wtorek, 30 sierpnia 2022

Tili, mały niebieski kardigan

Czas mi przez palce przecieka. Dopiero co zaczynało się lato a już po wakacjach. Gdzie się podziały te wszystkie dni?...
Dziejszy sweterek skończyłam właśnie na początku lata, nawet miałam okazję go trochę ponosić, tylko jakoś zdjęć nie zrobiłam. To taki malutki, mięciutki kardigan do narzucenia w chłodniejszy wieczór, i do sukienki i do jeansów. Włóczkę kupiłam na allegro, obstawiam że to akryl czesany gdyż nie gryzie i nie czuć go owcą na mokro. Konstrukcja banalna czyli zaczynany od plisy z icordowym brzegiem (która okala całość) a potem podział na reglan, lekkie taliowanie w pasie i zaokrąglone rogi z użyciem rzędów skróconych. Na dole, na środku tyłu, musiałam obie części plisy połączyć w miarę niewidoczny sposób i to był najtrudniejszy moment w dziergania tego sweterka (na mankietach miejsce łączenia jest mniej widoczne). Plisa okalająca jest lekko ozdobna, miały być warkocze a są oczka owijane tworzące kwiatki. Motyw na mankietach jest ten sam, a na plecach liczba oczek na niego została podwojona. Z detali wspomnę jeszcze, że oczka na reglan dodawałam jako trzy z jednego, podobnie jak na udawane boczne szwy (z tym że tam w jednym rzędzie robiłam trzy oczka z jednego a w kolejnym przerabiałam dwa razem prawe dwa razem). W ramach zapięcia jest ukryty w plisie malutki zatrzask.
Tyle opisu, czas na zdjęcia z lasu.









I na wiążąco że zbliżeniem na detale







Technicznie: pomysł mój, druty 3.75, włóczka z allegro zużycie około 230g. 
Podziały ku pamięci: Plisa 18 oczek, 18-50-18, podział na reglan 18-1-6(2x18)6-1-18, dodawane na przodach przy plisie 5x co 4rząd, 2x co 6rząd, 1x po 10rzędach.
Reglan do 18+38-58-29+32+29-58-38+18, rękawy 66 do 48oczek, na podkroje dodane 2x8 oczek zredukowane do 5.

I to tyle na dziś. Pozdrawiam serdecznie, do przeczytania, udanej końcówki lata ;)


czwartek, 21 lipca 2022

Szaleństwa próżności, czyli jak nie wyglądam to pruje

Ostatnio brak mi czasu na dzierganie. Tym bardziej więc nie mam kiedy fotografować tego co uda mi się dokończyć. Kilka rzeczy czeka na swoją kolej a kartki z notatkami giną bez wieści. Dlatego zaskoczyłam samą siebie prując gotowy (obfotografowany w plenerze) udzierg i robiąc go od zera po raz drugi, tylko dlatego, że uznałam, iż dodaje mi optyczne zbyt wiele kilogramów. Szaleństwo próżności! Ale z drugiej strony, czy nosiła bym coś w czym czułabym się niekomfortowo? Poza nadmiernym oversize, i być może kilkoma centymetrami długości, wszystko mi się w pierwszej wersji podobało, dlatego druga różni się zaledwie 20 oczkami w obwodzie, 5 centymetrami w wysokości oraz sposobem kształtowania dekoltu. Być może powinnam robić próbki, ale nie sądzę żebym się kiedyś do wyliczeń na ich podstawie przekonała. Pruć nadal lubię. Sam udzierg jednak chyba nie lubi zdjęć plenerowych, wersja pierwsza dodała mi z 15kg, wersja druga na większości fotek wyszła nie ostra. Będzie więc ściana!





I kilka niezbyt wyraźnych zdjęć w zieleni letnich chaszczów, ponieważ tło mi się podoba ;)






I dla porównania wersja pierwsza żeby było wiadomo o co to całe zamieszanie


Technicznie: Pomysł mój, ścieg ażurowy znaleziony w internecie i troszkę przeze mnie zmieniony (dodałam oczko lewe i trzy oczka przerabiane z trzech żeby dodać trójwymiarowości) druty 3.5 na ściągacze i 4 na ażur, włóczka drops belle kolor 17 około 5 motków (na wersję pierwszą poszło niecałe 6). Całość robiona od dołu, ostatecznie 160 oczek w obwodzie, niecałe 30cm do pachy, gdzie dzieliłam na pół i dziergalam osobno tył i przód, bez podkroju. W wersji pierwotnej dekolt kształtowany rzędami skróconymi, w ostatecznej podzieliłam oczka na dwie części i zamykałam po jednym oczku w każdym rzędzie na kształt rozwartego v. Górny ściągacz dorobiłam po zamknięciu oczek.  Obwód rękawów 50 oczek. Rękawy nabieranie z oczek na brzegu. Ramiona łączone pod lekkim skosem zamykając w każdym rzędzie trzy oczka w jedno.
I to tyle na temat dziergania dwa razy tego samego bo nie wyglądam ;)
Pozdrawiam ozięble, gdyż 35 stopni na zewnątrz i się rozpuszczam. Do następnego przeczytania jak tylko zrobię jakieś zdjęcia... Udanego lata!

sobota, 18 czerwca 2022

Wiosenne strzałki dwie

Chusty nie są moim ulubionym dziergadłem. Jednak tegoroczna wiosna sprzyjała noszeniu tego typu, chroniących przed chłodem i wiatrem, dodatków. Powstały więc strzałki dwie, jedna z bawełnianych resztek po tym sweterku, druga z pięknego motka ombre w niebieskościach.


Resztkowa strzałka była dziergania na drutach 3 z włóczki Phildar Phil Coton 3. Miałam po niecałym 50g motku, każdego z kolorów (106, 114, 146, 136) poza granatowym (166), którego motki były dwa (zużyłam jeden i trochę). Początkowo myślałam o tym żeby zmiksować je w zwykle paski, ale postanowiłam sprawdzić czy mozaika pasuje do formy strzałki. Wzór znalazłam na Pinterescie, pasował mi do koncepcji i pozwalał ładnie mieszać kolory. Efekt mi się podoba, chociaż dzianina wyszła malutka z braku surowca ;) około 130x40cm, w sam raz pod ramoneskę.




Druga chusta jest znacznie większa 200x50cm, poza tym jest też cieńsza i bardziej lejąca. Wydziergałam ją na wykałaczkach 2.5, z jednego, trzynitkowego, Kokonka Classic o długości 800m (A420 granat, petrol, jasny petrol, turkus). Włóczka to 50% akryl 50% bawełna, dla mnie idealna mieszanka na tego typu zamot wiosenny, ale myślę czy sobie z niej też czegoś odzieżowego nie wydziergać... Póki co jestem bardzo zadowolona, że nareszcie mam niebieską chustę ;)





I to tyle na dziś, pozdrawiam serdecznie, kolorowo i słonecznie, do przeczytania ;)

wtorek, 24 maja 2022

Japońskie wzory i puchata włóczka, Ariana

Czas na drugą odsłonę mojej zdobycznej włóczki na szpuli. Tym razem stalowa szarość. Sweterek również prosty oversizowy, ale już mniej telewizyjny. Wymyśliłam sobie powiem w nim użycie wzoru zygzaka, i to nie takiego najprostszego, ale wersji z japońskiej książki.  Koncepcja biorąc pod uwagę puchatość włóczki dość ryzykowna (w sensie że i tak nie będzie widać tych misternie przekręcanych i owijanych oczek) ale kto mi zabroni. Zresztą gdyby było bardzo źle to bym sprula (nie wspomniałam poprzednio że włóczka jak na kudłatka pruje się super). Gdy już zdecydowałam się na wzór wiedziałam że tym razem będę robić od dołu. Raz że dawno tak nie dziergalam, dwa że w ten sposób będzie mi łatwiej wszystko policzyć i dopasować (no może poza długością korpusu, mógł być z 5cm krótszy). Chociaż sam wzór jest na tyle uniwersalny że można bez problemu dziergać w obu kierunkach. Robiło się szybko, nosi dobrze, może golfiu trochę brak ale zawsze można coś pod szyją zamotać ;)
Nie ma co się rozpisywać, pora na trochę zdjęć ściany ;)









Technicznie: druty 4.5, włóczka E.Miroglio ead sherpa 5000, kolor WWG, zużycie większe niż w poprzednim swetereku, tym razem około 120g
Konstrukcyjnie: sweterek robiony od dołu, obwód 160 oczek (10 powtórzeń wzoru) na podkroje pach zamknęłam na agrafkach po 5 oczkek z każdej strony, a na każdy rękaw dodał na prowizorycznym łańcuszku po 55 oczek. Zamykałam jak na reglan 4 razy a następnie tak jak w metodzie contiguous tylko od strony rękawa do góry. Na górze zastosowałam ten sam zygzak co na dole tylko od drugiej połowy wzoru ;) Z tyłu sam ściągacz zrobiony zygzakiem (znów żeby wiedzieć gdzie przód gdzie tył). Oczka redukowalam jak w c-metod do 94 na obwodzie dekoltu, wcześniej po części ażurowej stosując kilka razy rzędy skrócone. Rękawy zwężone od 60 do 48 oczek, po około 20cm zakończone wzorem i długim ściągaczem.
Poza faktem nieznacznego wyciągnięcia się na długości, jestem że swetereka bardzo zadowolona. Polubiłam  oversizowe fasony. I polubiłam wzory zagubione w kudłatych włóczkach ;)
Do przeczytania, pozdrawiam ;)

poniedziałek, 16 maja 2022

Robótka telewizyjna Dusty

I znów zrobiła się dłuższa przerwa w blogowaniu z przyczyn nie do końca ode mnie zależnych. Pomijając nawet to co się dzieje na świecie, to jakoś mi ostatnio ciężko usiąść, zebrać myśli żeby coś napisać, a tym bardziej znaleźć czas na zdjęcia. Zimą czekałam na pogodę, wiosną łapią mnie wszelkie możliwe infekcje z których nie mogę się wygrzebać (jakby alergii było za mało). Niby pogoda jest ok mi nie służy, zmęczenie, przeziębienie, niechcemiś. Dlatego opublikuję post, ktory napisałam już w lutym, chciałam dorobić zdjęcia na ładniejszym tle, a wyszło jak zwykle...
Ten sweterek to typowa robótka telewizyjna, rzadko takie robię (składające się z samych prawych oczek). Tego typu dzierganie mnie nudzi, nic się w nim nie dzieje. Nie mam motywacji by zrobić jeszcze jedeno okrążenie, jeszcze jedno powtórzenie wzoru. Dlatego jeśli już się za coś takiego zabieram przeważnie zajmuje mi dwa, lub trzy czy nawet cztery razy więcej czasu niż rzeczy w których występują ażury czy warkocze. Tym razem było jednak inaczej. Kupując na allegro cieniutką włóczkę na wiosenne sweterki zauważyłam u sprzedawcy dwie niewielkie szpule w szaroburych kolorach z kudłata włóczką, ponieważ opis sugerował niewielką zawartość wełny, miało toto nie gryźć, być miękkie a cena była bardzo promocyjna zgarnełam obie. I bardzo dobrze zrobiłam.  Włóczka jest super, ciepła, mięciutka, nie obłazi mimo włoska i ogólnie mam nadzieję że jeszcze kiedyś na nią trafię. Tej bardziej burej, a właściwie szaro beżowej, nici na cewce było mniej, więc od niej zaczełam. Praktycznie zaraz po rozpakowaniu paczki sięgnęłam po druty i dziergało się samo. Prosty sweterek, zero fajerwerków i udziwnień, robiony od góry. Zaczęłam od, nie tyle półgolfu, co wywijanego do wewnątrz brzegu (zimą muszę mieć pod szyję żeby mi absolutnie nic po karku nie wiało), następnie podział na contiguous a potem zamiast dodawać oczka na rękawy to osobno tył i przód, po połączeniu korpusu troszkę zwężane, a następnie prosto do dołu, który lekko wydłużyłam z tyłu rzędami skróconymi. Proste rękawy, na których oczka nabierałam z brzegu otworów, całość zamiast ściągaczy zakończona kilkoma okrążeniami ściegu francuskiego. Można robić przez sen ;) Nosi się super, a mimo niepozornego koloru i prostoty fasonu to mój ulubiony sweterek minionej zimy, lekki, ciepły, przytulny, uniwersalny.






Technicznie: druty 4.5, włóczka według naklejki wewnątrz szpuli to E.Miroglio ead sherpa 5000, kolor WWR, nie mam wagi ale na cewce było 125g a jeszcze trochę zostało więc, na moje oko, sweterek waży około 100g.
Konstrukcje: góra 66 oczek zwężone do 62 i rozszerzone do 64, rzędy skrócone na podkrój dekoltu w kształcie V (czego nie widać) co trzy oczka, podział 32-32 do stanu 84-84 robione jako c-metod, potem osobno przód i tył, po połączeniu odjęte z każdej strony w łuku po 10 oczek, obwód korpusu 148 oczek, kilka razy rzędy skrócone na wydłużenie tylu. Rękaw 56 oczek zwężane do 50, na wykończeniu francuzem do 40.
I to tyle na dziś. A Wy wolicie dziergać proste sweterki z morza prawych oczek, czy raczej takie pełne wzorów i struktur, w których się coś dzieje? 
Do przeczytania (mam nadzieję nie długo), pozdrawiam, trzymajcie się

niedziela, 20 lutego 2022

Tamarinda, zabawa z wzorem

Od kilku lat lubię w ubraniach kolor miodowo musztardowy, którego wcześniej unikałam. Zazwyczaj jesienią nachodzi mnie nie odparta ochota dostosowania się kolorystycznego do botanicznego tła. W zeszłym roku zapragnęłam nagle piórkowego, ciepłego sweterka w kolorze carry. Zamówiłam motki, dwa dni później chwyciłam za druty i prawie bezmyślnie stworzyłam szybko oversizowy sweterek. Cała zabawa w jego dziergariu polegała na kombinacji z wzorem i konstrukcją jednocześnie. Ścieg nie  mogł być skomplikowany bo na kudłatej włóczce wszelkie niuanse i tak by znikły, ale musiał dawać możliwość dodawania oczek w różnej konfiguracji (co okrążenie, co dwa, lub wcale). Padło na dość banalny motyw listków akacji który rzucił mi się w oczy na reglanie jakiegoś sweterka na Pinterescie. Ale nie chciałam reglanu, chciałam contiguous i luźny oversizowy krój. Wyszło nieźle chociaż po kompieli trochę urosło w szerz i wzdłuż (a suszylam na płasko).
Zdjęcia naścienne, co oznacza że widać co widać ;) Na żywo prezentuje się lepiej i ładnie układa (przyznaję że nie chciało mi się robić kilkudziesięciu fotek by wybrać kilka, tym bardziej że światło było bardzo zmienne w ten wietrzny dzień, więc jest jak jest, chyba i tak szczegóły w miarę widoczne).









Technicznie: druty 4, włóczka drops brushed alpaka silk, kolor 19 carry, zużycie prawie 5 motków na mocno oversizowy rozmiar 38.
Konstrukcyjnie: kołnierz składany na pół na 66 oczek, rzędy skrócone na podkrój dekoltu 112234, podział na c-metod 32-1-32-1, i tu zamiast dodawać oczka zawsze w tym samym miejscu dodawałam tak jak we wzorze listków (robiąc narzuty ale nie przerabiając w oczek jako dwa razem tam gdzie to wypadało), 72-1-72-1, potem dodawałam oczka na rękawy wzór ciągnąć jako pas z przodu (tył zostawiłam gładki) dodając oczka jak poprzednio od strony rękawa a od korpusu dziergając wzór zgodnie ze schematem 72-41-74-41, kawałek reglanu 80-48-84-48 to wciąż zabawa wzorem (tym razem  po obu stronach w co drugim okrążeniu przerabiałam dwa razem tam gdzie wypadało) dodane na podkroje pach 2x6 oczek zredukowane w klin tak by jak najlepiej wpasować to w wzór wciąż ciągnięty z przodu. Obwód korpusu to 172 oczka, motyw listków chyba co 6 powtórzeń przesuwany lekko w kierunku środka przodu obustronnie. Na dole ściągacz 4x1 z małymi pęknięciami, w który wpasowany jest wzór. Rękawy gładkie lekko zwężane z 51 do 41 oczek, zakończone zamiast ściągacza motywem wzoru (musiałam je skrócić po praniu, początkowo mankiety były dwa motywy dłuższe).
Dla ścisłości dodam że nazwę udziergu znalazłam w serii książek o Mercedes Thompson, którą to serię, niezbyt wymagającą intelektualnie a wciągająca fabularnie, połknęłam w długie zimowe wieczory jak odtrutkę od rzeczywistości i polecam wielbicielom urban fantasy.
I to tyle tym razem. Spokojnego przedwiośnia. Do przeczytania  ;)

piątek, 11 lutego 2022

Odkurzam bloga, zeszłoroczna Betula

Dawno mnie tu nie było. Ciężko się wraca. Odzwyczaiłam się od pisania, od robienia zdjęć. Dziergam chyba nadal tyle ile wcześniej, stosik rzeczy rośnie, ale w którymś momencie przestałam czuć potrzebę dzielenia się efektami moich drucianych eksperymentów. Nie zaglądałam też do innych w poszukiwaniu inspiracji i nowych technik. W sumie nie wiem dlaczego. Nastąpił jakiś przesyt. Przestałam czuć radość z tego hobby, może nie tyle z samego przerabiania oczek, ile z tej części kreatywnej, wymyślania, próbowania czegoś innego, kombinowania z konstrukcją itp. Zrobiłam kilka prostych, wręcz banalnych udziergów telewizyjnych (pomijając fakt nie oglądania TV) i było mi z tym ok, i dobrze mi się to nosiło. A potem zrobiłam kilka rzeczy dla zupełnie obcych ludzi na zamówienie i było mi z tym źle. Dlatego że dziergalam coś na co kompletnie nie miałam ochoty, byłam odtwórcą gotowców lub czyjś pomysłów, to pieniądze mi nie rekompensowały poczucia straty czasu. Czyli nie chodzi mi jednak o machanie drutami i samo przerabianie oczek, wtedy bowiem było by mi raczej wszystko jedno co powstaje... Reasumując nastąpiło jakieś wypalenie i trzeba było to przeczekać. Czy kryzys już minął nie wiem, ale zrobiłam zdjęcia kilku sweterków na ścianie i czas przejść do prezentacji, zamiast kombinować z plenerami przy obecnej sytuacji pogodowej. Lubię oglądać ładne zdjęcia ale nie po to zakładałam tego bloga o dzierganiu, a od naściennych fotek się ostatecznie zaczęło ;)
Zeszłej wiosny powstał ciemno zielony sweterek z kupionej okazyjnie kilka lat temu wełny merino. Pomysł na zdjęcia był od początku dziergania jasny, trzeba go sfotografować na tle brzóz że względu na użyty motyw listków. Ale z tego planu nic nie wyszło, klasyczne nie zgranie czasu. Jak skończyłam dziergać i nawet miałam chwilę było już zdecydowanie za ciepło na paradowanie w wełnie (tym bardziej w wełnie założonej na koszulkę). Więc leżało do jesieni, jesienią było noszone ale raz że czasu na zdjęcia plenerowe nie było, dwa że mi się nie chciało ich robić. Sweterek jednak już swoje odleżal, fajny jest, dobrze się nosi, nie próbuje mnie zbytnio gryźć więc czas go uwiecznić na blogu.








Technicznie: druty 3.25 na całość i 2.75 na wykończenia, włóczka Silke Country Merino Irrestringibile, kolor 111 potraktowany przeze mnie turkusowym barwnikiem (widać na ostatnim zdjęciu), zużycie około 250g na rozmiar 38.
Konstrukcyjnie: Dziergany od góry. Półgolf na 92 oczka składany na pół w celu uzyskania ząbków, rzędy skrócone na podkrój dekoltu 111234, podział do metody na c 16-32-16-28, 16-94-16-90, 48-94-48-90, reglan 54-100-54-96, na podkroje pach dodane 2x10 oczek zredukowane do 2x4, korpus 204 oczka taliowanie do 190, na dole 208. Rękaw 60 oczek. Wykończenie metodą double knitting, miały być ząbki również na dole ale nie umiem estetycznie podszyć :(  Jako ozdoba motyw listków na rękawach i po bokach oraz z przodu na górze (wiadomo że po to żeby wiedzieć gdzie tył gdzie przód). I to chyba tyle na teraz. Mam jeszcze zrobione zdjęcia naścienne trzech sweterków, czwarty czarny, cieniutki półgolf czeka na plener bo w domu nic nie widać, dwa następne czekają na to by im kiedyś zrobić rękawy, a jeszcze kolejny z gotowym karczkiem na decyzję robimy dalej czy prujemy, a w głowie mam wariacje na temat kołowca kargiganu... Tak wiec do przeczytania. I dziękuję jeśli ktoś tu jeszcze zaglada. Pozdrawiam serdecznie, trzymajcie się ciepło ;)