Pokazywanie postów oznaczonych etykietą z rękawem 3/4. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą z rękawem 3/4. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 20 października 2022

Ginkobiloba po przeróbce

Kilka lat temu wydziergałam letni top, który chyba z powodu użytej przeze mnie zbyt grubej włóczki, nie był użytkowany. Wiosną, jako że kolor i fason nadal mi się podoba, postanowiłam go przerobić na sweterek z rękawem ¾, tym bardziej, że zauważyłam deficyt takowych w szafie ;)  W tym celu dokupiłam dwa 50g motki włóczki i.... zamiast, jak pierwotnie planowałam, tylko dorobić rękawy, sprułam wszystko poza ozdobnym pasem/karczkiem (czy kogoś to jeszcze dziwi?). Usunęłam boczne ażurowe wstawki, zamiast tego dół korpsu i rękawów wykończyłam ozdobną bordiurą, na ramionach dodałam komponujące się z całością pękniecia. Druty (rozmiar 4) i włóczka (yarnart jeans kolor 63) te same co poprzednio, kartka z wyliczeniami co do ilości oczek na korpus (poszerzony nieznacznie w stosunku do wersji pierwszej i bez taliowania) i rękawy uległa dematerializacji, z dwóch dokupionych motków zostało nieco więcej niż pół, czyli sweterek waży około 220g.
Z efektu przeróbki jestem zadowolona, z tego że nie widać różnicy między odcieniem starych i nowych motków (z różnych partii farbowań) jeszcze bardziej. I tylko na zdjęcia nie było czasu, jak zawsze, tym bardziej że i latem podczas upałów nie było zbyt wielu okazji odnowionej wersji ginkobiloby ponosić. Dlatego, wykorzystałam chyba jeden z ostatnich ciepłych dni tej jesieni oraz fakt, że koleżanka zapropnowała rowery (a to jedna z takich propozycji którym raczej nie odmawiam jeśli tylko mam czas), żeby całość uwiecznić na potrzeby tego bloga ;)
Dzięki Aniu za wszystko! 







Tło (i tzw. stylizacja) być może średnio ciekawe, chociaż dobrze pasuje kolorystycznie, bo chiałam szybko mieć "sesje" z głowy. A gdy dotarłyśmy w bardziej malowniczą okolicę byłam już zbyt zmęczona by się przebierać (po około 20km w nogach piaszczystymi ścieżkami przez lasy i pola, oraz z perspektywą kilkunastu jeszcze do przejechania, jeśli się tylko nie zgubimy, żeby dotrzeć do domów i to zanim złapie nas zmierzch, bo zapomniało się zabrać latarki rowerowej). Innym razem... 
Może lepiej że mnie nie ma na tych zdjęciach ;)




I to tyle na dziś. Pozdrawiam cieplutko jesiennie, do przeczytania.

czwartek, 21 lipca 2022

Szaleństwa próżności, czyli jak nie wyglądam to pruje

Ostatnio brak mi czasu na dzierganie. Tym bardziej więc nie mam kiedy fotografować tego co uda mi się dokończyć. Kilka rzeczy czeka na swoją kolej a kartki z notatkami giną bez wieści. Dlatego zaskoczyłam samą siebie prując gotowy (obfotografowany w plenerze) udzierg i robiąc go od zera po raz drugi, tylko dlatego, że uznałam, iż dodaje mi optyczne zbyt wiele kilogramów. Szaleństwo próżności! Ale z drugiej strony, czy nosiła bym coś w czym czułabym się niekomfortowo? Poza nadmiernym oversize, i być może kilkoma centymetrami długości, wszystko mi się w pierwszej wersji podobało, dlatego druga różni się zaledwie 20 oczkami w obwodzie, 5 centymetrami w wysokości oraz sposobem kształtowania dekoltu. Być może powinnam robić próbki, ale nie sądzę żebym się kiedyś do wyliczeń na ich podstawie przekonała. Pruć nadal lubię. Sam udzierg jednak chyba nie lubi zdjęć plenerowych, wersja pierwsza dodała mi z 15kg, wersja druga na większości fotek wyszła nie ostra. Będzie więc ściana!





I kilka niezbyt wyraźnych zdjęć w zieleni letnich chaszczów, ponieważ tło mi się podoba ;)






I dla porównania wersja pierwsza żeby było wiadomo o co to całe zamieszanie


Technicznie: Pomysł mój, ścieg ażurowy znaleziony w internecie i troszkę przeze mnie zmieniony (dodałam oczko lewe i trzy oczka przerabiane z trzech żeby dodać trójwymiarowości) druty 3.5 na ściągacze i 4 na ażur, włóczka drops belle kolor 17 około 5 motków (na wersję pierwszą poszło niecałe 6). Całość robiona od dołu, ostatecznie 160 oczek w obwodzie, niecałe 30cm do pachy, gdzie dzieliłam na pół i dziergalam osobno tył i przód, bez podkroju. W wersji pierwotnej dekolt kształtowany rzędami skróconymi, w ostatecznej podzieliłam oczka na dwie części i zamykałam po jednym oczku w każdym rzędzie na kształt rozwartego v. Górny ściągacz dorobiłam po zamknięciu oczek.  Obwód rękawów 50 oczek. Rękawy nabieranie z oczek na brzegu. Ramiona łączone pod lekkim skosem zamykając w każdym rzędzie trzy oczka w jedno.
I to tyle na temat dziergania dwa razy tego samego bo nie wyglądam ;)
Pozdrawiam ozięble, gdyż 35 stopni na zewnątrz i się rozpuszczam. Do następnego przeczytania jak tylko zrobię jakieś zdjęcia... Udanego lata!

czwartek, 22 lipca 2021

Jak ciepły letni deszcz

 ... było kiedyś takie hasło w reklamie perfum ;) pasuje mi do wzoru, koloru i pogody w trakcie dziergania (mega długa burza powodująca zniszczenia, znacznie gorzej brzmi i się kojarzy).
Historia tego udziergu zaczyna się od przeglądu pudeł i znalezienia trzech motków bawełny Amber (każdy o innym nasyceniu niebieskości, prawie turkusowych niczym tropikalne morze). Pierwszy pomysł nareszcie zrobię sobie cieniutką chustę zamot, druga myśl, ale to cienizna nie chce mi się dłubać na 2, zwłaszcza chusty. Wiec odleżało, poczekało chwilę na wypadnięcie z szafy mojego pierwszego reglanu z wzorem kropel i olśnienie, zrobię sobie coś podobnego tylko gradientowe, jakby mokre od deszczu ;) Już dawno miałam powtórzyć tamten pierwszy reglan w niebieskościach, więc teraz był idealny moment i materiał. Tylko przez lata zapomniało mi się jak się te kropelki robiło, a wzorek jest z tych wrednych co to lubią zjadać oczka. Trochę się naprułam zanim rozgryzłam w jaki to cudowny sposób tył staje się w każdym okrążeniu węższy od przodu i jakoś tak mało tych oczek. No i było jeszcze kombinowanie z kolorami. Robiłam podwójną nitką i chciałam żeby pasy były równe (są tak mniej więcej bo musiałam też dopasować je do ażuru), ale mogłam tą najciemniejszą część zrobić o jeden motyw dłuższą, żeby pod koniec nie kombinować czy mi jaśniejszych kolorów na rękawy ¾ wystarczy. Jednak wyszło fajnie. Być może trochę za dużo tych grzybów w barszczu bo i gradient i ażur w kilku miejscach, nie mniej mnie się podoba, po paru prostych rzeczach potrzebowałam takiego szaleństwa ;)
Zdjęcia z samowyzwalacza, seria rowerowa, pod tytułem "którego krzaczka w parku wam jeszcze nie pokazywałam?", dobrze że to spory park ;) Tym razem nawet się uśmiecham, bo mnie jeż wystraszył szurając w krzakach i zaraz potem uciekł przed aparatem (widać miał pilne sprawy o 7 rano) a do tego gawron obrzucił orzechem (nie wiem czy chciał się podzielić śniadaniem czy uznał za intruza?), czyli poranne spotkanie z przyrodą uznaje za udane ;)










To jeszcze na płasko, aparat jakoś kolorów udziergu nie chciał łapać w parku (a może to ja zaczynam świecić po szczepieniu?)



I to już prawie wszystko. Mogę lecieć ;)


Techniczne: Pomysł mój, druty 2.75 na wykończenia ściegiem francuskim i 3 na całą resztę, włóczka Midara Amber kolory 510, 520 i 540. Przerabiana podwójnie. Na rozmiar 38 zużyłam około 75g najciemniejszego koloru, i po około 90g każdego z jaśniejszych. Konstrukcje reglan od góry (linie reglanu robione jako 3 oczka z jednego), z bardzo delikatne ukształtowanym rzędami skróconymi dekoltem.
Podziały ku pamięci: nabranie 114 oczek 12-45-12-45, rzędy skrócone 1,1,2,2,4,7. Przy stanie 63-93-63-85 dodane na podkroje pach po 12 oczek zredukowanych do 8. Obwód korpusu 192 oczka (12x16) lekko taliowane po biustem do 180. Na samym dole 224 oczka (14x16) żeby uzyskać ząbki. Obwód rękawa 72 oczka (6x12) na dole 84 (6x14).

Tyle na dziś, pozdrawiam serdecznie, do następnego przeczytania.

Muzyki dawno nie było ;)





poniedziałek, 17 sierpnia 2020

Campanula

To miał być zupełnie inny sweterek. Kiedyś znalazłam w necie zdjęcie japońskiego wzoru będącego połączeniem kwiatków i warkoczy, który kojarzył mi się z łąką pełną stokrotek. Chciałam z nim pokombinować dostosowując do okrągłego karczku w niebieskiej niezapominajkowej wersji. Ale ostatecznie z tamtego wzoru zostało bardzo niewiele, warkocze zniknęły zastąpione ażurami a stokrotki występują tylko przy ściągaczach. Z wizji ostał się jedynie okrągły karczek i kolor nieba ;)
Dziergałam zupełnie bez planu i wzoru, dając się ponieść fantazji i dodając oczka na karczek tam gdzie mi to pasowało do układu ażuru który niespodziewanie zaczął mi przypominać leśne dzwonki (czyli kwiatki są tylko inne niż zakładałam ;)) Nie pilnowałam też zbytnio podziału oczek więc czy kogoś zdziwi że rękawy znowu są bardzo wąskie? Widać już taka moja przypadłość "firmowa" ;) Z całości jestem zadowolona głównie dzięki włóczce z bambusa, która jest niesamowicie miękka i lejąca (a pamiętając o jej skłonności do rozciągania mogłam skończyć dzierganie szybciej bo i tak sweterek urósł po kompieli do odpowiedniej długości).
Fotki jak zawsze na szybko, na rowerach w drodze, i byle jak tym bardziej że upał dokuczał i chciałam się już przebrać...





 Niebieskie na niebieskim ;)



 I jeszcze na ścianie ;)






I rzut oka na karczek w produkcji:


Technicznie: pomysł mój kompletnie z głowy i bez planu, druty 3, włóczka YarnArt Bamboo kolor 553, zużycie z trzy i pół motka czyli okolo 175g może mniej na oversizowe 36/38 z wąskimi rękawami ¾ ;)
Podziały ku pamięci mej: góra 96 oczek (8x12) dzielone 12-36-12-36, oczka dodawane do stanu 47-115-47-115, +9x2 na podkroje redukowane do 5. Obwód 240, rękaw 56 do 48 na mankiety.

I to tyle na dziś, pięknej końcówki wakacji wam życzę, pozdrawiam, do następnego przeczytania ;)


wtorek, 7 kwietnia 2020

Zwyklak w wersji boxy czyli Pandora

Postanowiłam chwilowo odpocząć od swetrowych warkoczowców ;) A że lubię się czasami pobawić konstrukcją i dodatkowo wpadła mi w ręce kolorowa mieszanka bawełny z akrylem, to postanowiłam unowocześnić kiedyś przeze mnie lubianą wersję T-swetra i wydziergać sobie takiego zwyklaczka pozbawionego szaleństw i nadmiaru ozdób. Włóczka była sama w sobie wystarczająco pstrokata by udziwniać na siłę, zresztą wszelkie wzory i ażury by w tym melanżu ginęły.








Sweterek dziergałam od dołu w okrążeniach w wersji oversize 180 oczek na drutach 3.5, bez taliowania czyli nuda ;) same prawe i po jednym lewym na każdym boku, coby się lepiej układało. Dopiero po 32cm zaczyna się coś dziać (długość przypadkowa miało być mniej więcej 30cm a że się rozpedziłam to już tych kilku dodatkowych okrążeń nie prułam, ale na przyszłość muszę pamiętać że mogło być tak z 5cm krócej). Więc po tych 32 centymetrach dodałam mały klin pod pachą, dokładnie 6 oczek pod każdą, w wersji +1 lewe +1, trzy okrążenia nic się nie dzieje, kolejna sekwencja dodania, okrążenie gdzie nic się nie dzieje, ostania sekwencja dodania, a następnie okrążenie gdzie przez oczko lewe (to oznaczające bok z każdej strony) przekładam leżące przy nim dwa oczka prawe i dziele robótkę na dwie części dziergane odtąd na płasko, z każdej strony w moim przypadku tyłu, gdyż on powstawał pierwszy (przód odłożony na drugi komplet drutów) dodaje  w najprostszy  pętelkowy sposób 47 oczek na rękawy (ilość oczek przypadkowa lubię okrągłe liczby a tu było 89 + (3 + 47)x2  czyli 189 oczek na drucie. Po przerobieniu tych pętelek nabranych z obu stron i włożeniu markerów po 47 i 23 oczkach od każdego brzegu ( 47 jeden a za 23 kolejny to miejsce na dekolt 49 oczek żebym wiedziała na przyszłość dokąd łączyć rękawy), zaczęłam się bawić rzędami skróconymi. W moich poprzednich T-swetrach tego nie było, tam konstrukcja była prosta jak  litera T. Ale tutaj skoro nie było żadnego wzorku a jedynym urozmaiceniem był ściągacz 1x1 z oczek przekręconych jakąś zabawa mi się należała. Nie wiem czy to co teraz napiszę będzie zrozumiałe ale mnie ta notatka może się przydać więc... ;) 
Rzędy skrócone na rękawach, kolejno na 1 3 7 17 30 oczku licząc od strony markera (tego przy oczku 47 z każdej strony po czym można go wyjąć). Następnie 40 rzędów (około 15cm) i kolejne rzędy skrócone na górze co 10 oczek od markera dekoltu czyli na oczku przed markerem a potem 10 20 30 40 50 60 oczek za markerem. Plus rząd w którym nic się nie dzieje zbierający/zamykający wszystkie rzędy skrócone (u mnie niemieckie). I można odłożyć tą część na później na dodatkowej żyłce czy komplecie drutów.
Pora na przód, oczka na rękawy nabrane bezpośrednio z oczek tyłu (dokładnie między pętelkami, można by było się bawić z prowizorycznym łańcuszkiem ale po pierwsze tak jest szybciej, po drugie od spodu rękawa nie widać, a po trzecie nawet gdyby było widać to przy tej włóczce nie ma opcji żeby wypatrzeć to łaczenie). Rzędy skrócone dołu analogicznie jak poprzednio, potem 40 rzędów gdzie nic się nie dzieje, a natomiast rzędy skrócone góry nieco bardziej kombinowane, ponieważ wymyśliłam sobie maciupki dekolt V (wiem że nie widać w gotowym wyrobie), tj. oczko środkowe dekoltu zostało dodatkowo oznaczone markerami i od niego ten mój dekolt jednocześnie ze skosem ramion jest kształtowany. Z każdej strony analogicznie oczko za markerem środka do końca, oczko dwa przed markerem do końca, a potem od strony dekoltu co 3 oczko a od strony rękawa tak jak z tyłu, plus rząd końcowy samych prawych na prawej stronie (zawsze zapominam że większość dziewiarek robi tylko w jednym kierunku i obraca robótkę dzierganą na płasko, a ja zawsze jestem na prawej stronie robiąc od prawej do lewej i od lewej do prawej bez żadnej różnicy, i tylko w okrążeniach w kierunku od lewej do prawej, ale też inaczej niż większość ;) ). 
I już można łączyć tył z przodem aż do markerów. W tym konkretnym swetrze użyłam metody trzech drutów na lewej stronie swetra, ale może to być dowolna metoda z graftingiem a nawet zwykłym szyciem włącznie ;) A na drutach zostają tylko oczka na dekolt.  I tu znowu się pobawiłam, zamiast zrobić ściągacz na około zrobiłam go na płasko w dwóch częściach na zakładkę z 16 oczek, tj. z każdej strony ściągacz przodu zaczyna się 8 oczek za linią łączenia z tylem, a ściągacz tyłu 8 oczek za linią łączenia z przodem. Dodatkowo ten z przodu jest zamykany w każdym rzędzie jako 1 z 3 na środku. A oba na każdym z końców w każdym rzędzie skracane o 2 oczka. Dlatego też ściągacz przy dekolcie jest taki krótki, kończy się w momencie gdy oczka odejmowane na końcach znajdują się na wysokości łączenia przodu z tyłem.
I w tym momencie gdy miałam wykończoną górę mogłam przymierzyć mój sweter żeby dowiedzieć się jak długie mankiety mam dorobić ;) Ponieważ rękawy wyszły do łokcia dorobiłam około 20cm ściągacza z 42 oczek nabranych na łańcuszku brzegowym (czyli dole moich rękawów). Początkowo myślałam o rękawach ¾, jednak tego typu ściągaczowy mankiet można dowolnie wywinąć i mieć dwa w jednym. A nawet 3 bo sweter jest dwustronny. Obie strony i lewa i prawa mają swój urok.







Technicznie: pomysł mój, druty 3.5 dwa komplety, włóczka YarnArt jeans tropical, kolor 610 (szaro czarno biało żółto pomarańczowy melanż), 160m w 50g, zużycie 5 motków i nieco z 6, na oversizowe 36/38.
I to tyle tym razem.

Pozdrawiam wyjątkowo serdecznie, wszystkim obchodzącym Wielkanoc życzę zdrowych i mimo przeciwności rodzinnych, choćby wirtualnie, Świąt. Tym nie obchodzącym zdrowia i wiosny bez nadmiaru pyłków. Bogatego Zająca wszystkim (zające są fajne króliki też, zwłaszcza gdy prezenty/gotówkę przynoszą ;))
Trzymajcie się, do następnego