Pokazywanie postów oznaczonych etykietą komin. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą komin. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 7 września 2017

Brązowy kapturek

Wrzesień zaczął się w tym roku gwałtowną zmianą pogody w związku z czym chwilowo nie zaprezentuję ostatniej z wydzierganych letnich bluzek (poczekam, być może się jeszcze ociepli i uda się ją plenerowo obfocić) 

A tym czasem żeby nie generować blogowej ciszy przedstawiam szybki, niezbyt wielki, ale za to praktyczny przy obecnej aurze, udzierg czyli kapturokomin. Tu w wersji "jesienny grzybek na letniej łące" ;)




Kapturkokomin wydziergałam w ramach przerywnika między swetrami gdy znalazłam upchnięty pokątnie (w moim starym pianinie!) brązowy motek (swoją drogą własna pomysłowość w upychaniu włóczek mnie nie przestaje zadziwiać, nie zaskoczę się jeśli któregoś dnia znajdę jakiś kłębek w piekarniku czy lodówce kompletnie przy tym nie pamiętając jak i kiedy go tam wsadziłam). Pierwotnie zamierzałam użyć go do dorobienia golfu i być może lekkiego przedłużenia Siggy, jednakże okazało się że to inny odcień brązowego, dlatego też kaptur powstał jako byt osobny, który jednakowoż można założyć do wspomnianego swetra, bo użyłam w nim dokładnie tego samego wzoru warkoczy.

Robiłam od góry całkowicie bezszwowo, najpierw kaptur w rzędach a w część szyjną w okrążeniach. Zaczęłam od nabrania oczek tak jak na skarpetki robione od palców (wybaczcie ale zwyczajnie nie wiem jak się ta technika nazywa, a jej nazwa nie jest mi do niczego potrzebna). Notatek przy produkcji tego prototypu niestety nie robiłam, a że to było ze trzy swetry temu więc dokładnie nie pamiętam, ale oczek było około 120 - 130, (czyli po mniej więcej 60 kilka nabranych początkowo na każdym drucie), z czego ponad 20 na początkowy (robiony razem z całością) i-cord i motyw warkoczowy na każdym brzegu. Kształt "grzybka" był uzyskany rzędami skróconymi, z każdej strony podnosiłam lekko przody od mniej więcej oczek po i-cordzie i warkoczu (najlepiej widać to na drugim zdjęciu) i kształtowałam leciutki łuk na czubku kapturka (nie podobają mi się takie w totalny szpic). Na wysokości zwęziłam nieco kaptur przerabiając po dwa razem z obu stron kilka oczek od środka. Gdy wysokość była już odpowiednia na chwilę (około 4 rzędów) zrezygnowałam z warkoczy za to skrzyżowałam ze sobą przody (czyli około 20 oczek z prawego zamieniło się miejscem z 20 oczkami z lewego przodu) łącząc przy tym dziergało w okrąg. Ta krzyżówka mogła być nieco mniejsza ale zależało mi żeby komin dobrze przylegał do szyj. Część szyjną robiłam ponownie motywem warkoczy, nieco zmieniając wzór i poszerzając ją lekko ku dołowi. Całość wykończyłam na dole zamykając oczka i-cordem.

A tak wygląda udzierg  naludziowo w wersji "zdjęcia potarganej kosmitki" ;)





Technicznie: pomysł mój (wersja kształtowo udoskonalona będzie wykorzystana w powstającym własnie swetrze), włóczka to prawdopodobnie brązowy Kotek, zużyty cały motek 100g, druty 4.

Pozdrawiam cieplutko, udanej końcówki lata w której kapturkokominy nie są potrzebne do rowerowania po mieście, ciepła i słoneczka życząc ;)

ps. Wkręciła mi się ta ostatnio bardzo piosenka, więc mimo że "nie w temacie" to ją wstawiam (no i jak zwykle u Pink ma mądry tekst więc warto się wsłuchać)

piątek, 9 grudnia 2016

Etola czyli ogrzewacz ramion

W grudniu czasu na dzierganie (przynajmniej rzeczy dla siebie) jest jakby mniej, więc dziś mała forma powstała z potrzeby chwili.


Niegdyś damy nosiły etole z nieszczęsnych martwych zwierzątek o pięknym futrze, ja postanowiłam ogrzewać ramiona i kark wyłącznie włóczką z sierści alpaki, przy której pozyskiwaniu mam nadzieje nie ucierpiało żadne żywe stworzenie.
O samym projekcie nie ma się za bardzo co rozpisywać, 160 oczek robionych na około, wzór ponownie z avercheva.ru numer 466 (ten sam co przy prutym niebieskim sweterku sprzed dwóch postów), druty 4, 4.5 i 5 zmieniane co pełne powtórzenie wzoru, włóczka brushed alpaca silk Dropsa w kolorze nr 16 czyli jak widać czarnym ;) zużycie mniej więcej półtora motka. Szybkie, dwustronne, nie nudne w dzierganiu, ładne i ząbkami, do wszystkiego pasujące, puchate, ciepłe, oraz spełniające zadanie, po karku w przeciągu  nie wieje więc później kark nie drętwieje wieczorem. Jedyny problem że póki co się linii i obłazi. Za to można fantazyjnie rozłożyć udzierg na ramionach według potrzeb,




 lub też zamotać dwukrotnie jako szyjogrzej, wtedy bez trudu mieści się pod każdą kurtką,


a na leżąco prezentuję się całkiem niepozornie


Całości nie naciągałam, nie blokowałam i nie kształtowałam, wymiary po wyschnięciu około 90cm u góry, 120cm na dole, 32cm wysokości, jednak bardzo umowne ze względu na to że całość mocno rozciągliwa. W wersji białej sprawdziło by się zapewne u panny młodej, gdyby ktoś szukał inspiracji. Wzór w każdym razie polecam. I to tyle na dziś ;)

Pozdrawiam, zostawiając Was z nową piosenką Skin (którą uwielbiam niezmiennie od lat), serialu który promuje nie oglądałam ale muzyka jest świetna!



czwartek, 8 września 2016

Szyjogrzej zwany ojkiem

Dziś będzie krótki wpis bo i udzierg niezbyt duży.
Już kiedyś wspominałam mnie zawsze wieje po szyj, tak więc w ramach niwelowania, zdecydowanie mało zimowego, "otworu głowowego" poprzedniego wibrującego kolorami swetra, powstał z pozostałości włóczek, szybki komin ogrzewający newralgiczny rejon:



Komin robiony brioszką zwaną ściegiem patentowym, w ramach urozmaicenia pobawiłam się robieniem trzech z jednego i trzech razem. 
Nabrałam na całość 72 (dowolna ilość podzielna przez 4) oczka dwoma nitkami, zrobiłam rozbiegowe kilka okrążeń chyba 10 lub 11 brioszkowym ściągaczem. W kolejnych okrążeniach powstaje wzorek. W okrążeniu prawych zrobiłam trzy oczka z jednego prawego, lewe przełożone z nitką drugiego koloru, prawe, lewe przełożone z nitką drugiego koloru, i tak do końca okrążenia W kolejnym okrążeniu, prawe przełożone z nitką drugiego koloru, lewe, prawe przełożone z nitką drugiego koloru, trzy razem na lewo i tak do końca okrążenia. Siedem (3.5) okrążeń normalnie ściągaczem brioszkowym. W kolejnym, prawe przełożone z nitką drugiego koloru, lewe, prawe przełożone z nitką drugiego koloru, trzy oczka z jednego lewego, i tak do końca okrążenia. W następnym okrążeniu, trzy razem na prawo, lewe przełożone z nitką drugiego koloru, prawe, lewe przełożone z nitką drugiego koloru, i tak do końca okrążenia. Siedem (3.5) okrążeń brioszką ściągaczową. Powtarzać te 18 (9) okrążeń. Przy czym należy pamiętać że kolor w którym robiliśmy trzy z jednego przerabiamy jako kolor gdzie zamykamy trzy razem a kolor którym przerabialiśmy trzy razem jako kolor którym robimy trzy z jednego i tak do wymaganej wysokości kończąc kilkoma okrążeniami ściągacza. Uwaga zawsze po 7 okrążeniach następują te dwa w których najpierw dodajemy oczka robiąc trzy z jednego a następnie niwelujemy ich ilość do pierwotnej poprzez przerabianie trzech razem, ważne żeby kolory się zgadzały. Mam nadzieję że w miarę jasno to opisałam.
Kolorowy komin ochrzczony ojkiem, wyszedł zadziwiająco etniczny w skojarzeniach, ale do wszystkiego pasuje chociaż przyznaje że w połączeniu ze swetrem, z którym miał stanowić komplet, przyprawia o lekki oczopląs ;) Najważniejsze jednak że jest miękki i ciepły, i że włóczkę z pozostałości zużyłam do końca. Druty to ponownie 4.5
I jeszcze niezbyt udane zdjęcia na szyj, której trudno jest zrobić dobre selfi :)



Pozdrawiam i zamierzam korzystać z kolorowych i jeszcze letnich dni w których ogrzewacze szyj są zbędne ;)