawowa czyli 36 rzędów, 1.5 powtórzenia wzoru, przed rzędami skróconymi przerobione jeszcze dwa rzędy na prawo żeby pozamykać narzuty ażuru. Wykończone dwoma rzędami poziomego łańcuszka, luźno zamknięte. Z tyłu dorobiony pasek łączący szydełkiem. Pęknięcie na plecach jest na starcie krzyżowane tzn. nabrałam z każdej jego strony po trzy pierwsze (dodatkowe przed ażurem) oczka na z przeciwnej strony żeby mieć oczka brzegowe przerabiane na przemiennie w rzędach ściegiem francuskim. zużyłam prawie całe dwa 50g motki Bamboo YarnArt kolor czarny 551, druty 3.5, rozmiar przed praniem bardzo obcisłe XS przed pępek, po praniu dłuższa jak widać S (ale jeszcze się rozejdzie sądząc po doświadczeniach z czerwonym topem i może obłazić przestanie!).
Skoro już wszystko napisałam, to jeszcze kilka zdjęć na deser.

Na leżąco (rękawy są równe! tylko ja krzywe zdjęcia robię)

Na czarny stanik


Na koszulkę


I tył na przód, bo czemu nie miała bym sprawdzić jak w ten sposób się prezentuje ;)


Pozdrawiam kwitnąco przyjemnego weekendu, bez nieprzewidzianych okoliczności,  życząc ;)