Pokazywanie postów oznaczonych etykietą C-metod. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą C-metod. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 24 maja 2022

Japońskie wzory i puchata włóczka, Ariana

Czas na drugą odsłonę mojej zdobycznej włóczki na szpuli. Tym razem stalowa szarość. Sweterek również prosty oversizowy, ale już mniej telewizyjny. Wymyśliłam sobie powiem w nim użycie wzoru zygzaka, i to nie takiego najprostszego, ale wersji z japońskiej książki.  Koncepcja biorąc pod uwagę puchatość włóczki dość ryzykowna (w sensie że i tak nie będzie widać tych misternie przekręcanych i owijanych oczek) ale kto mi zabroni. Zresztą gdyby było bardzo źle to bym sprula (nie wspomniałam poprzednio że włóczka jak na kudłatka pruje się super). Gdy już zdecydowałam się na wzór wiedziałam że tym razem będę robić od dołu. Raz że dawno tak nie dziergalam, dwa że w ten sposób będzie mi łatwiej wszystko policzyć i dopasować (no może poza długością korpusu, mógł być z 5cm krótszy). Chociaż sam wzór jest na tyle uniwersalny że można bez problemu dziergać w obu kierunkach. Robiło się szybko, nosi dobrze, może golfiu trochę brak ale zawsze można coś pod szyją zamotać ;)
Nie ma co się rozpisywać, pora na trochę zdjęć ściany ;)









Technicznie: druty 4.5, włóczka E.Miroglio ead sherpa 5000, kolor WWG, zużycie większe niż w poprzednim swetereku, tym razem około 120g
Konstrukcyjnie: sweterek robiony od dołu, obwód 160 oczek (10 powtórzeń wzoru) na podkroje pach zamknęłam na agrafkach po 5 oczkek z każdej strony, a na każdy rękaw dodał na prowizorycznym łańcuszku po 55 oczek. Zamykałam jak na reglan 4 razy a następnie tak jak w metodzie contiguous tylko od strony rękawa do góry. Na górze zastosowałam ten sam zygzak co na dole tylko od drugiej połowy wzoru ;) Z tyłu sam ściągacz zrobiony zygzakiem (znów żeby wiedzieć gdzie przód gdzie tył). Oczka redukowalam jak w c-metod do 94 na obwodzie dekoltu, wcześniej po części ażurowej stosując kilka razy rzędy skrócone. Rękawy zwężone od 60 do 48 oczek, po około 20cm zakończone wzorem i długim ściągaczem.
Poza faktem nieznacznego wyciągnięcia się na długości, jestem że swetereka bardzo zadowolona. Polubiłam  oversizowe fasony. I polubiłam wzory zagubione w kudłatych włóczkach ;)
Do przeczytania, pozdrawiam ;)

niedziela, 20 lutego 2022

Tamarinda, zabawa z wzorem

Od kilku lat lubię w ubraniach kolor miodowo musztardowy, którego wcześniej unikałam. Zazwyczaj jesienią nachodzi mnie nie odparta ochota dostosowania się kolorystycznego do botanicznego tła. W zeszłym roku zapragnęłam nagle piórkowego, ciepłego sweterka w kolorze carry. Zamówiłam motki, dwa dni później chwyciłam za druty i prawie bezmyślnie stworzyłam szybko oversizowy sweterek. Cała zabawa w jego dziergariu polegała na kombinacji z wzorem i konstrukcją jednocześnie. Ścieg nie  mogł być skomplikowany bo na kudłatej włóczce wszelkie niuanse i tak by znikły, ale musiał dawać możliwość dodawania oczek w różnej konfiguracji (co okrążenie, co dwa, lub wcale). Padło na dość banalny motyw listków akacji który rzucił mi się w oczy na reglanie jakiegoś sweterka na Pinterescie. Ale nie chciałam reglanu, chciałam contiguous i luźny oversizowy krój. Wyszło nieźle chociaż po kompieli trochę urosło w szerz i wzdłuż (a suszylam na płasko).
Zdjęcia naścienne, co oznacza że widać co widać ;) Na żywo prezentuje się lepiej i ładnie układa (przyznaję że nie chciało mi się robić kilkudziesięciu fotek by wybrać kilka, tym bardziej że światło było bardzo zmienne w ten wietrzny dzień, więc jest jak jest, chyba i tak szczegóły w miarę widoczne).









Technicznie: druty 4, włóczka drops brushed alpaka silk, kolor 19 carry, zużycie prawie 5 motków na mocno oversizowy rozmiar 38.
Konstrukcyjnie: kołnierz składany na pół na 66 oczek, rzędy skrócone na podkrój dekoltu 112234, podział na c-metod 32-1-32-1, i tu zamiast dodawać oczka zawsze w tym samym miejscu dodawałam tak jak we wzorze listków (robiąc narzuty ale nie przerabiając w oczek jako dwa razem tam gdzie to wypadało), 72-1-72-1, potem dodawałam oczka na rękawy wzór ciągnąć jako pas z przodu (tył zostawiłam gładki) dodając oczka jak poprzednio od strony rękawa a od korpusu dziergając wzór zgodnie ze schematem 72-41-74-41, kawałek reglanu 80-48-84-48 to wciąż zabawa wzorem (tym razem  po obu stronach w co drugim okrążeniu przerabiałam dwa razem tam gdzie wypadało) dodane na podkroje pach 2x6 oczek zredukowane w klin tak by jak najlepiej wpasować to w wzór wciąż ciągnięty z przodu. Obwód korpusu to 172 oczka, motyw listków chyba co 6 powtórzeń przesuwany lekko w kierunku środka przodu obustronnie. Na dole ściągacz 4x1 z małymi pęknięciami, w który wpasowany jest wzór. Rękawy gładkie lekko zwężane z 51 do 41 oczek, zakończone zamiast ściągacza motywem wzoru (musiałam je skrócić po praniu, początkowo mankiety były dwa motywy dłuższe).
Dla ścisłości dodam że nazwę udziergu znalazłam w serii książek o Mercedes Thompson, którą to serię, niezbyt wymagającą intelektualnie a wciągająca fabularnie, połknęłam w długie zimowe wieczory jak odtrutkę od rzeczywistości i polecam wielbicielom urban fantasy.
I to tyle tym razem. Spokojnego przedwiośnia. Do przeczytania  ;)

piątek, 11 lutego 2022

Odkurzam bloga, zeszłoroczna Betula

Dawno mnie tu nie było. Ciężko się wraca. Odzwyczaiłam się od pisania, od robienia zdjęć. Dziergam chyba nadal tyle ile wcześniej, stosik rzeczy rośnie, ale w którymś momencie przestałam czuć potrzebę dzielenia się efektami moich drucianych eksperymentów. Nie zaglądałam też do innych w poszukiwaniu inspiracji i nowych technik. W sumie nie wiem dlaczego. Nastąpił jakiś przesyt. Przestałam czuć radość z tego hobby, może nie tyle z samego przerabiania oczek, ile z tej części kreatywnej, wymyślania, próbowania czegoś innego, kombinowania z konstrukcją itp. Zrobiłam kilka prostych, wręcz banalnych udziergów telewizyjnych (pomijając fakt nie oglądania TV) i było mi z tym ok, i dobrze mi się to nosiło. A potem zrobiłam kilka rzeczy dla zupełnie obcych ludzi na zamówienie i było mi z tym źle. Dlatego że dziergalam coś na co kompletnie nie miałam ochoty, byłam odtwórcą gotowców lub czyjś pomysłów, to pieniądze mi nie rekompensowały poczucia straty czasu. Czyli nie chodzi mi jednak o machanie drutami i samo przerabianie oczek, wtedy bowiem było by mi raczej wszystko jedno co powstaje... Reasumując nastąpiło jakieś wypalenie i trzeba było to przeczekać. Czy kryzys już minął nie wiem, ale zrobiłam zdjęcia kilku sweterków na ścianie i czas przejść do prezentacji, zamiast kombinować z plenerami przy obecnej sytuacji pogodowej. Lubię oglądać ładne zdjęcia ale nie po to zakładałam tego bloga o dzierganiu, a od naściennych fotek się ostatecznie zaczęło ;)
Zeszłej wiosny powstał ciemno zielony sweterek z kupionej okazyjnie kilka lat temu wełny merino. Pomysł na zdjęcia był od początku dziergania jasny, trzeba go sfotografować na tle brzóz że względu na użyty motyw listków. Ale z tego planu nic nie wyszło, klasyczne nie zgranie czasu. Jak skończyłam dziergać i nawet miałam chwilę było już zdecydowanie za ciepło na paradowanie w wełnie (tym bardziej w wełnie założonej na koszulkę). Więc leżało do jesieni, jesienią było noszone ale raz że czasu na zdjęcia plenerowe nie było, dwa że mi się nie chciało ich robić. Sweterek jednak już swoje odleżal, fajny jest, dobrze się nosi, nie próbuje mnie zbytnio gryźć więc czas go uwiecznić na blogu.








Technicznie: druty 3.25 na całość i 2.75 na wykończenia, włóczka Silke Country Merino Irrestringibile, kolor 111 potraktowany przeze mnie turkusowym barwnikiem (widać na ostatnim zdjęciu), zużycie około 250g na rozmiar 38.
Konstrukcyjnie: Dziergany od góry. Półgolf na 92 oczka składany na pół w celu uzyskania ząbków, rzędy skrócone na podkrój dekoltu 111234, podział do metody na c 16-32-16-28, 16-94-16-90, 48-94-48-90, reglan 54-100-54-96, na podkroje pach dodane 2x10 oczek zredukowane do 2x4, korpus 204 oczka taliowanie do 190, na dole 208. Rękaw 60 oczek. Wykończenie metodą double knitting, miały być ząbki również na dole ale nie umiem estetycznie podszyć :(  Jako ozdoba motyw listków na rękawach i po bokach oraz z przodu na górze (wiadomo że po to żeby wiedzieć gdzie tył gdzie przód). I to chyba tyle na teraz. Mam jeszcze zrobione zdjęcia naścienne trzech sweterków, czwarty czarny, cieniutki półgolf czeka na plener bo w domu nic nie widać, dwa następne czekają na to by im kiedyś zrobić rękawy, a jeszcze kolejny z gotowym karczkiem na decyzję robimy dalej czy prujemy, a w głowie mam wariacje na temat kołowca kargiganu... Tak wiec do przeczytania. I dziękuję jeśli ktoś tu jeszcze zaglada. Pozdrawiam serdecznie, trzymajcie się ciepło ;)

 

poniedziałek, 5 lipca 2021

Geometria czyli kocykosweter

Sweterek został zainspirowany tym swetrem. Inaczej, cudny kardigan Herbi spodobał mi się bardzo, bardzo, kolor, fason, całokształt. Postanowiłam zapisać sobie jego zdjęcie w folderze do zrobienia, jednakoż mam tam całe multum różnych fotek ;) Później trafiłam na jednym z rosyjskich kanałów YT na filmik z wzorem nietypowego ściągacza. A jeszcze później był zimny maj i potrzebowałam tego rodzaju kocykowego swetra. Ponieważ leżakowały mi ostatnie motki (i sprute kłębki) eliana w cudnym petrolowym odcieniu, zabrałam się za dzierganie. Tylko zanim nastąpiła produkcja ręczna,  to jeszcze musiałam rozgryźć jak się robi kocyk w całości od góry metodą na c i poprzeliczać na czy mi zasobów włóczki wystarczy na to co mi się wymyśliło...
I tak się dziergało, pruło, kombinowało itd. itp. ;) i trochę czasu to trwało.
Ostatecznie wyszło znośnie i noszalnie. Gdybym miała powtarzać projekt a także miała więcej włóczki, to zrobiłabym nieco dłuższą/wyższą górę (żeby kołnież lepiej leżał i żeby się dało nosić "do góry nogami") i zmieniła włóczkę na bardziej lejącą (lżejszą też, żeby ładniej się układało).
Sweter skończyłam gdy już było zdecydowanie za ciepło na jego noszenie. Zdjęcia więc zostały zrobione na spontanie, w czasie wycieczki plenerowej rowerowej przy temperaturze ponad 25 stopni. Nie da się ukryć że nie wyglądam na nich korzystnie. I właściwie to miałam poczekać na okazję do nowych fotek, żeby się sobie podobać, ale szkoda czasu, no i... Kilka tygodni temu wynikła w internecie afera z pewnym postem na temat mody na brzydotę. I tak sobie pomyślałam, życie nie jest idealne, nie przypomina filtrów z Instagrama, a ja nie jestem modelką i nie muszę wyglądać jak milion dolarów bo nic nie reklamuję ani nie sprzedaje, i to mają być zdjęcia udziergu a nie mnie. I mogłabym obciąć sobie głowę, albo wyfotoszopować fryzurę i sylwetkę też, tylko po co? Tło jest ładne, widać jak sweter się układa na człowieku, a to że ten człowiek nie wygląda bo wiatr, temperatura i słońce w oczy, cóż, trudno, bywa ;) Nie straszę chyba (?) chociaż mam na tych fotkach rogi ;)









Techniczne: pomysł mój ale inspirowany, włóczka Elian Klasik kolor 2335, nie wiem ile bo nie mam wagi a część jest z recyklingu, druty 5.
Rozliczenia 45-9-30-9-45 contigous do 60-9-60-9-60 do 60-35-60-35-60 reglan do 63-41-66-41-63, dodane 2x7 na podkroje, rękaw zwężany do 45 na mankiecie.

I to tyle tym razem. Mam jeszcze cienki golf z merino do obfotografowania, gdy zrobi się chłodniej i kończę bluzeczkę z bawełny, a więc do przeczytania i udanych wakacji wam życzę ;)

piątek, 16 kwietnia 2021

Zwyklaczek nie zupełnie szaraczek

Do napisania tego posta (postu?) zabieram się od miesiąca. Sweterek leżakuje, się zrobił gdy jeszcze było słonecznie, zimno oraz biało (wiem że w górach nadal jest śnieg ale w centrum szaro-buro-mokro i mimo wszystko coraz bardziej zielono). A mnie dopadł wiosenny niechcemiś. Nie chce mi się dziergać, nie chce mi przeglądać netu, nie chce mi się pisać, czytać, spacerować, najchętniej bym spała gdy jestem w domu. Też tak macie o tej dziwnej  wiosennej porze roku w tym roku? 
Najpierw było za zimno, później za ciepło, teraz jest za mokro na sensowne zdjęcia. Pogoda jak zwykle nie chce się dopasować do grafiku mojego czasu wolnego. Trudno. Będą foty beztwarzowe naścienne i balkonowe sprzed miesiąca żeby było widać kolory mojej styczniowej farbowanki w naturalnym świetle (ze słońcem i bez). 









Sweterek jest maksymalnie prosty (przy tego typu farbowaniu, moim zdaniem, nie ma co stosować skomplikowanych wzorów). Robiony od góry metodą contigous, z dekoltem lekko zaokrąglonym z przodu rzędami skróconymi, bez taliowania, a jedynym urozmaiceniem są w nim oczka przeciągane (tak to się chyba nazywa, w każdym razie chodzi mi o prawe przekręcone przerabiane co drugie okrążenie) i malutkie pseudobąbelki. Swoją drogą naszukałam się sposobów robienia bąbli w necie, obejrzałam chyba kilkadziesiąt filmików, wydziergałam kilkanaście minipróbek na ich podstawie a ostatecznie i tak zrobiłam po swojemu nie stosując żadnej z obejrzanych metod, czy to jeszcze kogoś dziwi? ;)
Rozliczenia i dane techniczne ku pamięci: druty 3.25, włóczka Merino Gold od Madame Tricote Paris (da się nosić na koszulkę, na gołe ciało mnie gryzie, ale nie powoduje uczulenia na dłoniach przy dzierganiu) jakieś 250g na oversizowe 38. Góra 96 oczek, podział 45-3-45-3 ściągaczopodobne dwa lewe jedno prawe przekręcone przerabiane w co drugim okrążeniu, rzędy skrócone 1,2,2,2,3,5, 93-3-93-3  93-45-93-45 reglan do 105-57-105-57, dodane na podkroje pach po 7 oczek zredukowane do 3, obwód 216, rękaw 60.
I to tyle na dziś, wybaczcie brak weny. Trzymajcie się ciepło i zdrowo, do przeczytania.

niedziela, 31 stycznia 2021

Niepokazywane zaszłości z przeszłości telefonu

Mały skrót tego co się wydziergało a szczęścia do pokazania  i do fotek jakoś nie miało.
Bluzeczka "sylwestrowa" z bawełnianej włóczki z błyszczącą nitką niebiesko-zieloną (a w niektórym świetle fioletowo-srebrną) Stenli Opal. Poszło 5 motków. Dziergania od góry, na drutach 3.5, ściągacze 2.75, metodą contiguous z ażurową wstawką (wzór znaleziony na Pinterescie). Rozliczenia: góra 88 oczek, rzędy skrócone 1112235, podział 37-7-37-7 do 87-7-87-7 do 87-55-87-55 +2x7 na podkroje, obwód korpusu 178, rękaw 58 mankiet 52  






Skarpetki rzadko robię, nie ciągną mnie małe formy i zdecydowanie wolę nosić sklepowe bawełniane albo frotte od dzierganych. Te konkretne powstały z resztki akrylowego kocurka na drutach 2.5 z przeznaczeniem podomowym letnim (tak nawet w czasie upałów marzną mi stopy gdy się nie ruszam). Wzór z głowy, zdjęcia beznadziejne bo nie umiem fotografować własnych stóp nawet na samowyzwalaczu :/



I na koniec chusty. Pierwsza z Alize Baby Best, włóczki akrylowej z bambusem niecałe dwa motki, z dodatkiem jakiś bawełnianych resztek na brzegową mozaikę. Całość dziergania od boku do boku na drutach 6 więc powstała dość szybko, ale się wyciągnęła po suszeniu w zwisie i jest raczej długim szalikiem ;)



I jeszcze dwie z akryli Himalaya, moja ulubiona forma jeśli chodzi o chusty czyli strzałka, wzorem broszki dwukolorowej, na motywach wzoru Floating Colors Renaty Witkowskiej



I to by było dziś na tyle, mogę zmienić telefon na nowszy model skoro bateria odmawia współpracy i domaga się karmienia co godzinę :/ Nowe rzeczy (swetrowe) się dziergają gdy znajdzie się chwila. Dziś ufarbowałam kolejną porcję włóczki, zobaczymy jak to będzie wyglądało w wersji swetrowej...


...pomysłów mi póki co nie brakuje za to czasobrak niestety a kolejną para rąk wyrosnąć nie chce. 
Trzymajcie się ciepło i zdrowo, do przeczytania. Idę na zimowy spacer poszukać puszki WOŚPu.