wtorek, 7 kwietnia 2020

Zwyklak w wersji boxy czyli Pandora

Postanowiłam chwilowo odpocząć od swetrowych warkoczowców ;) A że lubię się czasami pobawić konstrukcją i dodatkowo wpadła mi w ręce kolorowa mieszanka bawełny z akrylem, to postanowiłam unowocześnić kiedyś przeze mnie lubianą wersję T-swetra i wydziergać sobie takiego zwyklaczka pozbawionego szaleństw i nadmiaru ozdób. Włóczka była sama w sobie wystarczająco pstrokata by udziwniać na siłę, zresztą wszelkie wzory i ażury by w tym melanżu ginęły.








Sweterek dziergałam od dołu w okrążeniach w wersji oversize 180 oczek na drutach 3.5, bez taliowania czyli nuda ;) same prawe i po jednym lewym na każdym boku, coby się lepiej układało. Dopiero po 32cm zaczyna się coś dziać (długość przypadkowa miało być mniej więcej 30cm a że się rozpedziłam to już tych kilku dodatkowych okrążeń nie prułam, ale na przyszłość muszę pamiętać że mogło być tak z 5cm krócej). Więc po tych 32 centymetrach dodałam mały klin pod pachą, dokładnie 6 oczek pod każdą, w wersji +1 lewe +1, trzy okrążenia nic się nie dzieje, kolejna sekwencja dodania, okrążenie gdzie nic się nie dzieje, ostania sekwencja dodania, a następnie okrążenie gdzie przez oczko lewe (to oznaczające bok z każdej strony) przekładam leżące przy nim dwa oczka prawe i dziele robótkę na dwie części dziergane odtąd na płasko, z każdej strony w moim przypadku tyłu, gdyż on powstawał pierwszy (przód odłożony na drugi komplet drutów) dodaje  w najprostszy  pętelkowy sposób 47 oczek na rękawy (ilość oczek przypadkowa lubię okrągłe liczby a tu było 89 + (3 + 47)x2  czyli 189 oczek na drucie. Po przerobieniu tych pętelek nabranych z obu stron i włożeniu markerów po 47 i 23 oczkach od każdego brzegu ( 47 jeden a za 23 kolejny to miejsce na dekolt 49 oczek żebym wiedziała na przyszłość dokąd łączyć rękawy), zaczęłam się bawić rzędami skróconymi. W moich poprzednich T-swetrach tego nie było, tam konstrukcja była prosta jak  litera T. Ale tutaj skoro nie było żadnego wzorku a jedynym urozmaiceniem był ściągacz 1x1 z oczek przekręconych jakąś zabawa mi się należała. Nie wiem czy to co teraz napiszę będzie zrozumiałe ale mnie ta notatka może się przydać więc... ;) 
Rzędy skrócone na rękawach, kolejno na 1 3 7 17 30 oczku licząc od strony markera (tego przy oczku 47 z każdej strony po czym można go wyjąć). Następnie 40 rzędów (około 15cm) i kolejne rzędy skrócone na górze co 10 oczek od markera dekoltu czyli na oczku przed markerem a potem 10 20 30 40 50 60 oczek za markerem. Plus rząd w którym nic się nie dzieje zbierający/zamykający wszystkie rzędy skrócone (u mnie niemieckie). I można odłożyć tą część na później na dodatkowej żyłce czy komplecie drutów.
Pora na przód, oczka na rękawy nabrane bezpośrednio z oczek tyłu (dokładnie między pętelkami, można by było się bawić z prowizorycznym łańcuszkiem ale po pierwsze tak jest szybciej, po drugie od spodu rękawa nie widać, a po trzecie nawet gdyby było widać to przy tej włóczce nie ma opcji żeby wypatrzeć to łaczenie). Rzędy skrócone dołu analogicznie jak poprzednio, potem 40 rzędów gdzie nic się nie dzieje, a natomiast rzędy skrócone góry nieco bardziej kombinowane, ponieważ wymyśliłam sobie maciupki dekolt V (wiem że nie widać w gotowym wyrobie), tj. oczko środkowe dekoltu zostało dodatkowo oznaczone markerami i od niego ten mój dekolt jednocześnie ze skosem ramion jest kształtowany. Z każdej strony analogicznie oczko za markerem środka do końca, oczko dwa przed markerem do końca, a potem od strony dekoltu co 3 oczko a od strony rękawa tak jak z tyłu, plus rząd końcowy samych prawych na prawej stronie (zawsze zapominam że większość dziewiarek robi tylko w jednym kierunku i obraca robótkę dzierganą na płasko, a ja zawsze jestem na prawej stronie robiąc od prawej do lewej i od lewej do prawej bez żadnej różnicy, i tylko w okrążeniach w kierunku od lewej do prawej, ale też inaczej niż większość ;) ). 
I już można łączyć tył z przodem aż do markerów. W tym konkretnym swetrze użyłam metody trzech drutów na lewej stronie swetra, ale może to być dowolna metoda z graftingiem a nawet zwykłym szyciem włącznie ;) A na drutach zostają tylko oczka na dekolt.  I tu znowu się pobawiłam, zamiast zrobić ściągacz na około zrobiłam go na płasko w dwóch częściach na zakładkę z 16 oczek, tj. z każdej strony ściągacz przodu zaczyna się 8 oczek za linią łączenia z tylem, a ściągacz tyłu 8 oczek za linią łączenia z przodem. Dodatkowo ten z przodu jest zamykany w każdym rzędzie jako 1 z 3 na środku. A oba na każdym z końców w każdym rzędzie skracane o 2 oczka. Dlatego też ściągacz przy dekolcie jest taki krótki, kończy się w momencie gdy oczka odejmowane na końcach znajdują się na wysokości łączenia przodu z tyłem.
I w tym momencie gdy miałam wykończoną górę mogłam przymierzyć mój sweter żeby dowiedzieć się jak długie mankiety mam dorobić ;) Ponieważ rękawy wyszły do łokcia dorobiłam około 20cm ściągacza z 42 oczek nabranych na łańcuszku brzegowym (czyli dole moich rękawów). Początkowo myślałam o rękawach ¾, jednak tego typu ściągaczowy mankiet można dowolnie wywinąć i mieć dwa w jednym. A nawet 3 bo sweter jest dwustronny. Obie strony i lewa i prawa mają swój urok.







Technicznie: pomysł mój, druty 3.5 dwa komplety, włóczka YarnArt jeans tropical, kolor 610 (szaro czarno biało żółto pomarańczowy melanż), 160m w 50g, zużycie 5 motków i nieco z 6, na oversizowe 36/38.
I to tyle tym razem.

Pozdrawiam wyjątkowo serdecznie, wszystkim obchodzącym Wielkanoc życzę zdrowych i mimo przeciwności rodzinnych, choćby wirtualnie, Świąt. Tym nie obchodzącym zdrowia i wiosny bez nadmiaru pyłków. Bogatego Zająca wszystkim (zające są fajne króliki też, zwłaszcza gdy prezenty/gotówkę przynoszą ;))
Trzymajcie się, do następnego


wtorek, 17 marca 2020

Błękitny warkoczowiec

Kolejny golf w warkocze z włóczki Himalaya Everyday, z dłuższym tyłem kształtowanym rzędami skróconymi. Tym razem nie kombinowałam zbytnio z konstrukcją ani wzorem. Powstał zwykły reglan od góry z użyciem motywu przeplatanki z darmowego wzoru na Hi Lo Pullover Vickey Howell, a od siebie dodałam boczne warkocze z czterech pasm, oraz warkocze z czterech i trzech na rękawach. Żeby sweter był bardziej "mięsisty" użyłam też wzoru podpatrzonego w męskim swetrze sklepowym, czyli okrążenie ściągaczem 1x1 okrążenie prawymi. 
Zdjęcia miały być plenerowe ale najpierw nie było pogody a teraz lepiej siedzieć grzecznie w domu więc znów korpus bezgłowy na ścianie ;)











Technicznie: włóczka Himalaya Everyday kolor 70039 (obłazi najmniej z używanych dotychczas), zużycie na rozmiar oversize 36/38 około 4 motków (nie wiem ile dokładnie gdyż nie posiadam wagi a sweter był znacznie skracany zarówno jeśli chodzi o rękawy jak i o korpus, inaczej po praniu miałabym tunikę w wersji kaftan bezpieczeństwa ;) a teraz się zastanawiam czy go jednak nieco nie wydłużyć ale poczekam na kolejne pranie...).
Druty 4.5 na ściągacze i golf, 5 na całą resztę.
Jeśli chodzi o wyliczenia (to taka notatka ku mojej pamięci, ale może i wam się przyda) to zaczynałam od 84 oczek na golf, a dzieląc na reglan dodałam jeszcze 2 żeby mieć na rękawach nieparzystą liczbę 7-46(przód)-7-26(tył). Na podkroje dodałam po 5 oczek, zredukowanych w klinach. Oddzielanie rękawów przy stanie 63-104-63-85 (nieparzystości oczek wynikają z użytego wzoru). Korpus oczek 189, rękaw 64. 
I to tyle warkoczowców w tym sezonie. Wzięłam się za coś cieńszego, ale mi się dłuży na drutach rozmiaru 3 i 3.5 strasznie, a że rozgrzebałam aż trzy swetry to czas pokaże czy i kiedy coś skończę. Tymczasem w jednym brak rękawów i myślę czy go nie spróć, w drugim rękawów i kawałka korpusu i nie wiem czy mi włóczki starczy, trzeci zaczęłam w weekend i jeszcze nie zdecydowałam jaką ma mieć ostatecznie konstrukcję bo dzierganam od dołu... I jeszcze mnie ufoki skarpetkowe od roku co najmniej straszą... Ale mam do pokazania chustę, którą skończyłam w poprzednim sezonie a jakoś nie miałam weny na jej opisanie.
Trzymajcie się ciepło, bądźcie zdrowi, myślcie tylko pozytywne, nie wychodźcie bez potrzeby i nie dajcie się przytłoczyć sytuacji na którą nie mamy wpływu. Korzystajcie z przymusowego wyhamowania znajdując czas na to na co go zawsze brak.
Do następnego




sobota, 29 lutego 2020

Nie w moim stylu - różowy warkoczowy oversizowy

Jak da się zauważyć nie jestem fanką pastelowych kolorów ani wielgachnych swetrów. Ale podobno każdy lubi czasami zmiany... Sama nie wiem dlaczego jakiś czas temu naszła mnie ochota na oversizowy sweter warkoczowy w kolorze brudny róż, taki zupełnie inny od tych zazwyczaj przeze mnie dzierganych (kolorystycznie i konstrukcyjnie). Poniważ chęć posiadania takowego udziergu nie odpuszczała przez miesiąc (tyle mniej więcej zajęło mi dokończenie poprzednich swetrów) uległam i kupiłam włóczkę w zupełnie nie moim kolorze. A że zakupy robiłam online, motki bardziej niż brudnoróżowe są pstrągoworóżowe (ale to już szczegół nie robiący różnicy).



Plan był taki, że jeśli uznam że to na mnie nie wygląda, to pójdzie do ludzi. Jednak zanim coś mogło pójść gdziekolwiek, trzeba było motkom nadać formę noszalną. Przejrzałam pinesta, ravelry, rosyjskie strony i poza ogólną koncepcją nie znalazłam nic co by spowodowało reakcję "chcę to". Zaczęłam więc kombinować z przeplatankami ze strony avercheva.ru jednak wciąż nie byłam zadowolona. Ostatecznie zmieniłam jeden z wzorów zwiększając proporcjonalnie ilość oczek i rzędów. Ale po zrobieniu około 20cm swetra uznałam, że wybrany motyw za bardzo ściąga całość i nie wygląda to dobrze. Musiałam spruć i  jeszcze pokombinować. Ostatecznie ilość oczek na warkocze została zwiększona dwukrotnie, a ilość rzędów co które krzyżuje się oczka potrojona w stosunku do oryginału. I tak powstał korpus, od dołu z użyciem rzędów skróconych by wydłużyć tył.
200 oczek z których połowę zajmowała przeplatanka musiałam na wysokości pach jakoś podzielić, tu też nie uniknęłam drobnego prucia by dostosować szerokość warkoczowego przodu do tyłu dzierganego francuzem,  stanęło na 120 do 80. Odtąd należało tylko dziergać na płasko do góry przód i tył poczym zszyć ramiona... Tylko że okazało się zupełnie niespodziewanie że jeśli chcę mieć luźne rękawy i sweter a nie tunikę czy sukienkę to muszę część dzierganą na okrągło skrócić o jakieś 10 a może i 15cm... I to nie było jeszcze ostatnie prucie tego udziergu ;) Jak już unicestwiłam kilkadziesiąt okrążeń, a kolejne kilkadziesiąt rzędów przerobiłam musiałam zastanowić się jak ukształtować ramiona obu części rzędami skróconymi, tak żeby do siebie pasowały mimo znacznej różnicy ilości oczek przodu i tyłu (chciałam mieć opadające ramiona chociaż znacznie łatwiej byłoby pozostać przy linii prostej). Zastosowałam  z powodzeniem proporcję, jeszcze tylko podkrój golfu i można by szyć, ale zamiast tego pozamykałam oczka przodu i tyłu razem, kolejny raz pamiętając że na każde 3 przodu przypadają 2 tyłu.
Zostały tylko rękawy, miało być z górki, nabrałam oczka na oba na krawędziach, rozplanowałam proste warkocze zrobiłam, przymierzałam i sprułam. Za wąskie, stanowczo za wąskie! Nabrałam oczka jeszcze raz z każdych 2 nabierając 3 (w wąskiej wersji z 3 były 4), ponownie zrobiłam, przymierzałam, było ok. A później było pranie i jeszcze jedno, ostatnie prucie, skracające. I jest jak jest. Fason i warkocze nawet ok, do koloru nadal przekonana nie jestem. Czy będę nosić nie wiem, ta niby zima jest tak ciepła że nie daje okazji...
Aktualnie, nie wiem po co, chyba żeby się nie nudzić, dziergam kolejny warkoczowy golf, tym razem błękitny, reglan od góry z celtyckim wzorem w którym nic nie zmieniałam ;)
Tymczasem zdjęcia na ścienne i na ludziowe w różu pstrągowym ;)










Technicznie: pomysł mój, druty 5, włóczka Himalaya Everyday kolor 70062 (obłazi mniej niż bordo), zużycie około 460g na oversizowe warkoczowe 38.
A gdyby ktoś szukał wzoru tej przeplatanki, którą  nieco pozmieniałam i powiększyłam, to schemat wersji pierwotnej jest tutaj

To tyle tym razem. Pozdrawiam, do następnego przeczytania ;)

Ostatnio mi się płyta Dari Zawiało zapętliła, polecam

niedziela, 2 lutego 2020

Elsa jak płatek śniegu

Lubię zimę, śnieg i mróz. A obecnie mam wrażenie że nastała jakaś dziwna pora roku w której szarówka listopadowa płynnie przechodzi w tą marcową, a później od kwietnia do października mamy mniej lub bardziej upalne lato... Nie będę się jednak rozwodzić nad ociepleniem klimatu i jego skutkami, jest wiele źródeł poświęconych temu smutnemu faktowi.
Z tęsknoty za śniegiem wydziergałam sobie sweter którego karczek był inspirowany płatkiem śniegu i szronem na szybach... Pierwotny wzór znalazłam w książce z japońskimi wzorami (tej bez okładki) ale jak to ja trochę go zmieniłam, coś wrzuciłam, po zrobieniu pierwszej wersji sprułam i przestawiłam kolejność poszczególnych sekcji oraz zwiększyłam ilość oczek na golf, bez zwiększania ilości motywów, wyszło moim zdaniem całkiem nieźle, chociaż po pierwszym praniu całość się nieco wyciągnęła i przez to karczek oraz rękawy są trochę za długie (mogłam suszyć na płasko, albo chociaż odwirować...).








Technicznie: pomysł mój, druty 4.5, włóczka Himalaya Everyday Bebe Lux kolor 70416, zużycie trzy i pół motka na rozmiar 36/38.
Jeśli zaś chodzi o konstrukcję to całość była dziergana od dołu (144 oczka czyli 6x24) ściągacz z oczek przekręconych (dwa lewe jedno prawe) przechodzi w "kryształki lodu" z oczek owijanych, których pasy ciągną się po bokach (zaznaczam boki w swetrach robionych bezszwowo gdyż zauważyłam że dzięki temu lepiej się układają i mają mniejsze tendencje do skręcania). Taliowania brak, za to tył nieco dłuższy od przodu (lubię jak jest mi ciepło zimą w tą część ciała ;)). Na podkroje dodałam po 8 oczek na każdym boku a na rękawy 50, zamknęłam kilka razy oczka tak jak w reglanie do 240 oczek a potem już mniej lub bardziej w zgodzie ze wzorem dziergałam karczek. Na golfie jest 90 oczek. Rękawy są zwężane do 48 oczek na mankietach. To tyle szczegółów ku pamięci, żeby mieć rozeznanie przy kolejnym dzierganiu z tej włóczki ;) gdyż Bebe Lux jest bardzo sympatyczna w  przerabianiu i użytkowaniu, miękka, sprężysta, wydajna, nie obłazi, na razie się nie mechaci, a fakt że sweter "urósł" to bardziej wina mojego sposobu suszenia i użycia drutów nieco większych niż sugerowane niż samej włóczki.

Pozdrawiam zimowo znad herbatki z imbirem i pomarańczą, wciąż tęskniąc za prawdziwą zimą ;) do następnego przeczytania

czwartek, 16 stycznia 2020

Szybki sweter gwiazdkowy

Prawie zapomniałam już jak bardzo lubię grube druty. Wystarczy tydzień i schodzi z nich sweter, a na cienkich się dłubie z miesiąc albo dłużej ;)
Ten konkretny udzierg został zainspirowany zdjęciem z pinesta. Spodobał mi się karczek z warkoczy przypominających gwiazdki więc postanowiłam go rozrysować. A że akurat miałam zachomikowane 4 motki grubszego bordowego akrylu decyzja o produkcji była szybka. 
Dopiero gdy korpusik czy też z angielska body, wraz z przeplatankami, było gotowe skojarzyłam że już gdzieś wcześniej widziałam ten wzór. Pogrzebałam w necie i okazało się że stworzyłam sobie wariację na temat cabled yoke pullover Norah Gaughan.
Jednakże z wzoru i jego wyliczeń nie korzystałam, mój sweter różni się ściągaczami wychodzącymi z warkocza, warkocze na karczku też nie są identyczne jak w linkowanym oryginale, na ramionach dodatkowo golfik jest zwężany już po zakończeniu przeplatanki gwiazdkowej (dzięki czemu lepiej leży), a całość tworzona była od środka, czyli dziergania zarówno w górę jak i w dół, dodatkowo tył jest zaokrąglony rzędami skróconymi i dłuższy od przodu.











Co do wyliczeń, na korpusie są 132 oczka, dodane po 5 z każdej strony na podkrój pachy, a na karczku jest ich 192 (16x12), rękaw na dole to 36 oczek, mały golf czy też stójka 80. Druty rozmiar 6 i 5 na golfik i mankiety. Włóczka Himalaya Everyday kolor 70007, zużyte dokładnie 300gram czyli motki trzy z czterech na rozmiar 36/38, fason prosty bez taliowania.
I jeszcze odnośnie samej włóczki, pierwszy raz miałam kontakt z tym akrylem i jest mięciutki bardzo milutki i przyjemny w kontakcie ze skórą ale wbrew nazwie anty-pilling lekko się mechaci zwłaszcza na mankietach i pod pachami. Jednak tym co mnie w nim najbardziej zaskoczyło było to że w czasie przerabiania włóczka obłazi! Wszędzie miałam pełno bordowych kłaczków, we włosach, na ubraniu i na narzucie kanapy... a po pierwszym moczeniu woda w misce była buraczkowa nie od barwnika ale od głubionych włosków... Cóż mam jeszcze jeden kolor tej włóczki w zapasach zobaczymy jak się będzie zachowywał. Nie mniej jednak był to mój pierwszy liniący się akryl w życiu ;)
Pozdrawiam cieplutko i do przeczytania ;)

sobota, 4 stycznia 2020

Driada

Włóczka się czasami musi odleżeć. Bywa że pierwotny pomysł na sweter, dobrze wyglądający na papierze, w realizacji okazuje się kompletnie nie trafiony. Zdarza się też taki splot życiowych wydarzeń, który powoduje schowanie motków do pudeł i zapomnienie o nich na długo.
Farbowane na wiosenne zielenie merino od Inter-foxu pierwotnie miało być przeznaczone na brioszkowy sweter typu ombre. Ale... po pierwsze próby z brioszką perłową i tą przypominającą plaster miodu nie wypadły wizualnie tak jak zakładałam, a po drugie po doświadczeniach z fioletem wiedziałam że 400 gram włóczki wystarczy "na styk". Dlatego, chcąc uniknąć pasków i żmudnych wyliczeń, zdecydowałam się zrezygnować z ombre i wymieszać oba odcienie w taki sposób by było to jak najmniej widoczne. Padło na podwójny ryż z "lampasami" wzoru na bazie oczek przekręconych z przodu i na rękawach plus udawane szwy również z oczek przekręconych, sweter jest dwustronny. Przez wzgląd na kolor, fakturę ryżu i to że użyty wzór kojarzy mi się celtycko z listkami czy zawijasami, całość nazwana została driadą ;)
Zdjęcia być może powinny być wykonane w lesie, jednak przez dwa miesiące nie udało się zgrać czasu wolnego i odpowiedniej pogody tak więc jeśli coś ma być pokazane nim zostanie znoszone to wracamy na opatrzoną ścianę do wersji bezgłowej ;) 








Konstrukcyjnie po raz kolejny wymieszałam wariację c-metod z reglanem. Dziergałam od góry od golfu na 86 oczek, używając kilka razy rzędów skróconych by go nieco zaokrąglić z przodu. Oczka na ramiona dodawane od podziału 15-31-15-25 do 15-73-15-67, na rękawy 35-73-35-67, i na reglan 45-83-45-77, po każdej stronie dodane 6 oczek na podkroje. Ostatecznie korpus to 168 oczek, rękawy po 49. Taliowania brak, prosty fason lekkiego oversize (na szersze nie starczyło włóczki).
Mimo że każdego odcienia zieleni miałam po 4 motki, to ciemniejszego zabrakło tuż przed dolnym ściągaczem (rękawy robiłam przed korpusem) jest on więc jaśniejszy od całości swetra ale "tak miało być" ;) 
Technicznie: pomysł mój, druty 4.5 i 4 na ściągacze, włóczka merino z Inter-foxu dwa odcienie zieleni przeze mnie farbowane, 400g wykorzystane do ostatnich metrów na rozmiar 36/38.

O to tyle na dziś. Dosiego 2020 by nam było lepiej niż było ;)
Do napisania, pozdrawiam