poniedziałek, 15 lutego 2021

Kwadratowy, resztkowy, w paski tęczowy

Kilka lat temu wpadł mi w oko projekt True Friend autorstwa Veery Välimäki. Zastanawiałam się wtedy jak to jest zrobione i jak to ugryźć. A że miałam wówczas znikome pojęcie o konstrukcjach i dopiero zaczynałam dziergać bezszwowo na drutach z żyłką, to nie porywałam się na swoją wersję i zapomniałam o tym sweterku. Przypomniał mi się gdy przeglądając pudła z włóczkami znalazłam pozostałości kolorowych motków po chustach Miss Grace, które jakiś czas temu zrobiłam dla znajomych. Nagle zachciało mi się wielobarwnego swetra a ta konstrukcja wydała mi się idealnym pomysłem na wykorzystanie małych kłębuszków i jednego antracytowego motka. I tak bez korzystania z wzoru kombinując po swojemu rozgryzłam konstrukcję i wydziergałam coś na wzór i podobieństwo wyżej wspomnianego projektu.









Powstał, zupełnie niezamierzenie, tęczowy sweterek. Gdy już kończyłam zobaczyła go moja znajoma i zapytała czy nie będę się bała tego nosić. Najpierw pomyślałam że chodzi jej o skład włóczki (mnie przecież wszystko gryzie) a dopiero później skojarzyłam że miała na myśli kolorystykę. I zrobiło mi się smutno, że mieszkam w kraju w którym strach zakładać kolorowe ubrania, w którym tęcza (zupełnie przypadkowo skomponowana z kolorów które akurat miałam w pudle, chciałam paski ombre), zamiast uśmiechu, wywołuje u niektórych agresję a u innych dociekanie na temat orientacji osoby w nią ubranej. Mimo wszystko po wymoczeniu w zmiękczaczach wszelakich zamierzam nosić ten sweter, jest ciepły i lekki, a kolory pasują mi do wszystkiego, fason (bardziej dopasowany niż w projekcie Veery) też mi odpowiada, a i konstrukcję jeszcze wykorzystam. 
Techniczne: druty 3.5 na górne kwadraty i cześć kolorową, 3.75 na dół, 3 na ściągacze. Włóczka Nako Angora Luks antracytowa prawie cały motek i Nako Angora Luks Color końcówki dwóch kolorowych motków. Nie mam wagi więc nie wiem ile dokładnie gram poszło ale obstawiam że około 250. 
Wyliczenie konstrukcyjne ku pamięci: górne kwadraty 42 oczka 64 rzędy, rzędy skrócone na przód 1,1,1,2,2,3,5, na łączenia dobrane po 8 oczek, z bocznego łańcuszka nabrane 47 oczek, na dole obwód 176 oczek, rękaw od 60 do 52 na mankiecie. Na dole mała kolorowa icordowa wstawka, znacznik przodu. I właśnie się zorientowałam patrząc na te fotki że znacznik przodu przyszłam z tyłu! A na zdjęciach mam sweter tył na przód, bywa.. 
To tyle na dziś, pozdrawiam kolorowo, do przeczytania.

niedziela, 31 stycznia 2021

Niepokazywane zaszłości z przeszłości telefonu

Mały skrót tego co się wydziergało a szczęścia do pokazania  i do fotek jakoś nie miało.
Bluzeczka "sylwestrowa" z bawełnianej włóczki z błyszczącą nitką niebiesko-zieloną (a w niektórym świetle fioletowo-srebrną) Stenli Opal. Poszło 5 motków. Dziergania od góry, na drutach 3.5, ściągacze 2.75, metodą contiguous z ażurową wstawką (wzór znaleziony na Pinterescie). Rozliczenia: góra 88 oczek, rzędy skrócone 1112235, podział 37-7-37-7 do 87-7-87-7 do 87-55-87-55 +2x7 na podkroje, obwód korpusu 178, rękaw 58 mankiet 52  






Skarpetki rzadko robię, nie ciągną mnie małe formy i zdecydowanie wolę nosić sklepowe bawełniane albo frotte od dzierganych. Te konkretne powstały z resztki akrylowego kocurka na drutach 2.5 z przeznaczeniem podomowym letnim (tak nawet w czasie upałów marzną mi stopy gdy się nie ruszam). Wzór z głowy, zdjęcia beznadziejne bo nie umiem fotografować własnych stóp nawet na samowyzwalaczu :/



I na koniec chusty. Pierwsza z Alize Baby Best, włóczki akrylowej z bambusem niecałe dwa motki, z dodatkiem jakiś bawełnianych resztek na brzegową mozaikę. Całość dziergania od boku do boku na drutach 6 więc powstała dość szybko, ale się wyciągnęła po suszeniu w zwisie i jest raczej długim szalikiem ;)



I jeszcze dwie z akryli Himalaya, moja ulubiona forma jeśli chodzi o chusty czyli strzałka, wzorem broszki dwukolorowej, na motywach wzoru Floating Colors Renaty Witkowskiej



I to by było dziś na tyle, mogę zmienić telefon na nowszy model skoro bateria odmawia współpracy i domaga się karmienia co godzinę :/ Nowe rzeczy (swetrowe) się dziergają gdy znajdzie się chwila. Dziś ufarbowałam kolejną porcję włóczki, zobaczymy jak to będzie wyglądało w wersji swetrowej...


...pomysłów mi póki co nie brakuje za to czasobrak niestety a kolejną para rąk wyrosnąć nie chce. 
Trzymajcie się ciepło i zdrowo, do przeczytania. Idę na zimowy spacer poszukać puszki WOŚPu.

sobota, 16 stycznia 2021

Eufrozyna

Dzisiejszy sweterek powstał w grudniu w wyniku splotu kilku okoliczności. Po pierwsze na którymś z obserwowanych blogów przeczytałam o włóczce wełniano-akrylowej która nie gryzie, a mały reaserch w necie tą opinię potwierdził (zobaczymy po kolejnych kompielach nawilżająco-zmiękczających póki co mnie jednak podgryza). Po drugie na jakieś stronie z ręcznie farbowanym włóczkami wpadł mi w oko pewien motek, ale nie dość że był tylko jeden, to jeszcze cena dla mnie zdecydowanie zbyt wygórowana. Po trzecie dostałam "w spadku" kilka barwników do tkanin i farbek do pisanek. Zamówiłam więc sobie kilka motków wełno-akrylu za cenę mniejszą niż tamten jeden śliczny (tak jestem tym typem skąpiradła, który nie lubi przepłacać nawet gdy coś bardzo mi się podoba) i postanowiłam poeksperymentować. Co prawda kolor pierwszej partii to nie do końca było to o co mi chodziło (miało być szaro-beżowo-żółto-niebiesko z bordowymi i czarnymi drobinkami) ale, ale gdy tylko spojrzałam na przewinięte kłębki pomysł na sweterek pojawił się sam. Chociaż kolor jest z tych nijakich (na żywo jednak zdecydowanie ładniejszy i niejednorodny niż na fotkach) to skojarzył mi się z przymrozkiem, szronem na spłowiałych trawnikach i krzakach, kwiatach malowanych przez mróz na szybach itp. A od takiego skojarzenia do wyboru wzoru już tylko mgnienie. I tak właśnie Eufrozyna wymyśliła się sama i wydziergała bez prucia ;) 
Dla kronikarskiej rzetelności dodam że nazwę zawdziecza pewnej zbuntowanej nastolatce, którą rodzice o bardzo pospolitym nazwisku i bardzo niepospolitej fantazji, postanowili tym niezwykłym imieniem obdażyć (młodszą swą latorośl nazywając równie orginalnie Izydorem), a która stwierdziła że Fruzią już być  zdrobniana nie chce i teraz mamy do niej mówić Frizi, pisane chyba Freezee co znowu mi się z mrozem skojarzyło ;) Pozdrawiam serdecznie w tym miejscu jedynych w swoim rodzaju państwa K. wraz z ich uroczymi dzieciakami Iziem i Freezee ;)
Tyle wstępu, teraz fotki, miały być plenerowe ale pogoda zrobiła niespodziewankę i zaskoczyła mnie śnieżną i zimną zimą (hura!) więc tym razem naścienne, a że światło kiepskie to cóż...












To teraz trochę danych technicznych. Sweterek dziergany od góry, okrągły, ozdobny karczek wymyślany w trakcie dziergania, na bieżąco i bez planu, motyw przewodni to wariacje na temat "japońskich listków", a później chodziło o to żeby uzyskać wzór z japońskiej książki (który się z tych wariacji wykluł) na karczku a także w pasach na rękawach ;) Rękawy wyszły szerokie (nie umiem blokować swetrów, niczego nie umiem blokować, dlatego tej szerokości nie widać), zwężane ku dołowi co 15 okrążeń. Korpus dziergany bez taliowania ryżem ze "szlaczkiem z listków" po bokach. Całość ma w założeniu być noszona tak jak na pierwszych zdjęciach. Mankiety i dolny ściągacz robione na drutach 2.75 reszta swetra na 3.25. Ponieważ przód i tył różnią się tylko podkrojem golfu to dla ułatwienia na dole z przodu na ściągaczu jest mały detal listkowy. Włóczka Merino Gold, kolor wyjściowy jasny beż a najbardziej zbliżony faktycznemu na zdjęciu z zielonym tłem (zielonego barwnika w farbowaniu nie było).
Moje rozliczenia ku pamięci, golf 90 oczek, podział 20-25-20-25, rzędy skrócone 1111223, 73-87(+4)-73-87(+4), dodane 2x9(7) na podkroje, korpus 192 oczka, rękaw 73+7 do 57 na mankiecie. Zużycie włóczki około 270g na rozmiar 38.
I to chyba tyle na dziś. Trzymajcie się ciepło i zdrowo, do przeczytania.

Ps. Od lat nie przywiązuje wagi do zmiany cyferek, nie robię planów ani podsumowań, ale na każdy dzień każdego roku życzę: zdrowia, spokoju, miłości, dobrych, madrych ludzi obok oraz małych codziennych radości i marzeń wszystkim ;)


środa, 25 listopada 2020

Robinia

Zawarkoczowało mnie. Nadchodzi zima a więc czas na grubsze swetry, a tym samym kolejny warkoczowiec. Tym razem nie kombinowałam z wymyślną przeplatanką, za to poszłam na całość (dosłownie) jeśli chodzi o ilość warkoczy. Po co się ograniczyć tylko do przodu i rękawów ;)
Ale od początku. Po zrobieniu indian summer zapragnęłam zimowego swetra w podobnym ciepłym odcieniu miodowo złotym. I nawet miałam bardzo konkretny pomysł na niego, ale gdy w końcu kupiłam odpowiednie motki to mi się zapomniało co to być miało. I żeby nie było, nie mam sklerozy, tylko za dużo zdjęć czasami oglądam i dostaje zaćmienia od nadmiaru inspiracji ;) Pomysł na połączenie brioszki z warkoczami, po zrobieniu czegoś w rodzaju próbki, wydał mi się zbytnim przekombinowaniem. Myślałam też chwilę nad dużymi liśćmi ale to było by kopiowanie czyjegoś pomysłu niemalże żywcem, nie byłabym w stanie dodać nic od siebie żeby nie przedobrzyć. Dlatego stanęło na prostych plecionkach (zainspirowanych zdjęciem pewnego kocyka) i konstrukcji contiguous. Po zarobieniu karczku i około 15cm korpusu przymierzałam, i czy kogoś to zdziwi, sprułam. Zamiast wywijanego golfu ściągaczem wymyśliłam podwójny kołnierz, do warkoczy dorzuciłam japońskie listki i może jest tego trochę za dużo ale lepiej się dziergało (nie trzeba było liczyć okrążeń między krzyżowaniem oczek) i nawet mi się podoba ;) 
Tyle opisu, teraz fotki, co prawda nie na tle robini (akacji, której listki mi plecionka przypomina) tylko oszronionych tuji i trawnika. Może są krzywe (nie tuje tylko zdjęcia z samowyzwalacza) za to robione chyba najszybciej w historii (nawet maseczki nie zdjęłam z tego pospiechu) w minuty 3 bo 9 rano i stopnie -2 a ja się przeziębić nie zamierzam ;) 














Techniczne: pomysł mój, druty 4.5 na kołnierz i ściągacze, 5 na resztę, włóczka Himalaya Everyday kolor 70058, zużycie prawie 4 motki na rozmiar 36/38
Podziały ku pamięci golf 80 oczek, rzędy skrócone 1,1,2,2,3. Podział 14-26-14-26  14-90-14-90 (95)  54-90-54-90 (56-95) dodane 2x+2 i od razu zredukowane. Na dole z tyłu rzędy skrócone 3 razy co motyw. Rękaw 54 (56) mankiet 52

To tyle na dziś, trzymajcie się ciepło i zdrowo, do przeczytania ;)

poniedziałek, 2 listopada 2020

Mnium

Mnium to rodzaj mchu. Takie luźne skojarzenie z fakturą sweterka, który powstawał z długim przerwami od marca, kwietnia? A sama włóczka, leżakowała od lat kilku (to pozostałe motki po Astrydzie). Koncepcja zmieniała mi się kilka razy, raz nawet sprułam gotowy już udzierg po wysuszeniu i przymiarce. Jakoś nie mogłam dograć koloru i wzoru. Ostatecznie jest możliwie prosto, bez szwowo od góry metodą contiguous z użyciem "japońskich saneczek" w roli ściągacza i udawanych szwów oraz ryżu jako ściegu głównego. Nadaje się do noszenia chociaż nie wiem czy dla mnie skoro to wełna (ale po kilku moczeniach w szamponach, odżywkach i tak płynie do płukania jakby mniej podgryza) I to tyle, rozpisać się nie ma o czym, notatki zaginęły w odmętach czasu, więc z kwesti technicznych wiem tylko że druty 3.25 a włóczka to Mirella z Włóczek Warmii, kolor morskie oko, poszło jakieś 250g. 

Zdjęcia z jesiennego spaceru po krzakach (na asfaltowych alejkach w parku i poza nim też, wszędzie tam gdzie można spotkać innych homo sapiens, noszę grzecznie kaganiec tzn. maseczkę)














Pozdrawiam kolorowo w tych szarych czasach których nawet komentować nie mam siły. Trzymajcie się zdrowo, dbajcie o siebie, szanujmy się mimo różnic i nośmy maski dla dobra ogółu jaki by ten ogół nie był...

#wyborniezakaz #prawakobiet #mysleczujedecyduje #zblyskawicaczybezmaskenoszdrowienajwazniejszejest