czwartek, 16 stycznia 2020

Szybki sweter gwiazdkowy

Prawie zapomniałam już jak bardzo lubię grube druty. Wystarczy tydzień i schodzi z nich sweter, a na cienkich się dłubie z miesiąc albo dłużej ;)
Ten konkretny udzierg został zainspirowany zdjęciem z pinesta. Spodobał mi się karczek z warkoczy przypominających gwiazdki więc postanowiłam go rozrysować. A że akurat miałam zachomikowane 4 motki grubszego bordowego akrylu decyzja o produkcji była szybka. 
Dopiero gdy korpusik czy też z angielska body, wraz z przeplatankami, było gotowe skojarzyłam że już gdzieś wcześniej widziałam ten wzór. Pogrzebałam w necie i okazało się że stworzyłam sobie wariację na temat cabled yoke pullover Norah Gaughan.
Jednakże z wzoru i jego wyliczeń nie korzystałam, mój sweter różni się ściągaczami wychodzącymi z warkocza, warkocze na karczku też nie są identyczne jak w linkowanym oryginale, na ramionach dodatkowo golfik jest zwężany już po zakończeniu przeplatanki gwiazdkowej (dzięki czemu lepiej leży), a całość tworzona była od środka, czyli dziergania zarówno w górę jak i w dół, dodatkowo tył jest zaokrąglony rzędami skróconymi i dłuższy od przodu.











Co do wyliczeń, na korpusie są 132 oczka, dodane po 5 z każdej strony na podkrój pachy, a na karczku jest ich 192 (16x12), rękaw na dole to 36 oczek, mały golf czy też stójka 80. Druty rozmiar 6 i 5 na golfik i mankiety. Włóczka Himalaya Everyday kolor 70007, zużyte dokładnie 300gram czyli motki trzy z czterech na rozmiar 36/38, fason prosty bez taliowania.
I jeszcze odnośnie samej włóczki, pierwszy raz miałam kontakt z tym akrylem i jest mięciutki bardzo milutki i przyjemny w kontakcie ze skórą ale wbrew nazwie anty-pilling lekko się mechaci zwłaszcza na mankietach i pod pachami. Jednak tym co mnie w nim najbardziej zaskoczyło było to że w czasie przerabiania włóczka obłazi! Wszędzie miałam pełno bordowych kłaczków, we włosach, na ubraniu i na narzucie kanapy... a po pierwszym moczeniu woda w misce była buraczkowa nie od barwnika ale od głubionych włosków... Cóż mam jeszcze jeden kolor tej włóczki w zapasach zobaczymy jak się będzie zachowywał. Nie mniej jednak był to mój pierwszy liniący się akryl w życiu ;)
Pozdrawiam cieplutko i do przeczytania ;)

sobota, 4 stycznia 2020

Driada

Włóczka się czasami musi odleżeć. Bywa że pierwotny pomysł na sweter, dobrze wyglądający na papierze, w realizacji okazuje się kompletnie nie trafiony. Zdarza się też taki splot życiowych wydarzeń, który powoduje schowanie motków do pudeł i zapomnienie o nich na długo.
Farbowane na wiosenne zielenie merino od Inter-foxu pierwotnie miało być przeznaczone na brioszkowy sweter typu ombre. Ale... po pierwsze próby z brioszką perłową i tą przypominającą plaster miodu nie wypadły wizualnie tak jak zakładałam, a po drugie po doświadczeniach z fioletem wiedziałam że 400 gram włóczki wystarczy "na styk". Dlatego, chcąc uniknąć pasków i żmudnych wyliczeń, zdecydowałam się zrezygnować z ombre i wymieszać oba odcienie w taki sposób by było to jak najmniej widoczne. Padło na podwójny ryż z "lampasami" wzoru na bazie oczek przekręconych z przodu i na rękawach plus udawane szwy również z oczek przekręconych, sweter jest dwustronny. Przez wzgląd na kolor, fakturę ryżu i to że użyty wzór kojarzy mi się celtycko z listkami czy zawijasami, całość nazwana została driadą ;)
Zdjęcia być może powinny być wykonane w lesie, jednak przez dwa miesiące nie udało się zgrać czasu wolnego i odpowiedniej pogody tak więc jeśli coś ma być pokazane nim zostanie znoszone to wracamy na opatrzoną ścianę do wersji bezgłowej ;) 








Konstrukcyjnie po raz kolejny wymieszałam wariację c-metod z reglanem. Dziergałam od góry od golfu na 86 oczek, używając kilka razy rzędów skróconych by go nieco zaokrąglić z przodu. Oczka na ramiona dodawane od podziału 15-31-15-25 do 15-73-15-67, na rękawy 35-73-35-67, i na reglan 45-83-45-77, po każdej stronie dodane 6 oczek na podkroje. Ostatecznie korpus to 168 oczek, rękawy po 49. Taliowania brak, prosty fason lekkiego oversize (na szersze nie starczyło włóczki).
Mimo że każdego odcienia zieleni miałam po 4 motki, to ciemniejszego zabrakło tuż przed dolnym ściągaczem (rękawy robiłam przed korpusem) jest on więc jaśniejszy od całości swetra ale "tak miało być" ;) 
Technicznie: pomysł mój, druty 4.5 i 4 na ściągacze, włóczka merino z Inter-foxu dwa odcienie zieleni przeze mnie farbowane, 400g wykorzystane do ostatnich metrów na rozmiar 36/38.

O to tyle na dziś. Dosiego 2020 by nam było lepiej niż było ;)
Do napisania, pozdrawiam



czwartek, 17 października 2019

Pocięta wiosenna diva na jesiennym tle

W ramach wykorzystywania zalegających motków sięgnęłam po takie, które wegetowały od kilku lat i już kiedyś były swetrem (kołowcem który uległ zniszczeniu po niespodziewanym ataku podstępnego wielkiego i zardzewiałego gwoździa), a potem nie miałam na nie pomysłu. Ponieważ włóczka i tak była częściowo spruta i pocięta nic nie stało na przeszkodzie żeby ją jeszcze trochę poszatkować ;). 
Wymyślił mi się popularny, od jakiegoś czasu, sweter z łagodnymi przejściami odcieni, ale zamiast wykorzystać kilka różnych kolorów sięgnęłam po tę cieniowaną włóczkę. I zrobiłam to tym chętniej że już kilka razy z divy od alize dziergałam, więc mogłam wykorzystać stare wyliczenia, mimo że zmieniłam minimalnie rozmiar drutów.
Sam w sobie sweterek jest możliwie prosty, bez taliowania. Uznałam, że przy tej kolorystyce nie potrzeba dodatkowych udziwnień, tym bardziej że korpus dziergałam operując siedmioma kłębuszkami jednocześnie, a każdy rękaw to kłębuszki trzy (a robiłam oba naraz), więc plątanina zapewniona. Jedyną ozdobą są  atrapy szwów z lewych oczek po bokach oraz  owijane oczka na górnej krawędzi ściągaczy mankietów i dołu, oraz na całym ściągaczu górnym. Sweterek robiłam od dołu, bezszwowo, wariacją metody C, z zamykaniem oczek na ramionach w jednym rzędzie/okrążeniu z użyciem rzędów skróconych, ale bez podkroju dekoltu przez co przód i tył  są identyczne.
Wyszło, mimo plątaniny nitek, moim zdaniem nieźle. A jedyny problem to fakt że całość ma tendencję do wyraźnego skrętu, co widać zwłaszcza na rękawach przypominających w zwisie świderki (jednakże jak to u mnie bywa są wąskie i dają się naciągnąć oraz prostować naludziowo, jeśli tylko się tą świderkowatość zauważy ;) ).

Czas na zdjęcia w jesiennej scenerii. Przepraszam za głupie miny (które są już normą, a serio nie jestem taką zołzą pokrzywioną i nadętą na żywo), tym razem moje zmarszczone brwi to efekt fotek pod słońce i wiatru w twarz, poza tym nie lubię pozować i tyle ;p













Techniczne: druty 3.25 i 3 na ściągacze, włóczka Alize Diva Batik kolor 1767, zużycie około 250gram (a może mniej) na rozmiar 36.

Pozdrawiam kolorowo i jesienne, korzystajcie ze słońca i barw w około nim nastanie szarówka. 
Do następnego przeczytania ;)
Tak mi się jakoś skojarzyło i lubię Grechutę...


piątek, 13 września 2019

Kolejny czarny sweter

Takiego jeszcze nie miałam ;) Dziergany niemalże tak samo jak Jurata, konstrukcja identyczna, niewielka różnica w wyliczeniach i detalach (tym razem rękawy nie są zbyt wąskie) całość prosta bez taliowania.  Wzór fal wzięty z japońskiej książki, mieszanka warkoczy i "saneczek". Poza ozdobnym karczkiem po bokach ciągnięte są pojedyńcze paski "saneczek" jako atrapy szwów i jako detale występują też na wszystkich ściągaczach.
Nie będę się tym razem rozpisywać na temat wyliczeń i procesu powstawania, gdyż sweterek dziergałam późną wiosną i szczegółów już nie pamiętam, ale po zrobieniu wzorzystego szalika, reszta robiła się szybko (typowa robótka do oglądania seriali).
Ponieważ sweter jest czarny, ilości detali, nie robi, moim zdaniem, wrażenia barokowej przesady (czego się obawiałam), za to na zdjęciach wcale nie jest łatwe do uchwycenia, zwłaszcza przy deficycie czasu. Dlatego fotki naludziowe są jakie są, robione szybko telefonem na wycieczce rowerowej, gdzieś w polu, korzystając z pięknego końca lata,  tak by wykorzystać światło słoneczne przy temperaturze 28 stopni (co po mnie widać), na tle ściany niestety czerń się zlewała więc przepraszam za swój wygląd ;)










Techniczne: druty 3.75 i 3.5 na ściągacze, włóczka Himalaya Mercan około 330g na rozmiar 36/38

Pozdrawiam słonecznie, miłego końca lata i do następnego przeczytania ;)


niedziela, 18 sierpnia 2019

Irys

Od jakiegoś czasu chodził mi po głowie pomysł na letni sweterek/bluzkę z wykorzystaniem japońskiego wzoru. A w pudle leżał samotny, napoczęty motek granatowej Estivy z którego kilka metrów wykorzystałam na dokończenie Gresji. Początkowo miałam wydziergać z niego top dodając trochę innej włóczki ale gdy przechodziłam koło lokalnej pasmanterii dokupiłam jeszcze dwa takie same (jak mi się wydawało) motki, i to  mimo że granat to nie mój kolor. Ot impuls.
Pomysł był prosty, trochę koronki na dole korpusu i rękawów i gładka reszta bez taliowania. Zastanawiałam się tylko czy reglan, contiguous, a może wszywane rękawy. Jako że szyć nie lubię postawiłam ponownie na c-metod, jednak tym razem z racji użycia japońskiego wzoru ozdobnego dziergałam od dołu zarówno korpus jak i rękawy, łącząc je potem w całość w sposób bezszwowy. 
Inspiracje do wykorzystania tego akurat wzoru zapisałam sobie już dawno i odgapiłam od Nitki. Co prawda w samym wzorze troszkę pozmieniałam sposób robienia "kwiatków", zamiast owijania oczek są one przekładane przez środek pierwszego i czwartego a następnie dobierane jako dwa wkute w środku, a także zmieniłam kolejność w drugim powtórzeniu motywu żeby nie było tak "ściągaczowo" ale do odpatrzenia pomysłu jak zawsze się przyznaje ;)
Samo robienie koronki było bardzo przyjemne, lubię takie wzory gdy coś się dzieje, na korpusie wszystko przebiegało bez problemowo, lekkie schody były przy rękawach. Nie potrafię dziergać na żyłce 40cm więc użyłam dłuższej a na dodatek początkowo chciałam robić oba rękawy jednocześnie. Skończyło się jednak na tym że sam japoński wzór na mankietach był robiony w każdym rękawie osobno a dopiero potem oba wylądowały na jednej żyłce i część gładką już powstawała symultanicznie. I tu się zdziwiłam. Mianowicie korpus robiłam ze starego motka, rękawy z jednego z dwóch nowych, i o ile w motkach różnica odcieni kompletne nie rzucała się w oczy tak w gotowych częściach stała się wyraźnie zauważalna. Jak zawsze pomyślałam o pruciu. Ale to takie ładne było, te kwiatki iryski takie fajne, a do tego już bliżej niż dalej do końca. Sprułam tylko kilka rzędów gotowego korpusu żeby w okrążeniach przemieszać motki zanim dołączę rękawy. I jest jak jest. Nie idealnie ale o dziwo w gotowym wyrobie naludziowo tego prawie nie widać (chyba że by mi się ktoś intensywnie w biust wpatrywał ;)).










Zdjęcia robione rano w parku trochę przekłamują kolor na tych na ścianie bliższy rzeczywistemu, ale tylko na płasko widać wspomniany defekt kolorystyczny wyraźnie;)

Oczka na linię rękawów i potem na ramionach zamykałam tak jak na "kwiatki" we wzorze tylko już bez dodawania ich w środku, co tworzy atrapę szwów, na ramionach dodatkowo wykorzystałam rzędy skrócone zamiast metody trzech drutów. Pisałam o tym przy okazji tutaj i tutaj. W górnym ściągaczu wykorzystałam motyw "kwiatków" (chociaż niektórym się z pająkami kojarzy) żeby uzyskać spójny efekt całości. Generalnie jestem bardzo zadowolona z tego udziergu mimo jego kolorystycznej niedoskonałości (gdybym tylko zauważyła różnice w odcieniu motków to jedynie koronka powstała by z tego starszego). A tak znowu mi się prawie cały motek został (no może ¾)...

Przepis na taki sweterek jest prosty, weź koronkowy wzór który ci się podoba, odmierz ilość powtórzeń potrzebną na obwód bioder (u mnie 12x18oczek) zrób tyle koronki ile uznasz za stosowne a potem prosto w górę. Następnie pomyśl jak szerokie chcesz mieć rękawy (3x18oczek) i powtórz tą samą zabawę. Możesz dodawać oczka na klin pod pachami (dodałam 11 i na korpusie i na rękawach) ale sądzę że bez tego też się da. Największe kłopoty sprawia łączenie rękawów z korpusem. U mnie pierwszy z nich uparcie chciał się przyłączyć lewą stroną do prawej. Ze trzy razy kombinowałam aż się udało. Całe szczęście że jestem oburęczna jako dziewiarka i dzierganie prawą ręką (tu łączenie i zamykanie 2x11oczek na podkrój) nie jest dla mnie problemem mimo mojej leworęczności. Dalej to już prościzna, czy robisz reglan czy contiguous (u mnie 3x reglan 97-51-97-51 i od 91-45-91-45 c-metod, zamykanie rzędami skróconymi na 2 oczkach), przy porządanej długości karczku kilka razy rzędy skrócone na podkrój szyji i gotowe ;)

Techniczne: włóczka Nako Estiva, kolor 6955 z dwóch różnych farbowań, zużycie na rozmiar 36/38 około 220g. Druty 3 na koronkę i 2.75 na gładką część. Rękawy rozciągane po praniu (wyszły za wąskie i za długie z kompieli), całość suszona na płasko.

I to tyle na dziś. Pozdrawiam słonecznie, kolorowej końcówki wakacji ;) do następnego razu

poniedziałek, 8 lipca 2019

Aurora

A było to tak... Nie wiem jak wam, ale mnie przy przeglądaniu internetu na telefonie wyświetla się mnóstwo reklam. Jakiś czas temu notorycznie wyskakiwały mi propozycje odzieży pewnego internetowego sklepu. W tym jednen model bluzy, w którym spodobał mi się zarówno fason jak i kolorystyka. Niestety po sprawdzeniu szczegółów okazało się że ciuszek uszyty jest z poliestru a cena jak za najczystszy jedwab conajmniej więc, mimo że kusiło nie kliknęłam kupuj. Ale ponieważ reklama tego modelu pojawiała mi się uporczywie nie mogłam od tak o nim zapomnieć, postanowiłam więc wyprodukować sobie coś podobnego własnoręcznie, a że szyć nie potrafię to wydziergać. Akurat trafiłam na promocję bawełny Phildara, która poza przystępną ceną oferowała też szeroką kolorystykę pozwalającą na odtworzenie nękającej mnie reklamowanej bluzy.
Na początku paski w kształcie fal/ząbków chciałam uzyskać przy pomocy rzędów skróconych ale to nie było to, postanowiłam więc użyć ściegu chevron. Całość jest dziergana od góry metodą contiguous, prosta bez taliowania. Jedynie na górze użyłam rzędów skróconych żeby nieco podnieść tył i uzyskać delikatny podkrój pod szyją. Korpus w założeniu miał być oversize, jednak zastosowanie chevrona sprawiło że wyszedł węższy niż zakładałam. Wyliczenia były w miarę proste, gdyż najpierw próbowałam dziergać od dołu (miały być, jak w bluzie na której się wzorowałam, dwa prostokąty i doszyte rękawy, jednak doszłam do wniosku że łatwiej mi będzie dograć paski na rękawach i korpusie dziergając od góry). Niestety szczegółów nie zapisywałam, wiem tylko że obwód korpusu to 216 oczek (18*12) a kolorowe paski mają szerokość 13 okrążeń. Rękawy jako jedyne się wyciągnęły po moczeniu i są za długie, jednak póki co pruć mi się nie chce, wywijam.
Dość pisania, zdjęcia w parkowych krzakach udało się zrobić gdy upały nareszcie odpuściły i temperatura zrobiła się optymalna, a już myślałam że tego lata ten bawełniany sweterek się nie przyda....











Metryczka: włóczka Phildar Phil Coton 3, kolor granatowy 166 naval nieco ponad cztery motki, każdy pozostały kolor około motka, błękitny 106 ecume, miodowy 114 seigle, pomarańczowy 146 vitamine, czerwony 136 griotte. Druty 3.25 i 2.75 na ściągacze. Rozmiar 38. Aurorą nazwałam dla rawelry ponieważ kolorystyka i wzór kojarzy mi się z zorzą lub zachodem/wschodem słońca (model na którym się wzorowałam, gdyby ktoś szukał, miał inną nazwę).

Tyle na dziś. Temperatura jest ok ale światło przy pochmurnej pogodzie nie sprzyja fotografowaniu czarnego sweterka który jest następny w kolejce do opisania... tak więc do następnego razu ;)
Pozdrawiam wakacyjne i kolorowo