Pokazywanie postów oznaczonych etykietą piórkowy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą piórkowy. Pokaż wszystkie posty

piątek, 7 października 2022

Dualek

Kolejny sweter z tych wydzierganych jakiś czas temu, chyba zimą. Na wiosnę na pewno był noszony, ale na zdjęcia musiał poczekać do jesieni ;) To taki trochę kołowiec a trochę kwadratowiec, trochę płaszczyk a trochę bomberka, w zależności od tego jak się go założy, a do tego rozmiar nieokreślony.












Z tego co kojarzę, pomysł na niego był taki, żeby wydziergać coś lekkiego i uniwersalnego czym można się dowolnie owinąć bez zwracania uwagi na to czy to lewa czy prawa strona, góra czy dół. Włóczka zdobyczna noname z wyprzedaży na allegro, nieco kudłata mieszanka w ciapki z niewielką zawartością wełny (wiem bo chociaż nie gryzie to na mokro czuć owcę a może alpakę?), lekka i ciepła, w sam raz na druty 5 czyli coś na czym się nie dłubie miesiącami ;) Chciałam się pobawić formą i konstrukcją, ale przyznaję, że troszkę przeszarżowałam i prułam parę okrążeń, oraz nie do końca jestem zadowolona ze sposobu zamknięcia oczek (zwłaszcza na górze/półkolu swetra mogło być stanowczo luźniej). Jednakże płachta sprawdza się doskonale w noszeniu. Jest ciepła, lekka i daje wiele możliwości upięcia (dlatego nie doszyłam zatrzasków i zapinam na agrafkę). Całość waży niecałe 300 gram. 
Konstrukcyjnie to koło robione do 35 oczek na ⅛ a potem do dolnej połowy oczka dodawane na rogach jak na kwadrat do 64 na ⅛ a góra zostaje nieruszona, rękawy nabierane na wysokości 30 oczek na ⅛, zwężane od 60 oczek do 52, na mankietach oczek 38. 
I to tyle na temat swetrzyska.

Pragnę podziękować mojej koleżance Ani za zdjęcia i wycieczkę rowerową. Ja pozować nie potrafię w przeciwieństwie do modelek dwóch, które spotkaliśmy w leśnych chaszczach, długo ich niezapomnę ;)) 



Pozdrawiam cieplutko i jesiennie, do przeczytania. 

wtorek, 30 sierpnia 2022

Tili, mały niebieski kardigan

Czas mi przez palce przecieka. Dopiero co zaczynało się lato a już po wakacjach. Gdzie się podziały te wszystkie dni?...
Dziejszy sweterek skończyłam właśnie na początku lata, nawet miałam okazję go trochę ponosić, tylko jakoś zdjęć nie zrobiłam. To taki malutki, mięciutki kardigan do narzucenia w chłodniejszy wieczór, i do sukienki i do jeansów. Włóczkę kupiłam na allegro, obstawiam że to akryl czesany gdyż nie gryzie i nie czuć go owcą na mokro. Konstrukcja banalna czyli zaczynany od plisy z icordowym brzegiem (która okala całość) a potem podział na reglan, lekkie taliowanie w pasie i zaokrąglone rogi z użyciem rzędów skróconych. Na dole, na środku tyłu, musiałam obie części plisy połączyć w miarę niewidoczny sposób i to był najtrudniejszy moment w dziergania tego sweterka (na mankietach miejsce łączenia jest mniej widoczne). Plisa okalająca jest lekko ozdobna, miały być warkocze a są oczka owijane tworzące kwiatki. Motyw na mankietach jest ten sam, a na plecach liczba oczek na niego została podwojona. Z detali wspomnę jeszcze, że oczka na reglan dodawałam jako trzy z jednego, podobnie jak na udawane boczne szwy (z tym że tam w jednym rzędzie robiłam trzy oczka z jednego a w kolejnym przerabiałam dwa razem prawe dwa razem). W ramach zapięcia jest ukryty w plisie malutki zatrzask.
Tyle opisu, czas na zdjęcia z lasu.









I na wiążąco że zbliżeniem na detale







Technicznie: pomysł mój, druty 3.75, włóczka z allegro zużycie około 230g. 
Podziały ku pamięci: Plisa 18 oczek, 18-50-18, podział na reglan 18-1-6(2x18)6-1-18, dodawane na przodach przy plisie 5x co 4rząd, 2x co 6rząd, 1x po 10rzędach.
Reglan do 18+38-58-29+32+29-58-38+18, rękawy 66 do 48oczek, na podkroje dodane 2x8 oczek zredukowane do 5.

I to tyle na dziś. Pozdrawiam serdecznie, do przeczytania, udanej końcówki lata ;)


poniedziałek, 16 maja 2022

Robótka telewizyjna Dusty

I znów zrobiła się dłuższa przerwa w blogowaniu z przyczyn nie do końca ode mnie zależnych. Pomijając nawet to co się dzieje na świecie, to jakoś mi ostatnio ciężko usiąść, zebrać myśli żeby coś napisać, a tym bardziej znaleźć czas na zdjęcia. Zimą czekałam na pogodę, wiosną łapią mnie wszelkie możliwe infekcje z których nie mogę się wygrzebać (jakby alergii było za mało). Niby pogoda jest ok mi nie służy, zmęczenie, przeziębienie, niechcemiś. Dlatego opublikuję post, ktory napisałam już w lutym, chciałam dorobić zdjęcia na ładniejszym tle, a wyszło jak zwykle...
Ten sweterek to typowa robótka telewizyjna, rzadko takie robię (składające się z samych prawych oczek). Tego typu dzierganie mnie nudzi, nic się w nim nie dzieje. Nie mam motywacji by zrobić jeszcze jedeno okrążenie, jeszcze jedno powtórzenie wzoru. Dlatego jeśli już się za coś takiego zabieram przeważnie zajmuje mi dwa, lub trzy czy nawet cztery razy więcej czasu niż rzeczy w których występują ażury czy warkocze. Tym razem było jednak inaczej. Kupując na allegro cieniutką włóczkę na wiosenne sweterki zauważyłam u sprzedawcy dwie niewielkie szpule w szaroburych kolorach z kudłata włóczką, ponieważ opis sugerował niewielką zawartość wełny, miało toto nie gryźć, być miękkie a cena była bardzo promocyjna zgarnełam obie. I bardzo dobrze zrobiłam.  Włóczka jest super, ciepła, mięciutka, nie obłazi mimo włoska i ogólnie mam nadzieję że jeszcze kiedyś na nią trafię. Tej bardziej burej, a właściwie szaro beżowej, nici na cewce było mniej, więc od niej zaczełam. Praktycznie zaraz po rozpakowaniu paczki sięgnęłam po druty i dziergało się samo. Prosty sweterek, zero fajerwerków i udziwnień, robiony od góry. Zaczęłam od, nie tyle półgolfu, co wywijanego do wewnątrz brzegu (zimą muszę mieć pod szyję żeby mi absolutnie nic po karku nie wiało), następnie podział na contiguous a potem zamiast dodawać oczka na rękawy to osobno tył i przód, po połączeniu korpusu troszkę zwężane, a następnie prosto do dołu, który lekko wydłużyłam z tyłu rzędami skróconymi. Proste rękawy, na których oczka nabierałam z brzegu otworów, całość zamiast ściągaczy zakończona kilkoma okrążeniami ściegu francuskiego. Można robić przez sen ;) Nosi się super, a mimo niepozornego koloru i prostoty fasonu to mój ulubiony sweterek minionej zimy, lekki, ciepły, przytulny, uniwersalny.






Technicznie: druty 4.5, włóczka według naklejki wewnątrz szpuli to E.Miroglio ead sherpa 5000, kolor WWR, nie mam wagi ale na cewce było 125g a jeszcze trochę zostało więc, na moje oko, sweterek waży około 100g.
Konstrukcje: góra 66 oczek zwężone do 62 i rozszerzone do 64, rzędy skrócone na podkrój dekoltu w kształcie V (czego nie widać) co trzy oczka, podział 32-32 do stanu 84-84 robione jako c-metod, potem osobno przód i tył, po połączeniu odjęte z każdej strony w łuku po 10 oczek, obwód korpusu 148 oczek, kilka razy rzędy skrócone na wydłużenie tylu. Rękaw 56 oczek zwężane do 50, na wykończeniu francuzem do 40.
I to tyle na dziś. A Wy wolicie dziergać proste sweterki z morza prawych oczek, czy raczej takie pełne wzorów i struktur, w których się coś dzieje? 
Do przeczytania (mam nadzieję nie długo), pozdrawiam, trzymajcie się

niedziela, 20 lutego 2022

Tamarinda, zabawa z wzorem

Od kilku lat lubię w ubraniach kolor miodowo musztardowy, którego wcześniej unikałam. Zazwyczaj jesienią nachodzi mnie nie odparta ochota dostosowania się kolorystycznego do botanicznego tła. W zeszłym roku zapragnęłam nagle piórkowego, ciepłego sweterka w kolorze carry. Zamówiłam motki, dwa dni później chwyciłam za druty i prawie bezmyślnie stworzyłam szybko oversizowy sweterek. Cała zabawa w jego dziergariu polegała na kombinacji z wzorem i konstrukcją jednocześnie. Ścieg nie  mogł być skomplikowany bo na kudłatej włóczce wszelkie niuanse i tak by znikły, ale musiał dawać możliwość dodawania oczek w różnej konfiguracji (co okrążenie, co dwa, lub wcale). Padło na dość banalny motyw listków akacji który rzucił mi się w oczy na reglanie jakiegoś sweterka na Pinterescie. Ale nie chciałam reglanu, chciałam contiguous i luźny oversizowy krój. Wyszło nieźle chociaż po kompieli trochę urosło w szerz i wzdłuż (a suszylam na płasko).
Zdjęcia naścienne, co oznacza że widać co widać ;) Na żywo prezentuje się lepiej i ładnie układa (przyznaję że nie chciało mi się robić kilkudziesięciu fotek by wybrać kilka, tym bardziej że światło było bardzo zmienne w ten wietrzny dzień, więc jest jak jest, chyba i tak szczegóły w miarę widoczne).









Technicznie: druty 4, włóczka drops brushed alpaka silk, kolor 19 carry, zużycie prawie 5 motków na mocno oversizowy rozmiar 38.
Konstrukcyjnie: kołnierz składany na pół na 66 oczek, rzędy skrócone na podkrój dekoltu 112234, podział na c-metod 32-1-32-1, i tu zamiast dodawać oczka zawsze w tym samym miejscu dodawałam tak jak we wzorze listków (robiąc narzuty ale nie przerabiając w oczek jako dwa razem tam gdzie to wypadało), 72-1-72-1, potem dodawałam oczka na rękawy wzór ciągnąć jako pas z przodu (tył zostawiłam gładki) dodając oczka jak poprzednio od strony rękawa a od korpusu dziergając wzór zgodnie ze schematem 72-41-74-41, kawałek reglanu 80-48-84-48 to wciąż zabawa wzorem (tym razem  po obu stronach w co drugim okrążeniu przerabiałam dwa razem tam gdzie wypadało) dodane na podkroje pach 2x6 oczek zredukowane w klin tak by jak najlepiej wpasować to w wzór wciąż ciągnięty z przodu. Obwód korpusu to 172 oczka, motyw listków chyba co 6 powtórzeń przesuwany lekko w kierunku środka przodu obustronnie. Na dole ściągacz 4x1 z małymi pęknięciami, w który wpasowany jest wzór. Rękawy gładkie lekko zwężane z 51 do 41 oczek, zakończone zamiast ściągacza motywem wzoru (musiałam je skrócić po praniu, początkowo mankiety były dwa motywy dłuższe).
Dla ścisłości dodam że nazwę udziergu znalazłam w serii książek o Mercedes Thompson, którą to serię, niezbyt wymagającą intelektualnie a wciągająca fabularnie, połknęłam w długie zimowe wieczory jak odtrutkę od rzeczywistości i polecam wielbicielom urban fantasy.
I to tyle tym razem. Spokojnego przedwiośnia. Do przeczytania  ;)

poniedziałek, 15 lutego 2021

Kwadratowy, resztkowy, w paski tęczowy

Kilka lat temu wpadł mi w oko projekt True Friend autorstwa Veery Välimäki. Zastanawiałam się wtedy jak to jest zrobione i jak to ugryźć. A że miałam wówczas znikome pojęcie o konstrukcjach i dopiero zaczynałam dziergać bezszwowo na drutach z żyłką, to nie porywałam się na swoją wersję i zapomniałam o tym sweterku. Przypomniał mi się gdy przeglądając pudła z włóczkami znalazłam pozostałości kolorowych motków po chustach Miss Grace, które jakiś czas temu zrobiłam dla znajomych. Nagle zachciało mi się wielobarwnego swetra a ta konstrukcja wydała mi się idealnym pomysłem na wykorzystanie małych kłębuszków i jednego antracytowego motka. I tak bez korzystania z wzoru kombinując po swojemu rozgryzłam konstrukcję i wydziergałam coś na wzór i podobieństwo wyżej wspomnianego projektu.









Powstał, zupełnie niezamierzenie, tęczowy sweterek. Gdy już kończyłam zobaczyła go moja znajoma i zapytała czy nie będę się bała tego nosić. Najpierw pomyślałam że chodzi jej o skład włóczki (mnie przecież wszystko gryzie) a dopiero później skojarzyłam że miała na myśli kolorystykę. I zrobiło mi się smutno, że mieszkam w kraju w którym strach zakładać kolorowe ubrania, w którym tęcza (zupełnie przypadkowo skomponowana z kolorów które akurat miałam w pudle, chciałam paski ombre), zamiast uśmiechu, wywołuje u niektórych agresję a u innych dociekanie na temat orientacji osoby w nią ubranej. Mimo wszystko po wymoczeniu w zmiękczaczach wszelakich zamierzam nosić ten sweter, jest ciepły i lekki, a kolory pasują mi do wszystkiego, fason (bardziej dopasowany niż w projekcie Veery) też mi odpowiada, a i konstrukcję jeszcze wykorzystam. 
Techniczne: druty 3.5 na górne kwadraty i cześć kolorową, 3.75 na dół, 3 na ściągacze. Włóczka Nako Angora Luks antracytowa prawie cały motek i Nako Angora Luks Color końcówki dwóch kolorowych motków. Nie mam wagi więc nie wiem ile dokładnie gram poszło ale obstawiam że około 250. 
Wyliczenie konstrukcyjne ku pamięci: górne kwadraty 42 oczka 64 rzędy, rzędy skrócone na przód 1,1,1,2,2,3,5, na łączenia dobrane po 8 oczek, z bocznego łańcuszka nabrane 47 oczek, na dole obwód 176 oczek, rękaw od 60 do 52 na mankiecie. Na dole mała kolorowa icordowa wstawka, znacznik przodu. I właśnie się zorientowałam patrząc na te fotki że znacznik przodu przyszłam z tyłu! A na zdjęciach mam sweter tył na przód, bywa.. 
To tyle na dziś, pozdrawiam kolorowo, do przeczytania.

środa, 24 czerwca 2020

Sylvana zwyklak w wersji kardiganowej

Nie mam weny. Zaczynam kolejne dziergadła i nie mogę się zabrać za ich skończenie. Pomysłów dużo, notatnik zabazgrany rysunkami w których, tylko ja wiem o co chodzi, ale ich realizacja to już inna inszość... Nie lubię takiego stanu. A co gorsza zaczyna mi wolnych drutów i żyłek brakować na produkcję kolejnych ufoków ;)
Skończyłam jakieś drobiazgi, skarpetki (po roku!), jakąś chustę dla koleżanki i drugą małą strzałkę z resztek motków dla siebie (chociaż zima już dawno za nami). Ale cztery swetry/bluzki nadal nie mogą się doczekać rękawów, gdyż nie potrafię się zdecydować czy mi się podobają czy jednak nie, i nie należy ich nie spruć. Dylemat tym większy im cieńsze druty na których się taki ufok bez rękawowy znajduje. A ponieważ w tym roku wyjątkowo była wiosna, a lato póki co (tfu tfu tfu przez lewe ramię żeby nie zapeszyć) nie straszy upałem, uznałam że przydałby mi się jakiś piórkowy sweterek do narzucenia rano czy wieczorem, tym razem nie w wersji płaszczykowatej. I tak powstała sylvana, zwyklak wzorowany na mglistym falistym jednak pozbawiony wszelkich ozdobników, coś pomiędzy bomberką a żakietem. Korpus zrobił się w dni trzy, rękawy w dwa tygodnie i to tylko dlatego że lało i błyskało akurat zawsze wtedy gdy nie musiałam być w pracy... Zdjęcia zrobione w jedyny od tygodnia nie deszczowy dzień, kiedy można było wyjść na rower. Zielone na zielonym ;)











Technicznie: druty na całość 6, 7 na plisę/ściągacz do około, 5 na ściągacze rękawów, włóczka kudłaty akryl czesany na szpuli z interfoxu wzięty podwojnie. Całość robiona od góry, najpierw jako c-metod (1-12-16-12-1 do 13-12-36-12-13, na przody oczka dodawane od krawędzi co czwarty rząd), potem reglan (do 31-36-60-36-31),  na podkroje rękawów dodane po 6 oczek (zniwelowane do 4), dół lekko zaokrąglony rzędami skróconymi, przody dodawaniem i odejmowaniem oczek, plisa okrążająca dorabiana na końcu.
I to tyle na teraz. Rękawy do ufoka bawełnianego czerwonego się robią powoli na 3 (gdzie ja czerwone tło znajdę? ;))
Pozdrawiam cieplutko, udanego lata, do następnego poczytania ;)
I jeszcze piosenka w wakacyjnym klimacie która się ode mnie ostatnio odczepić nie chce...