Chusty nie są moim ulubionym dziergadłem. Jednak tegoroczna wiosna sprzyjała noszeniu tego typu, chroniących przed chłodem i wiatrem, dodatków. Powstały więc strzałki dwie, jedna z bawełnianych resztek po tym sweterku, druga z pięknego motka ombre w niebieskościach.
Resztkowa strzałka była dziergania na drutach 3 z włóczki Phildar Phil Coton 3. Miałam po niecałym 50g motku, każdego z kolorów (106, 114, 146, 136) poza granatowym (166), którego motki były dwa (zużyłam jeden i trochę). Początkowo myślałam o tym żeby zmiksować je w zwykle paski, ale postanowiłam sprawdzić czy mozaika pasuje do formy strzałki. Wzór znalazłam na Pinterescie, pasował mi do koncepcji i pozwalał ładnie mieszać kolory. Efekt mi się podoba, chociaż dzianina wyszła malutka z braku surowca ;) około 130x40cm, w sam raz pod ramoneskę.
Druga chusta jest znacznie większa 200x50cm, poza tym jest też cieńsza i bardziej lejąca. Wydziergałam ją na wykałaczkach 2.5, z jednego, trzynitkowego, Kokonka Classic o długości 800m (A420 granat, petrol, jasny petrol, turkus). Włóczka to 50% akryl 50% bawełna, dla mnie idealna mieszanka na tego typu zamot wiosenny, ale myślę czy sobie z niej też czegoś odzieżowego nie wydziergać... Póki co jestem bardzo zadowolona, że nareszcie mam niebieską chustę ;)
I to tyle na dziś, pozdrawiam serdecznie, kolorowo i słonecznie, do przeczytania ;)
Mały skrót tego co się wydziergało a szczęścia do pokazania i do fotek jakoś nie miało.
Bluzeczka "sylwestrowa" z bawełnianej włóczki z błyszczącą nitką niebiesko-zieloną (a w niektórym świetle fioletowo-srebrną) Stenli Opal. Poszło 5 motków. Dziergania od góry, na drutach 3.5, ściągacze 2.75, metodą contiguous z ażurową wstawką (wzór znaleziony na Pinterescie). Rozliczenia: góra 88 oczek, rzędy skrócone 1112235, podział 37-7-37-7 do 87-7-87-7 do 87-55-87-55 +2x7 na podkroje, obwód korpusu 178, rękaw 58 mankiet 52
Skarpetki rzadko robię, nie ciągną mnie małe formy i zdecydowanie wolę nosić sklepowe bawełniane albo frotte od dzierganych. Te konkretne powstały z resztki akrylowego kocurka na drutach 2.5 z przeznaczeniem podomowym letnim (tak nawet w czasie upałów marzną mi stopy gdy się nie ruszam). Wzór z głowy, zdjęcia beznadziejne bo nie umiem fotografować własnych stóp nawet na samowyzwalaczu :/
I na koniec chusty. Pierwsza z Alize Baby Best, włóczki akrylowej z bambusem niecałe dwa motki, z dodatkiem jakiś bawełnianych resztek na brzegową mozaikę. Całość dziergania od boku do boku na drutach 6 więc powstała dość szybko, ale się wyciągnęła po suszeniu w zwisie i jest raczej długim szalikiem ;)
I jeszcze dwie z akryli Himalaya, moja ulubiona forma jeśli chodzi o chusty czyli strzałka, wzorem broszki dwukolorowej, na motywach wzoru Floating Colors Renaty Witkowskiej
I to by było dziś na tyle, mogę zmienić telefon na nowszy model skoro bateria odmawia współpracy i domaga się karmienia co godzinę :/ Nowe rzeczy (swetrowe) się dziergają gdy znajdzie się chwila. Dziś ufarbowałam kolejną porcję włóczki, zobaczymy jak to będzie wyglądało w wersji swetrowej...
...pomysłów mi póki co nie brakuje za to czasobrak niestety a kolejną para rąk wyrosnąć nie chce.
Trzymajcie się ciepło i zdrowo, do przeczytania. Idę na zimowy spacer poszukać puszki WOŚPu.
Jak da się zauważyć, przy przeglądaniu mojego bloga, chusty robię rzadko. Ale z powodu wyjątkowo dużej liczby deszczowych i szarych dni kupiłam kurtkę, czarną z kapturem, i okazało się że jest ona wykończona po całości szaro-siną lamówką (czego na fotkach przed kliknięciem kupuj nie dostrzegłam). Nie jest to jakiś wielki problem uniemożliwiający korzystanie z okrycia wierzchniego, ale po przejrzeniu posiadanych szyjogrzejów doszłam do wniosku że żaden mi kolorystycznie do nowego odzienia, czy też raczej jego wykończenia, nie pasuje. To że kurtkę można swobodnie nosić bez owijaczy naszyjnych nie ma najmniejszego znaczenia, gdyż czuję bardzo silny wewnętrzny imperatyw każący mi się czymś omotać w sezonie grypowym tj. przejściowym (i zimowym też). Powodowana tym przymusem rzuciłam w kąt dziergany właśnie kolejny sweterek i gdy za oknem wiało lało i szarzało, wyprodukowałam chustę. Jak się ona komponuje z wspomnianą kurtką zaprezentować nie mogę bo z wieszakiem i ścianą nie chcą obie na raz współpracować a na zewnątrz aktualnie nastała przepiękna złota jesień i temperatura przekracza 20 stopni więc... będzie dużo zdjęć plenerowych chociaż innych niż w pierwotnych zamierzeniach ;)
Nazwy dla ravelry długo nie mogłam wymyślić ze względu na multum skojarzeń, ostatecznie to celtica neo gothica ze względu na celtycki warkocz neogotyckie łuki i ten lekko depresyjny psychodeliczny siny fiolet niczym z moich ulubionych mrocznych grafik Liliany Sanches ;)
Pierwotny pomysł na zdjęcia był inny, miało być szaro buro i mrocznie ponuro na tle jakieś ruiny, może nie w moich starach gotyckich ciuchach, ale w takim klimacie. I na pewno w kurtce z kapturem, lecz pogoda się zmieniła (z czego bardzo się cieszę żeby nie było, tym bardziej że jesienią mogę nareszcie do woli łazić po polach i lasach bez ryzyka ataku astmatyczno-alergicznego). Fotki więc powstały na spacerze, na tle radosnego jesiennego zagajnika, na peryferiach miasta tuż za ogródkami działkowymi. I tylko nie wiem dlaczego napotkani ludzie nieco dziwnie patrzyli na dwójkę +/- czterdziestolatków którzy zamiast patrzeć pod nogi i szukać maślaków obwieszali czymś zarośla i to obfotografowywali... ale może tylko mi się wydawało ;)
Robiąc tą chustę złamałam chyba większość zasad dotyczącą tego typu wyrobów.
Po pierwsze chusta powstała ze starego skrzypiącego akrylu, zdecydowanie starszego ode mnie, takiego który ma z pół wieku albo i więcej, i był już w swym "życiu" swetrami, kamizelkami, tunikami, golfami oraz innymi rzeczami, jednakże nadal "trzyma się" nieźle i wieku po nim nie widać i mimo wydawania cichutkich dźwięków przy przerabianiu jest całkiem miękki i miły.
Po drugie zamiast wyprostować włóczkę to przed dzierganiem to uprałam tunikę (ostatnią inkarnację chusty) a gdy wyschła to ją sprułam i z takiej karbowanej nitki dziergałam uznając że przy warkoczach i ściegu francuskim tak nie będzie tego widać (i miałam racje oczka są dość równe chociaż się zupełnie nie starałam).
Po trzecie postanowiłam części szarego akrylu nadać odcień sinego fioletu. Nie ważne że sztucznych włókien się nie farbuje, i tak nie miałam zamiaru kupować barwników, tylko użyłam do zmiany koloru kilku kropel gencjany z domowej apteczki (skoro dziewczyny farbują tym włosy to dlaczego by akryl miał się opierać). Barwnika w żaden sposób nie utrwalałam, ot wsadziłam część włóczki do fioletowej wody, wycisnęłam, raz wypłukałam, wysuszyłam na kaloryferze i przerabiałam, a przy dzierganiu dłoni mi nie zafarbowało.
Po czwarte nie zamierzałam chusty blokować ani nawet prać po zrobieniu, tylko lekko przeprasowałam na sucho, więc wzór który wybrałam musiał być odpowiedni, warkocz taki który może być symetrycznym a do tego bordiura miała mieć rogi, i dodatkowo zamiast pikotków wymyśliłam sobie jeszcze frędzle ;)
I po piąte rzędy skrócone którymi kształtowałam łagodne łuki rogala były robione tak by wykorzystać całość zafarbowanej włóczki i jednocześnie nie zrobić chusty giganta ogrzewającej plecy po pośladki, tylko taki raczej szerszy szalik, do zamotania.
Technicznie. Pomysł mój, wzór warkoczy którego użyłam znajdziecie tutaj troszkę go zmieniłam, u mnie jest on symetryczny tzn 6.5 motywów zaplatanych w jedną stronę i 6.5 w drugą (widać ten moment zmiany to na zdjęciu powyżej jak się dobrze przypatrzeć) plus po dostosowanym motywie łuków gotyckich na rogi (jeden powstał od razu a drugi dorobiłam wypruwając pierwszy rządek ozdobnego pasa bo mi się nie chciało przecież oczek nabrać na szydełkowy łańcuszek czy też raczej tego łańcuszka zrobić). Poza celtyckim warkoczem są jeszcze "japońskie saneczki", a frędzle to pikotki na 13 oczek ;) Cała bordiura ma 55 oczek szerokości co daje około 17cm, bez naciągania, na drutach numer 3. Jej długość to mniej więcej 2 metry i 252 oczka bocznego łańcuszka pod które się wkuwałam by dorobić rogala i 252 frędzle na dole (liczyłam!). Pikotko-dzyndzelki dodatkowo ozdobiłam szydełkowym łańcuszkiem z farbowanej partii włóczki po skończeniu cześć głównej chusty (dzierganej na drutach nr 3.5, ściegiem francuskim, rzędami skróconymi co 10, 9, 8, 7, 6, 5x6, 4x8, 3x8 oczek) i zamykanej na górze dwoma rzędami pół łańcuszków. Wysokość chusto-szala po prasowaniu to około 40cm, długość górnej krawędzi około 1,5 metra. Ilości zużytej włóczki nie jestem w stanie podać ale pikotko-frędzle i warkocze są włóczkożerne, z tuniki bez rękawów do połowy uda nie zostało prawie nic, a użyta włóczka ma grubość mniej więcej podwójnego lacea..
Do kompletu jeszcze zdjęcia naludziowe jesienne, nie regulujcie monitorów, po prostu niemal zawsze mam idiotyczną minę na fotkach, na żywo wyglądam ponoć całkiem normalnie.... (albo mi czegoś znajomi nie mówią a obcy ludzie patrzyli przecież jakoś dziwnie hm...) :D
I to tyle o wyrobie chusto podobnym na drutach dzierganym z niesfotografowaną kurtką i jej lamówką komponowanym ;)
Pozdrawiam ciepło i słonecznie, i życzę Wam oraz sobie żeby złota jesień trwała jak najdłużej!
Ostatnio jakoś brakuje mi czasu na spokojne dzierganie. Dlatego powstała taka niewymagająca myślenia, kolorowa, jesienna, gruba chusta, chociaż ich na ogół nie produkuje, a i z wzorów korzystam niezmiernie rzadko.
Wzór to lekko tylko przeze mnie zmieniony pincha shawl autorstwa Pinpilan Wangsai. Dodałam kontrastowy kolor (ta sama włóczka) od którego zaczęłam i który zastosowałam między elementami oraz na wykończeniu góry, nie cięłam nitek tylko ciągnęłam je obie u góry. Ponieważ całość robi się ściegiem francuskim chusta jest praktycznie dwustronna mimo moich dodatków (na wykończenie góry nabierałam oczka po skończeniu i zamknięciu oczek ostatniego elementu na tych już zamkniętych oczkach góry i przerobiłam 2 rzędy). A sam wzór jest banalnie prosty i po zrobieniu pierwszego listka oraz załapaniu ogólnej zasady nie wymaga zaglądania do notatek, dzierga się szybko i samo. Do tego można uzyskać bardzo fajny efekt z cieniowanej kolorowej włóczki lub np. wykorzystując resztki na zrobienie każdego elementu innym kolorem. Polecam, tym bardziej że można ją robić ze wszystkiego i nie wymaga blokowania :)
Zdjęcie po prawej stronie:
po lewej stronie:
i na leżąco w krzakach:
i takie na którym dokładnie widać kształt:
Chusta jest mięciutka, zakręcona, dobrze się układa, mimo że jest wielgachna, ma 85cm na górnej krawędzi wykończenia, 45cm to długość pojedynczego listka, a na dolnej krawędzi jest ponad 225cm bo każdy element to 15cm szerokości a jest ich 15 + wykończenia, można się nią dokładnie owinąć albo dorobić plisę na górze wciągnąć w nią gumkę i mięć szaloną spódnicę ;)
Niestety zdjęć naludziowych brak, muszą wystarczyć plenerowe powyżej. Ludź jest lekko zakatarzony (pewnie przez to eksplorowanie okolicznych chaszczy) i nie chce czerwonym nosem świecić. Za to chusta jest bardzo fotogeniczna i świetnie plecy grzeje, nawet gdy się siedzi w przeciągu.
Do kompletu zdjęcia naścienne, żeby nie było ze o ścianie zapomniałam ;)
Technicznie włóczka to, to samo co ostatnio, czyli boucle print Ramley Shade, druty 5, zużycie około 150g, robione dorywczo przez cztery wieczory.
A poza chustą zaczęłam cztery swetry: pierwszy najprostszy, kopię mojego czarnego piórkowego już nosi koleżanka, w drugim bordowym brakuje rękawów, trzeci wariację na temat celliony własnie sprułam bo w połowie korpusu zorientowałam się niespodziewanie że robię coś na 10-latkę a takowej w swym otoczeniu nie posiadam więc muszę zmienić obliczenia, czwarty jest zaczęty ale znajduje się w tzw. fazie koncepcyjnej charakteryzującej się tym, że gdy nie mogę zasnąć dokonuję w myślach wyliczeń i wizualizacji tego co bym chciała osiągnąć, ale rano gdy się budzę to części nie pamiętam a część wydaje mi się kompletnie pozbawiona sensu i w sumie to jeszcze nie bardzo wiem co bym chciała, ponieważ mam za dużo pomysłów różnorakich, które nijak się w dzień nie komponują w spójną całość... Tak więc niebawem cdn...
O tym że rzeczy dziergane się blokuję dowiedziałam się jakieś dwa lata temu... Biorąc pod uwagę że "drutuje" od lat kilkunastu bardzo późno dokonałam tego odkrycia. Na swoje usprawiedliwienie mam to, że jako alergiczka dziergająca na ogół swetry z "tego strasznego skrzypiącego akrylu", której nawet od 5% wełny w składzie włóczki wyskakuje swędząca wysypka na chwytakach drutów i innych częściach stycznych z modyfikowaną sierścią owcy, nigdy nie odczuwałam potrzeby blokowania. I tak mi zostało do dziś. Inna sprawa to, to że brakuje mi cierpliwości oraz miejsca. Gdy już skończę udzierg chcę go jak najszybciej nosić, nie po to dłubie wiele dni żeby czekać na efekt dłużej niż to konieczne ;) Jednakże są takie elementy garderoby, jak chusty, które bez blokowania przypominają meduzę wyrzuconą na brzeg morza. I dziś morską istotę z kordonka przedstawiam. Oto moja meduzowata marinna niezablokowana ;)
Chusta powstała jako moje przyszłe zaliczenie zadania marynarskiego w turnieju u Intensywnie Kreatywnej, ale bardziej jako zapotrzebowanie chwili na owijacz nie grzejący ale przed wiatrem chroniący (zawsze mi wieje po szyi i później głos tracę). Wydziergała się już jakiś czas temu i nadal się zablokowania nie doczekała, gdyżponieważ nie mam gdzie tego zrobić. Jak ją dopnę do łóżka to będę zmuszona spać na mokrym (bawełna niestety nie schnie w 3 minuty), a do paneli pineskami przytwierdzać nie będę, więc leży i czeka na upały (osobiście wolę żeby leżała niezablokowana latami, niż by miały znów panować takie temperatury jak w zeszłym roku, w których się topię niczym lodowce na biegunie). Może i przypomina meduzę, ale jako wiatrochron się sprawdza doskonale. Zresztą mnie wystarcza że ażurek widać, paski i ząbki też a i skojarzenia wakacyjne morsko-marynarskie same przychodzą do głowy ;)
Dane techniczne: Wyprodukowałam ją według własnego pomysłu z bawełny macerowanej na szydełko przeznaczonej Alize miss kolor 497 chabrowy i Alize miss batik kolor 3702 biało-niebiesko-błękitno-turkusowy. Zużyłam oba motki 50g/280m. Druty 2.75 na ażur, 3.5 na ząbki i pierwsze rzędy pasiaka, 4 na resztę. Ażur który wykorzystałam w części jednobarwnej jest dokładanie ten sam co w hennaimpression (można napisać że mnie napadł wzór, co się praktycznie nie zdarza). Robiłam go częściowo przed sweterkiem i muszę przyznać że mnie męczył, ale po skończeniu z letnim udziergiem konkursowym poszło z górki i się nawet dziwiłam czemu mi się to wydawało takie wymagające uwagi wcześniej (jak widać kwestia przyzwyczajenia do wzoru i wyłapania zasad nim rządzących na dużej powierzchni ma znaczenie). Do ażurowego szalika dorobiłam ząbki a później, ponieważ wydawał mi się przykrótki (wyrobiłam cały chabrowy kordonek na 8 powtórzeń motywu), nabrałam oczka dookoła trzech pozostałych krawędzi stosując rzędy skrócone co 5 oczek i ścieg francuski, i jeszcze raz rzędy skrócone co 10 oczek i ścieg francuski żeby się całej melanżowej nitki pozbyć. Górna krawędź wykończona szydełkiem półsłupkami (uczę się podstawowych oczek na wszystkim co mi się nawinie), resztkami obu włóczek żeby się nie wywijało i trzymało kształt jeśli kiedyś zablokuje marinnę. Wymiarów meduzy podać nie jestem z stanie (nie mierzyłam) ale można się nią dookoła szyi swobodnie zamotać a jako narzutka plecy jak widać zakrywa, sądzę że jak się toto naciągnie to będzie duże chuścisko. A chwilowo w stadium bezkształtnym sprawdza się w użytkowaniu.
Niezablokowana pozdrawiam serdecznie z samego rana ;)