Pokazywanie postów oznaczonych etykietą i-cord. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą i-cord. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 30 sierpnia 2022

Tili, mały niebieski kardigan

Czas mi przez palce przecieka. Dopiero co zaczynało się lato a już po wakacjach. Gdzie się podziały te wszystkie dni?...
Dziejszy sweterek skończyłam właśnie na początku lata, nawet miałam okazję go trochę ponosić, tylko jakoś zdjęć nie zrobiłam. To taki malutki, mięciutki kardigan do narzucenia w chłodniejszy wieczór, i do sukienki i do jeansów. Włóczkę kupiłam na allegro, obstawiam że to akryl czesany gdyż nie gryzie i nie czuć go owcą na mokro. Konstrukcja banalna czyli zaczynany od plisy z icordowym brzegiem (która okala całość) a potem podział na reglan, lekkie taliowanie w pasie i zaokrąglone rogi z użyciem rzędów skróconych. Na dole, na środku tyłu, musiałam obie części plisy połączyć w miarę niewidoczny sposób i to był najtrudniejszy moment w dziergania tego sweterka (na mankietach miejsce łączenia jest mniej widoczne). Plisa okalająca jest lekko ozdobna, miały być warkocze a są oczka owijane tworzące kwiatki. Motyw na mankietach jest ten sam, a na plecach liczba oczek na niego została podwojona. Z detali wspomnę jeszcze, że oczka na reglan dodawałam jako trzy z jednego, podobnie jak na udawane boczne szwy (z tym że tam w jednym rzędzie robiłam trzy oczka z jednego a w kolejnym przerabiałam dwa razem prawe dwa razem). W ramach zapięcia jest ukryty w plisie malutki zatrzask.
Tyle opisu, czas na zdjęcia z lasu.









I na wiążąco że zbliżeniem na detale







Technicznie: pomysł mój, druty 3.75, włóczka z allegro zużycie około 230g. 
Podziały ku pamięci: Plisa 18 oczek, 18-50-18, podział na reglan 18-1-6(2x18)6-1-18, dodawane na przodach przy plisie 5x co 4rząd, 2x co 6rząd, 1x po 10rzędach.
Reglan do 18+38-58-29+32+29-58-38+18, rękawy 66 do 48oczek, na podkroje dodane 2x8 oczek zredukowane do 5.

I to tyle na dziś. Pozdrawiam serdecznie, do przeczytania, udanej końcówki lata ;)


poniedziałek, 15 lutego 2021

Kwadratowy, resztkowy, w paski tęczowy

Kilka lat temu wpadł mi w oko projekt True Friend autorstwa Veery Välimäki. Zastanawiałam się wtedy jak to jest zrobione i jak to ugryźć. A że miałam wówczas znikome pojęcie o konstrukcjach i dopiero zaczynałam dziergać bezszwowo na drutach z żyłką, to nie porywałam się na swoją wersję i zapomniałam o tym sweterku. Przypomniał mi się gdy przeglądając pudła z włóczkami znalazłam pozostałości kolorowych motków po chustach Miss Grace, które jakiś czas temu zrobiłam dla znajomych. Nagle zachciało mi się wielobarwnego swetra a ta konstrukcja wydała mi się idealnym pomysłem na wykorzystanie małych kłębuszków i jednego antracytowego motka. I tak bez korzystania z wzoru kombinując po swojemu rozgryzłam konstrukcję i wydziergałam coś na wzór i podobieństwo wyżej wspomnianego projektu.









Powstał, zupełnie niezamierzenie, tęczowy sweterek. Gdy już kończyłam zobaczyła go moja znajoma i zapytała czy nie będę się bała tego nosić. Najpierw pomyślałam że chodzi jej o skład włóczki (mnie przecież wszystko gryzie) a dopiero później skojarzyłam że miała na myśli kolorystykę. I zrobiło mi się smutno, że mieszkam w kraju w którym strach zakładać kolorowe ubrania, w którym tęcza (zupełnie przypadkowo skomponowana z kolorów które akurat miałam w pudle, chciałam paski ombre), zamiast uśmiechu, wywołuje u niektórych agresję a u innych dociekanie na temat orientacji osoby w nią ubranej. Mimo wszystko po wymoczeniu w zmiękczaczach wszelakich zamierzam nosić ten sweter, jest ciepły i lekki, a kolory pasują mi do wszystkiego, fason (bardziej dopasowany niż w projekcie Veery) też mi odpowiada, a i konstrukcję jeszcze wykorzystam. 
Techniczne: druty 3.5 na górne kwadraty i cześć kolorową, 3.75 na dół, 3 na ściągacze. Włóczka Nako Angora Luks antracytowa prawie cały motek i Nako Angora Luks Color końcówki dwóch kolorowych motków. Nie mam wagi więc nie wiem ile dokładnie gram poszło ale obstawiam że około 250. 
Wyliczenie konstrukcyjne ku pamięci: górne kwadraty 42 oczka 64 rzędy, rzędy skrócone na przód 1,1,1,2,2,3,5, na łączenia dobrane po 8 oczek, z bocznego łańcuszka nabrane 47 oczek, na dole obwód 176 oczek, rękaw od 60 do 52 na mankiecie. Na dole mała kolorowa icordowa wstawka, znacznik przodu. I właśnie się zorientowałam patrząc na te fotki że znacznik przodu przyszłam z tyłu! A na zdjęciach mam sweter tył na przód, bywa.. 
To tyle na dziś, pozdrawiam kolorowo, do przeczytania.

poniedziałek, 11 lutego 2019

Bluza Nikita czyli o konstrukcjach wszelakich słów kilka

W komentarzach pod moimi udziegami często zastawiacie się jak  rozliczam "konstrukcje mieszane", i w większości chyba uważacie że proces ten musi być skomplikowany oraz czasochłonny. Z tego względu od dłuższego czasu zabierałam się za napisanie posta, żeby obalić teorię o skomplikowanych wyliczeniach,  ale jak to się mówi zawsze coś ;)
Tym razem postanowiłam troszkę poteoretyzować przy okazji mojego kolejnego (czarnego) udziergu, będącego bluzą z kapturem.








Zabawa z konstrukcją była w tym przypadku o tyle łatwa że robiłam ją z tej samej włóczki i na tym samym rozmiarze drutów co Eukaliptusową bluzę swetrową. Tym co różni obie bluzy poza kolorem jest przód (i to nie tylko ze względu na warkoczowy motyw). Eukaliptus jest typowym reglanem, Nikita ma przód konstrukcyjnie taki sam jak Mroźna Noc (plus warkocze kieszeń i kaptur), czyli oczka dodawałam zaczynając na samym środku przodu (między warkoczami wychodzącymi z kaptura) w każdym okrążeniu tylko na przód zaraz przy motywie i nie dodawałam wcale (z przodu - tył jest reglanem) na rękawy. Motyw warkoczowy okalający bezszwowy kaptur, ciągnie się przez cały przód (na kształt rybki) optycznie go wyszczuplając i okalając kieszeń. Zamiast ściągaczy Nikita jest zakończona warkoczowymi plisami z icordem.




Włóczka Kocurek, kolor 5414 czarny, zużycie na rozmiar 36 około 240g, druty 3.5. 
To tyle o bluzie.

Przechodzimy do kwestii wyliczeń. Ponieważ opierałam się na wcześniejszych wyliczeniach z Eukaliptusa wiedziałam ile oczek potrzebuję na obwód, ile na rękawy, więc jedynym co się zmieniło przy dzierganiu było umiejscowienie markerów przy których dodawałam oczka. Żadnych więcej kombinacji i skomplikowanych procesów rozliczeniowych. Wystarczyło przełożyć markery które były w miejscu reglanu przy rękawach na przodzie na jego środek, i pamiętać żeby dodawać oczka tylko na przód przy warkoczach, to cała filozofia ;)
No dobrze powiecie ale co z innymi konstrukcjami. Dla mnie wszystko opiera się zawsze na takich samych wyliczeniach (a wiecie że próbek nie robię i nie dziergam z gotowców). Przede wszystkim muszę wiedzieć ile oczek potrzebuję na obwód danego swetra w najszerszym miejscu korpusu i ile na rękawy, i na podstawie tych dwóch liczb jestem w stanie kombinować z dowolną konstrukcją cudaczną (jeszcze przydałoby się wiedzieć przez jaki obwód mi głowa przejdzie ale to już mniej istotne ;))
Ponieważ dziergam już kilkanaście lat, a moja figura i proporcje ciała nie uległy przez ten czas jakimś znaczącym zmianom łatwo mi dziergać dla siebie. Nie będę kłamać że nie zdarza mi się pruć bo w połowie korpusu okazuje się że coś jest za ciasne czy za luźne, ale przeważnie wiem już ile oczek na określonej grubości drutów potrzebuję mieć. I tu dobra informacja dla korzystających z gotowców, we wzorach liczbę oczek na korpus i na rękawy oraz otwór na głowę, dla konkretnej włóczki i grubości drutów można bezproblemowo znaleźć więc nie trzeba "eksperymentować na sobie". Na podstawie tych liczb można "zaprojektować" sobie dowolną konstrukcje (i to niezależnie od tego czy chcemy dziergać od góry czy od dołu). Tak naprawdę nieważne czy to reglan, c-metod, okrągły karczek czy coś pomiędzy. Tym co różni te konstrukcji jest wyłącznie miejsce dodawania oczek. W gotowych wzorach macie nawet podaną ilość rzędów potrzebną na karczek. Wystarczy więc od ilości oczek obwodu miejsca przełożenia oczek na rękawy odjąć ilość oczek na dekolt i całość podzielić przez 8 (reglan), 4 (c-metod) początkowo na szerokość korpusu a potem jeszcze raz przez 4 by dodawać oczka na rękawy, lub 20 czy 24 (okrągły karczek) żeby wiedzieć co ile okrążeń oczka dodawać (odejmować gdy dziergacie od dołu). 
I to są właśnie "te wszystkie skomplikowane wyliczenia" których dokonuję. Nawet gdy mieszam c-metod, żadzej okrągły karczek, z reglanem to i tak zawsze interesują mnie te same liczby. Nie trzeba się bać kombinacji, bo to one pozwalają uzyskać optymalny fason dopasowany do sylwetki, sprawdzić w czym nam najwygodniej. To tylko dodawanie, odejmowanie, mnożenie i dzielenie, podstawowe działania matematyczne, a tyle możliwości dla kreatywnego szaleństwa.

Pozdrawiam kreatywnie, do następnego napisania i poczytania ;)

poniedziałek, 12 marca 2018

Tie-tie czyli poskromienie fioletu

Nareszcie jest gotowy sweter z mojego pierwszego farbowania. Taki jak chciałam, choć nie obyło się bez wielokrotnego prucia ;) zwłaszcza na początku i pod koniec gdy istniało realne zagrożenie że mi tych 400 ufarbowanych gram nie wystarczy na całość... ale udało się. Oto i on poskromiony fiolet  w formie "golfiaka zasznurowanego", w którym jestem dumna z każdego wymyślonego, wyliczonego i dopracowanego detalu ;)




Robiłam ten sweter prawie miesiąc i o dziwo najwięcej czasu zeszło mi nie na rękawy (które powstały oba w trzy dni) ale na górę do ich oddzielenia. Naprawdę chciałam go rozpisać i się pomysłem podzielić ale... sam golf rozliczałam i prułam ze trzy razy żeby mi się wszystko zgadzało (i wybitnie nieregularny ściągacz z 88 oczek przechodzący płynnie w wzór przeplatanki, i rzędy skrócone na podkrój golfu, i wykończenie z przodu pętelką, i atrapy szwów wychodzące ze ściągacza). Do tego raz gotowe pół korpusu unicestwiłam gdy okazało się że coś źle policzyłam i po przymiarce było zdecydowanie za ciasno pod pachami, w związku z tym mi się koncepcja z reglanu na c-metod zmieniła. A skoro już i tak już prułam to z przodu skróciłam motyw wykończający golf oraz udawane szwy z krzyżowanych oczek dorzuciłam i tak się zamotałam (prucie czegoś robionego naprzemiennie z dwóch nitek nie jest fajne gdyż trzeba te nitki rozplątywać) że sama nie wiem jak tą górę zrobiłam! Pewnie bym jej nie powtórzyła bez kilku podejść kolejnych, tak więc z dokładnego opisu nici. Za to szczegóły dopracowane są tak że aż się cała moja chaotyczna i niecierpliwa natura  urodzonej bałaganiary dziwi ;) W tym swetrze wszystko z czegoś wynika, jest dokładnie wyliczone i żaden detal nie jest zostawiony przypadkowi (zazwyczaj je zostawiam jak wychodzą bo i tak nikt poza mną nie zauważa i nie wie że nie dokładnie tak być miało). Psychodeliczne szaleństwo farbowania zostało całkiem poskromione w formie końcowej. Nawet nitki są dokładnie pochowane! Całkiem jak nie ja bym to robiła... :D
A skoro opisu nie będzie i moje rozliczenia wielokrotnie zmieniane też na nic się nikomu, to chociaż Wam wzór na warkocze (kojarzące mi się z zapięciami azjatyckich bluzek stąd nazwa) wrzucę rozliczony i rozrysowany przeze mnie (na podstawie czegoś co znalazłam kiedyś na rosyjskich stronach ale gdzie dokładnie nie wiem) w wersji grubszej podwójnej z pleców i dołu oraz pojedynczej z rękawów.
Uwaga bazgrołki ;) może się komuś przydadzą.



Mam nadzieję że czytelne i zrozumiałe, gdyż wraz z wymuszoną wymianą elektroniki straciłam program do pisania wzorów, a specjalnie teraz nie chce mi się go w sieci na nowo szukać i ściągać, zwłaszcza że i tak wszystko zawsze na kartkach w kratkę rozrysowuje. 
I oczko prawe na prawej, - lewe na prawej, W to oczka wkute w oczko rzędu poniżej (ewentualnie dodane na nitce poprzedniego rzędu) w górny wzorze są to dwa prawe i jedno lewe z każdej strony, w dolny oba są prawe, w górnym wzorze dodatkowe oczka zamykamy jako cztery prawe przerabiane razem na lewo na prawej stronie, w dolnym zamakamy je jako dwa razy dwa razem na lewo na prawej stronie, te litery Z pokazują jak przerabiać warkocze (zawsze prawe oczka przekładamy nad lewymi). W górnym wzorze w rzędzie 16 18 i 20 są nie starte kropki (wzór jest symetryczny tam nie ma prawych między lewymi na brzegu), we wzorze na dole rzędy 1 2 3 4 są identyczne (w pierwszym coś się źle starło). Górny wzór to 22 oczka na początku i 28 w najszerszym miejscu, dolny 10 na początku i 14 w miejscu najszerszym.

Skoro opisałam już problemy z górą swetra i zamieściłam rozrysowane warkocze to jeszcze tylko dodam, w ramach kronikarskiej rzetelności, że ta bordiura na dole była planowana od samego początku w takiej pękniętej wersji. I tylko nie wiedziałam czy mi włóczki starczy, bo warkocze pochłonęły jej więcej niż się spodziewałam, więc, po pierwsze osobny nieufarbowany motek na nią przerobiłam żeby wiedzieć na ile motywów wystarczy (10 trochę za mało), po drugie najpierw zrobiłam rękawy kończąc je na o pół numeru mniejszych drutach, po trzecie dół korpusu mniej więcej od 12 cm poniżej pachy dziergałam na drutach o pół numeru większych, po czwarte gdy mi się motyw na plecach skończył i nie byłam pewna czy mi tej włóczki wystarczy gdyż zostały dwie małe kuleczki to je przewinęłam, nie obcinając, w odwrotną stronę i "na sucho" zrobiłam drugą wersję bordiury (starczyło na motywów 11 i pół i to było ok na obwód, i jeszcze kilka metrów było w zapasie), po piąte policzyłam oczka brzegowe tego warkoczowego pasa (108) policzyłam oczka w obwodzie korpusu (158) i zaczęłam żmudny proces wyliczeń co ile oczek mam zamykać po dwa razem ostateczną wersję, żeby przerobić ją  tak by mi się wszystko zgrało, było równo i symetrycznie i jeszcze na icord na początku i końcu starczyło (dolny był robiony razem z całością). A później już tylko sprułam, rozplątałam i przerabiałam od nowa ten pas ozdobny i nawet mi 192cm (mierzyłam!) włóczki zostało, czyli można powiedzieć że rozliczyłam sobie sweter niemalże co do metra i co do grama ;)










Technicznie: pomysł mój, druty 4 na większość swetra, 3.5 na dół rękawów i ich ściągacz, 4.5 na dolną połowę korpusu (poza bordiurą ona ponownie na 4), włóczka Merino z Interfoxu przeze mnie farbowana, zużyte 8 motków czyli niemalże 400g i 1120m .

Pozdrawiam serdecznie ze środka chaosu ujarzmionego, do następnego razu ;)

wtorek, 16 stycznia 2018

Boucleza

Nie ma to jak odciąć się od telefonów, komputerów, internetu i innych tego typu (psujących się w najmniej odpowiednich momentach) rzeczy na jakiś czas, od razu człowiekowi lepiej. Na takim detoksie szary świat zasnuty smogiem staje się ciekawszy i okazuje się, że gdy się nie siedzi z nosem w ekranie tylko wypełznie na deszcz i wiatr też ma co nieco atrakcji i wiedzy do zaoferowania ;) Jednakże wróciłam i bardzo powoli zaczynam zaglądać co też tam się w virtualu dzieje. A w między czasie, poza dwoma kolejnymi parami fabeltek (3 i 4) zrobiłam sobie też kolejną bluzę, tym razem z boucle czyli boucleze :)


Konstrukcyjnie nie szalałam wzorując się na moim własnym Eukaliptusie, czyli to reglan robiony bezszwowo od czubka kaptura w dół w jednym kawału z kieszenią robioną symultanicznie na drugim komplecie drutów. Z tym że wyliczenia są nieco inne bo inna włóczka i druty, kaptur tym razem nieco większy (a gdybym go z trzy razy nie pruła byłby ogromniasty na pół pleców albo i całe) i bez sznureczka za to ze sporą zakładką, i tak jak i kieszeń z robionym jednocześnie i-cordowym brzegiem (a i tak się złośliwiec wywija do środka) a na dole zamiast ściągaczy wykończenia robione podwójnie (ewentualnie sznurki powciągać w te tunele można). 
Boucleza miała być pierwotnie możliwie ascetyczna, cała dżersejem, prosta ze względu na włóczkę z której powstawała. Ma jednak leciutkie taliowanie i dłuższy tył niż z przód, żeby nie było wątpliwości, że ewidentnie jest rodzaju żeńskiego i chroniło przed zaborem mienia, na które to ochotę pewien osobnik męski przejawiał w niezbyt skrywany sposób trakcie jej powstawania... ;)



Na kaptur nabrałam 94 oczka, kształtując go analogicznie proporcjonalnie jak jest to w opisie Eukaliptusa, zakładka kaptura przy szyi, ponieważ go nie podwijałam to 14 oczek (dużo przy tej szerokości przodu a mogło by być jeszcze więcej gdyby tylko chciało mi się sprawdzić przez ile oczek mi głowa przejdzie), reglan zaczynałam od oczek 74 (15-8-28-8-15) i oczka na niego dodawałam co 3 rząd żeby wydłużyć linię reglanu i by rękawy były w miarę wąskie, pod pachą (podział 31-40-60-40-31) na podkrój dodałam tylko po 4 oczka. Tył nieco podniesiony rzędami skróconymi, nieznaczne taliowanie do 122 oczek w najwęższym miejscu na dole oczek 144x2. Kieszeń zaczynana od oczek 30 zaokrąglona do 46. Dół kształtowany z lekkim zaokrągleniem rzędami skróconymi. Rękawy zwężane nieznacznie do 36x2 oczek na dole. Wykończenia jak już pisałam podwójne, nie chciałam ściągacza więc bawiłam się z nimi znacznie, znacznie dłużej (zwłaszcza na korpusie) i dopiero gdy już zamykałam oczka pożałowałam że jednak nie zrobiłam ich na z pół numera mniejszych drutach, gdyż dół minimalnie faluje, jednak pruć mi się tego nie chciało. Tym bardziej że całość jest milutka, mięciutka i cieplutka, idealna na jakże zaskakujące o tej porze roku mrozy ;)






Technicznie: pomysł mój prostsza wersja Eukaliptusa, druty 4.5, włóczka podana w linku na górze to  akrylowe Boucle Seepskin beżowo-szare z Interfoxu 100g/450m przerabiane podwójnie, myślę (bo wagi w domu brak) że zużyłam miedzy 500-600g na rozmiar 38.

Pozdrawiam Was cieplutko, jednocześnie życząc zimy (i całego roku) takiej jakiej chcecie, i dziękuję że zaglądacie nawet jeśli nic nowego się przez dłuższy czas nie pojawia ;)