czwartek, 2 lipca 2020

Czerwony

Skończyłam. Jednak. Co wcale nie było takie oczywiste, ponieważ to jeden z tych sweterków, w których koncepcja zmieniała się z oczka na oczko, a to powodowało, że w trakcie produkcji były prute kilkanaście razy. Ale od początku. W poprzednie wakacje dostałam w prezencie od Lenarda między innymi dużą ilość czerwonej bawełny. Początkowo miała z niej powstać makowa spódnica maxi, jednakże takową część garderoby użytkuje bardzo rzadko, a dodatkowo wymagałoby takie dziergadło doszycia jakieś podszewki, albo posiadania halki, więc, wyszło jak zwykle swetrowo ;) Zanim jednak przyjęło formę noszalną wpadłam na pomysł przyciemnienia części czerwoności bordowym i czarnym barwnikiem. Wyszło jak widać tak sobie (chociaż w rzeczywistości odcień czerwieni jest  nieco głębszy i ciemniejszy niż na fotkach). Ale ponieważ zafarbowałam tylko część włóczki to dopiero po fakcie wpadłam na to (istny geniusz) że mi jej może nie wystarczyć na sweterek. Dofarbować już nie bardzo było czym (wykorzystałam akurat resztki), pasmanterie osiedlową mi zlikwidowali, potem z wiadomego powodu zamknęli inne na mieście, a w necie jak na złość barwników firmy których używałam akurat kiedy potrzeba znaleźć nie mogłam. Trzeba było więc ubranko sztukować. No to wymyśliłam sobie, że część ozdobna będzie w jednym kolorze a część gładka w ciapki. Wymyśliłam, narysowałam, znalazłam na Pintereście wzorek który pasował, wszystko cacy, ale... Ale, złośliwe, nijak nie chciało wyglądać tak jak ja chciałam, tzn. wizja się z konstrukcją nie dogadywała. Trzeba było zmienić konstrukcję. I znowu fajnie się dziergało, korpusik, poza górnym panelem, powstał w miarę szybko i po przymiarce się spruł. Dziury na rękawy za wąskie dekolt podduszający, dół się nie układał. Zaczęłam jeszcze raz, więcej oczek na górę, inne podziały, inne łączenie na ramionach, zrobiłam trochę za biust, przmierzyłam i znowu sprułam,  wszystko poza górą (tym razem było za duże). Ale już wiedziałam jak to ugryźć. Góra nabrała kształtu T, tył podniosłam nieco rzędami skróconymi, pod panelem ozdobnym ale zanim połączyłam go z przedem (bo przód i tył były robione osobno tak jak w tym topie z tym że w innym kierunku ;)) i już poszło z górki, nawet rękawy za łokieć się zrobiły i co? I woda zepsuła, wyciągnęła wszystko tak bardzo że powstała sukienka mini, trzeba było skracać, a skoro już i tak prułam korpus, to rękawy, za wąskie jak zawsze, postanowiłam poszerzyć i wydłużyć na ile włóczki wystarczy. I tak wylądowało w pudle na miesiąc a ja się zastanawiałam czy jest sens robić kolejne podejście czy lepiej unicestwić do reszty. Ale w bardzo szaro deszczowy weekend wyciągnęłam i  niespodziewanie skończyłam. Bałam się tylko znów moczyć, raz że znowu mogło okazać że za długie, dwa że ta czerwień wściekłe farbuje (i to nie przez moją zabawę z barwnikami), jednak wyszło jak widać. A widać znowu na zielonym, na szybko z telefonu na samowyzwalaczu, na chwilę przed kolejną burzą ;)  









Technicznie: pomysł mój, wzór ozdobny do znalezienia na Pintereście, druty 3, włóczka bawełna bez nazwy farbowana przeze mnie. Konstrukcyjne, dziergane od góry, przód i tył osobno na wysokość rękawów po 5x24 oczka, tył jeszcze podniesiony nieco rzędami skróconymi przed połączeniem. Łączone bez szwowo, na górze nabierałam oczka tyłu wkłuwając się w oczka przodu, na dole zamykałam z każdej strony po 12 oczek metodą 3 drutów. Do reszty dorabiałam bezpośrednio resztę swetra, na dole ten sam motyw co na górze tylko "same listki" bez "kwiatka". Oczka na rękawy nabieranie bezpośrednio na oczkach brzegowych jako 4 z 3 w sumie 62 oczka, zwężane do 48 na mankietach.
I to tyle o czerwonym ;)
Do następnego przeczytania, pozdrawiam 

środa, 24 czerwca 2020

Sylvana zwyklak w wersji kardiganowej

Nie mam weny. Zaczynam kolejne dziergadła i nie mogę się zabrać za ich skończenie. Pomysłów dużo, notatnik zabazgrany rysunkami w których, tylko ja wiem o co chodzi, ale ich realizacja to już inna inszość... Nie lubię takiego stanu. A co gorsza zaczyna mi wolnych drutów i żyłek brakować na produkcję kolejnych ufoków ;)
Skończyłam jakieś drobiazgi, skarpetki (po roku!), jakąś chustę dla koleżanki i drugą małą strzałkę z resztek motków dla siebie (chociaż zima już dawno za nami). Ale cztery swetry/bluzki nadal nie mogą się doczekać rękawów, gdyż nie potrafię się zdecydować czy mi się podobają czy jednak nie, i nie należy ich nie spruć. Dylemat tym większy im cieńsze druty na których się taki ufok bez rękawowy znajduje. A ponieważ w tym roku wyjątkowo była wiosna, a lato póki co (tfu tfu tfu przez lewe ramię żeby nie zapeszyć) nie straszy upałem, uznałam że przydałby mi się jakiś piórkowy sweterek do narzucenia rano czy wieczorem, tym razem nie w wersji płaszczykowatej. I tak powstała sylvana, zwyklak wzorowany na mglistym falistym jednak pozbawiony wszelkich ozdobników, coś pomiędzy bomberką a żakietem. Korpus zrobił się w dni trzy, rękawy w dwa tygodnie i to tylko dlatego że lało i błyskało akurat zawsze wtedy gdy nie musiałam być w pracy... Zdjęcia zrobione w jedyny od tygodnia nie deszczowy dzień, kiedy można było wyjść na rower. Zielone na zielonym ;)











Technicznie: druty na całość 6, 7 na plisę/ściągacz do około, 5 na ściągacze rękawów, włóczka kudłaty akryl czesany na szpuli z interfoxu wzięty podwojnie. Całość robiona od góry, najpierw jako c-metod (1-12-16-12-1 do 13-12-36-12-13, na przody oczka dodawane od krawędzi co czwarty rząd), potem reglan (do 31-36-60-36-31),  na podkroje rękawów dodane po 6 oczek (zniwelowane do 4), dół lekko zaokrąglony rzędami skróconymi, przody dodawaniem i odejmowaniem oczek, plisa okrążająca dorabiana na końcu.
I to tyle na teraz. Rękawy do ufoka bawełnianego czerwonego się robią powoli na 3 (gdzie ja czerwone tło znajdę? ;))
Pozdrawiam cieplutko, udanego lata, do następnego poczytania ;)
I jeszcze piosenka w wakacyjnym klimacie która się ode mnie ostatnio odczepić nie chce... 



wtorek, 7 kwietnia 2020

Zwyklak w wersji boxy czyli Pandora

Postanowiłam chwilowo odpocząć od swetrowych warkoczowców ;) A że lubię się czasami pobawić konstrukcją i dodatkowo wpadła mi w ręce kolorowa mieszanka bawełny z akrylem, to postanowiłam unowocześnić kiedyś przeze mnie lubianą wersję T-swetra i wydziergać sobie takiego zwyklaczka pozbawionego szaleństw i nadmiaru ozdób. Włóczka była sama w sobie wystarczająco pstrokata by udziwniać na siłę, zresztą wszelkie wzory i ażury by w tym melanżu ginęły.








Sweterek dziergałam od dołu w okrążeniach w wersji oversize 180 oczek na drutach 3.5, bez taliowania czyli nuda ;) same prawe i po jednym lewym na każdym boku, coby się lepiej układało. Dopiero po 32cm zaczyna się coś dziać (długość przypadkowa miało być mniej więcej 30cm a że się rozpedziłam to już tych kilku dodatkowych okrążeń nie prułam, ale na przyszłość muszę pamiętać że mogło być tak z 5cm krócej). Więc po tych 32 centymetrach dodałam mały klin pod pachą, dokładnie 6 oczek pod każdą, w wersji +1 lewe +1, trzy okrążenia nic się nie dzieje, kolejna sekwencja dodania, okrążenie gdzie nic się nie dzieje, ostania sekwencja dodania, a następnie okrążenie gdzie przez oczko lewe (to oznaczające bok z każdej strony) przekładam leżące przy nim dwa oczka prawe i dziele robótkę na dwie części dziergane odtąd na płasko, z każdej strony w moim przypadku tyłu, gdyż on powstawał pierwszy (przód odłożony na drugi komplet drutów) dodaje  w najprostszy  pętelkowy sposób 47 oczek na rękawy (ilość oczek przypadkowa lubię okrągłe liczby a tu było 89 + (3 + 47)x2  czyli 189 oczek na drucie. Po przerobieniu tych pętelek nabranych z obu stron i włożeniu markerów po 47 i 23 oczkach od każdego brzegu ( 47 jeden a za 23 kolejny to miejsce na dekolt 49 oczek żebym wiedziała na przyszłość dokąd łączyć rękawy), zaczęłam się bawić rzędami skróconymi. W moich poprzednich T-swetrach tego nie było, tam konstrukcja była prosta jak  litera T. Ale tutaj skoro nie było żadnego wzorku a jedynym urozmaiceniem był ściągacz 1x1 z oczek przekręconych jakąś zabawa mi się należała. Nie wiem czy to co teraz napiszę będzie zrozumiałe ale mnie ta notatka może się przydać więc... ;) 
Rzędy skrócone na rękawach, kolejno na 1 3 7 17 30 oczku licząc od strony markera (tego przy oczku 47 z każdej strony po czym można go wyjąć). Następnie 40 rzędów (około 15cm) i kolejne rzędy skrócone na górze co 10 oczek od markera dekoltu czyli na oczku przed markerem a potem 10 20 30 40 50 60 oczek za markerem. Plus rząd w którym nic się nie dzieje zbierający/zamykający wszystkie rzędy skrócone (u mnie niemieckie). I można odłożyć tą część na później na dodatkowej żyłce czy komplecie drutów.
Pora na przód, oczka na rękawy nabrane bezpośrednio z oczek tyłu (dokładnie między pętelkami, można by było się bawić z prowizorycznym łańcuszkiem ale po pierwsze tak jest szybciej, po drugie od spodu rękawa nie widać, a po trzecie nawet gdyby było widać to przy tej włóczce nie ma opcji żeby wypatrzeć to łaczenie). Rzędy skrócone dołu analogicznie jak poprzednio, potem 40 rzędów gdzie nic się nie dzieje, a natomiast rzędy skrócone góry nieco bardziej kombinowane, ponieważ wymyśliłam sobie maciupki dekolt V (wiem że nie widać w gotowym wyrobie), tj. oczko środkowe dekoltu zostało dodatkowo oznaczone markerami i od niego ten mój dekolt jednocześnie ze skosem ramion jest kształtowany. Z każdej strony analogicznie oczko za markerem środka do końca, oczko dwa przed markerem do końca, a potem od strony dekoltu co 3 oczko a od strony rękawa tak jak z tyłu, plus rząd końcowy samych prawych na prawej stronie (zawsze zapominam że większość dziewiarek robi tylko w jednym kierunku i obraca robótkę dzierganą na płasko, a ja zawsze jestem na prawej stronie robiąc od prawej do lewej i od lewej do prawej bez żadnej różnicy, i tylko w okrążeniach w kierunku od lewej do prawej, ale też inaczej niż większość ;) ). 
I już można łączyć tył z przodem aż do markerów. W tym konkretnym swetrze użyłam metody trzech drutów na lewej stronie swetra, ale może to być dowolna metoda z graftingiem a nawet zwykłym szyciem włącznie ;) A na drutach zostają tylko oczka na dekolt.  I tu znowu się pobawiłam, zamiast zrobić ściągacz na około zrobiłam go na płasko w dwóch częściach na zakładkę z 16 oczek, tj. z każdej strony ściągacz przodu zaczyna się 8 oczek za linią łączenia z tylem, a ściągacz tyłu 8 oczek za linią łączenia z przodem. Dodatkowo ten z przodu jest zamykany w każdym rzędzie jako 1 z 3 na środku. A oba na każdym z końców w każdym rzędzie skracane o 2 oczka. Dlatego też ściągacz przy dekolcie jest taki krótki, kończy się w momencie gdy oczka odejmowane na końcach znajdują się na wysokości łączenia przodu z tyłem.
I w tym momencie gdy miałam wykończoną górę mogłam przymierzyć mój sweter żeby dowiedzieć się jak długie mankiety mam dorobić ;) Ponieważ rękawy wyszły do łokcia dorobiłam około 20cm ściągacza z 42 oczek nabranych na łańcuszku brzegowym (czyli dole moich rękawów). Początkowo myślałam o rękawach ¾, jednak tego typu ściągaczowy mankiet można dowolnie wywinąć i mieć dwa w jednym. A nawet 3 bo sweter jest dwustronny. Obie strony i lewa i prawa mają swój urok.







Technicznie: pomysł mój, druty 3.5 dwa komplety, włóczka YarnArt jeans tropical, kolor 610 (szaro czarno biało żółto pomarańczowy melanż), 160m w 50g, zużycie 5 motków i nieco z 6, na oversizowe 36/38.
I to tyle tym razem.

Pozdrawiam wyjątkowo serdecznie, wszystkim obchodzącym Wielkanoc życzę zdrowych i mimo przeciwności rodzinnych, choćby wirtualnie, Świąt. Tym nie obchodzącym zdrowia i wiosny bez nadmiaru pyłków. Bogatego Zająca wszystkim (zające są fajne króliki też, zwłaszcza gdy prezenty/gotówkę przynoszą ;))
Trzymajcie się, do następnego


wtorek, 17 marca 2020

Błękitny warkoczowiec

Kolejny golf w warkocze z włóczki Himalaya Everyday, z dłuższym tyłem kształtowanym rzędami skróconymi. Tym razem nie kombinowałam zbytnio z konstrukcją ani wzorem. Powstał zwykły reglan od góry z użyciem motywu przeplatanki z darmowego wzoru na Hi Lo Pullover Vickey Howell, a od siebie dodałam boczne warkocze z czterech pasm, oraz warkocze z czterech i trzech na rękawach. Żeby sweter był bardziej "mięsisty" użyłam też wzoru podpatrzonego w męskim swetrze sklepowym, czyli okrążenie ściągaczem 1x1 okrążenie prawymi. 
Zdjęcia miały być plenerowe ale najpierw nie było pogody a teraz lepiej siedzieć grzecznie w domu więc znów korpus bezgłowy na ścianie ;)











Technicznie: włóczka Himalaya Everyday kolor 70039 (obłazi najmniej z używanych dotychczas), zużycie na rozmiar oversize 36/38 około 4 motków (nie wiem ile dokładnie gdyż nie posiadam wagi a sweter był znacznie skracany zarówno jeśli chodzi o rękawy jak i o korpus, inaczej po praniu miałabym tunikę w wersji kaftan bezpieczeństwa ;) a teraz się zastanawiam czy go jednak nieco nie wydłużyć ale poczekam na kolejne pranie...).
Druty 4.5 na ściągacze i golf, 5 na całą resztę.
Jeśli chodzi o wyliczenia (to taka notatka ku mojej pamięci, ale może i wam się przyda) to zaczynałam od 84 oczek na golf, a dzieląc na reglan dodałam jeszcze 2 żeby mieć na rękawach nieparzystą liczbę 7-46(przód)-7-26(tył). Na podkroje dodałam po 5 oczek, zredukowanych w klinach. Oddzielanie rękawów przy stanie 63-104-63-85 (nieparzystości oczek wynikają z użytego wzoru). Korpus oczek 189, rękaw 64. 
I to tyle warkoczowców w tym sezonie. Wzięłam się za coś cieńszego, ale mi się dłuży na drutach rozmiaru 3 i 3.5 strasznie, a że rozgrzebałam aż trzy swetry to czas pokaże czy i kiedy coś skończę. Tymczasem w jednym brak rękawów i myślę czy go nie spróć, w drugim rękawów i kawałka korpusu i nie wiem czy mi włóczki starczy, trzeci zaczęłam w weekend i jeszcze nie zdecydowałam jaką ma mieć ostatecznie konstrukcję bo dzierganam od dołu... I jeszcze mnie ufoki skarpetkowe od roku co najmniej straszą... Ale mam do pokazania chustę, którą skończyłam w poprzednim sezonie a jakoś nie miałam weny na jej opisanie.
Trzymajcie się ciepło, bądźcie zdrowi, myślcie tylko pozytywne, nie wychodźcie bez potrzeby i nie dajcie się przytłoczyć sytuacji na którą nie mamy wpływu. Korzystajcie z przymusowego wyhamowania znajdując czas na to na co go zawsze brak.
Do następnego




sobota, 29 lutego 2020

Nie w moim stylu - różowy warkoczowy oversizowy

Jak da się zauważyć nie jestem fanką pastelowych kolorów ani wielgachnych swetrów. Ale podobno każdy lubi czasami zmiany... Sama nie wiem dlaczego jakiś czas temu naszła mnie ochota na oversizowy sweter warkoczowy w kolorze brudny róż, taki zupełnie inny od tych zazwyczaj przeze mnie dzierganych (kolorystycznie i konstrukcyjnie). Poniważ chęć posiadania takowego udziergu nie odpuszczała przez miesiąc (tyle mniej więcej zajęło mi dokończenie poprzednich swetrów) uległam i kupiłam włóczkę w zupełnie nie moim kolorze. A że zakupy robiłam online, motki bardziej niż brudnoróżowe są pstrągoworóżowe (ale to już szczegół nie robiący różnicy).



Plan był taki, że jeśli uznam że to na mnie nie wygląda, to pójdzie do ludzi. Jednak zanim coś mogło pójść gdziekolwiek, trzeba było motkom nadać formę noszalną. Przejrzałam pinesta, ravelry, rosyjskie strony i poza ogólną koncepcją nie znalazłam nic co by spowodowało reakcję "chcę to". Zaczęłam więc kombinować z przeplatankami ze strony avercheva.ru jednak wciąż nie byłam zadowolona. Ostatecznie zmieniłam jeden z wzorów zwiększając proporcjonalnie ilość oczek i rzędów. Ale po zrobieniu około 20cm swetra uznałam, że wybrany motyw za bardzo ściąga całość i nie wygląda to dobrze. Musiałam spruć i  jeszcze pokombinować. Ostatecznie ilość oczek na warkocze została zwiększona dwukrotnie, a ilość rzędów co które krzyżuje się oczka potrojona w stosunku do oryginału. I tak powstał korpus, od dołu z użyciem rzędów skróconych by wydłużyć tył.
200 oczek z których połowę zajmowała przeplatanka musiałam na wysokości pach jakoś podzielić, tu też nie uniknęłam drobnego prucia by dostosować szerokość warkoczowego przodu do tyłu dzierganego francuzem,  stanęło na 120 do 80. Odtąd należało tylko dziergać na płasko do góry przód i tył poczym zszyć ramiona... Tylko że okazało się zupełnie niespodziewanie że jeśli chcę mieć luźne rękawy i sweter a nie tunikę czy sukienkę to muszę część dzierganą na okrągło skrócić o jakieś 10 a może i 15cm... I to nie było jeszcze ostatnie prucie tego udziergu ;) Jak już unicestwiłam kilkadziesiąt okrążeń, a kolejne kilkadziesiąt rzędów przerobiłam musiałam zastanowić się jak ukształtować ramiona obu części rzędami skróconymi, tak żeby do siebie pasowały mimo znacznej różnicy ilości oczek przodu i tyłu (chciałam mieć opadające ramiona chociaż znacznie łatwiej byłoby pozostać przy linii prostej). Zastosowałam  z powodzeniem proporcję, jeszcze tylko podkrój golfu i można by szyć, ale zamiast tego pozamykałam oczka przodu i tyłu razem, kolejny raz pamiętając że na każde 3 przodu przypadają 2 tyłu.
Zostały tylko rękawy, miało być z górki, nabrałam oczka na oba na krawędziach, rozplanowałam proste warkocze zrobiłam, przymierzałam i sprułam. Za wąskie, stanowczo za wąskie! Nabrałam oczka jeszcze raz z każdych 2 nabierając 3 (w wąskiej wersji z 3 były 4), ponownie zrobiłam, przymierzałam, było ok. A później było pranie i jeszcze jedno, ostatnie prucie, skracające. I jest jak jest. Fason i warkocze nawet ok, do koloru nadal przekonana nie jestem. Czy będę nosić nie wiem, ta niby zima jest tak ciepła że nie daje okazji...
Aktualnie, nie wiem po co, chyba żeby się nie nudzić, dziergam kolejny warkoczowy golf, tym razem błękitny, reglan od góry z celtyckim wzorem w którym nic nie zmieniałam ;)
Tymczasem zdjęcia na ścienne i na ludziowe w różu pstrągowym ;)










Technicznie: pomysł mój, druty 5, włóczka Himalaya Everyday kolor 70062 (obłazi mniej niż bordo), zużycie około 460g na oversizowe warkoczowe 38.
A gdyby ktoś szukał wzoru tej przeplatanki, którą  nieco pozmieniałam i powiększyłam, to schemat wersji pierwotnej jest tutaj

To tyle tym razem. Pozdrawiam, do następnego przeczytania ;)

Ostatnio mi się płyta Dari Zawiało zapętliła, polecam